دعای شفای معده درد

دعای شفای معده درد :

حضرت صادق (علیه السلام) فرمود: براى این درد بنویسند:


«بِسْمِ اللهِ الْمُتَعَلِّمُونَ الَّذِينَ لاَ يَعْلَمُونَ وَالَّذِينَ يَعْلَمُونَ قَاعِدُونَ فَوْقَ عِلِّيِّينَ يَأْكُلُونَ نُورآ طَرِيّآ يَسْأَلُونَ صَاحِبَهُمْ مِنَ

النُّورِ الْعِلْوِيِّ كَذَلِکَ يَشْفِي فُلاَنَ بْنَ فُلاَنَةَ.

(أَوَلَمْ يَرَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّ السَّمَاوَاتِ وَالاَْرْضَ كَانَتَا رَتْقًا فَفَتَقْنَاهُمَا وَجَعَلْنَا مِنَ الْمَاء كُلَّ شَىْءٍ حَىٍّ أَفَلاَ يُوْمِنُونَ)1 ».

 


«به نام خداى دانش پژوهانى که نمى‌دانند و آن‌ها که مى‌دانند بر علّیین نشسته‌اند و خوراکى از نور

مى‌خورند و از خدا نور علوى مى‌خواهند. فلانى فرزند فلانى شفا مى‌یابد.

آیا کسانیکه کافر شدند نمى‌بینند که آسمان‌ها و زمین بسته بودند پس ما آن‌ها را شکافتیم و هر چیز

زنده‌اى را از آب پدید آوردیم؟ پس آیا ایمان نمى‌آورند».


هفت بار با آب مى‌شوید و روى آن روغن مى‌ریزد، بیمار روغن را بر محل درد مى‌مالد و آب را مى‌خورد،

ان شاء الله صحت مى‌یابد.2

 

 

منبع :

 1 . سوره انبياء: 30.
 2 . مكارم الأخلاق: 382.

 

 

 

دعای قبل از دعا کردن

دعای قبل از دعا کردن :

در روايت آمده است كه امام صادق (عليه السلام) فرمود: هر كس دوست داشته باشد كه دعايش ردّ نشود،

پيش از دعا بگويد:


مَا شَاءَ اللهُ تَوَجُّهاً إِلَى اللهِ، مَا شَاءَ اللهُ تَعَبُّداً للهِ، مَا شَاءَ اللهُ تَلَطُّفاً للهِ، مَا شَاءَ اللهُ تَذَلُّلاً للهِ، مَا شَاءَ اللهُ

اسْتِنْصَاراً بِاللهِ، مَا شَاءَ اللهُ اسْتِكَانَةً للهِ، مَا شَاءَ اللهُ تَضَرُّعاً إِلَى اللهِ، مَا شَاءَ اللهُ اسْتِعَانَةً بِاللهِ، مَا شَاءَ اللهُ

اسْتِغَاثَةً بِاللهِ، مَا شَاءَ اللهُ لاَ حَوْلَ وَ لاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ.

 


هر چه خدا خواست همان مى شود، روى سوى خدا داريم، ما شاء الله. پرستش خداوند مى كنيم، ماشاءالله.

فروتنى به درگاه الهى مى نماييم، ماشاءالله. اظهار ذلّت و افتادگى به درگاه الهى مى كنيم، ماشاءالله. از

خداوند يارى مى جوييم، ماشاءالله. خضوع براى خداوند داريم، ماشاءالله. تضرّع و زارى به درگاه الهى داريم،

ماشاءالله. از خدا كمك مى طلبيم و پناهنده به خداوند مى شويم، ماشاءالله. از خداوند يارى مى جوييم،

هر چه خدا بخواهد همان مى شود، هيچ دگرگونى و نيرويى وجود ندارد مگر به وسيله خداوند بلند مرتبه و

بزرگ.

 

 

منبع : بحارالانوار ج 92 ص 161

 

 

 

دعای الحاح (پافشاری) در حاجات

دعای الحاح (پافشاری) در حاجات :

راوى از امام صادق (عليه السلام) درخواستِ دعا كرد، فرمود: دعاى الحاح را بخوان:


اللَّهُمَّ رَبَّ السَّمَاوَاتِ السَّبْعِ وَ مَا فِيهِنَّ وَ رَبَّ الاَْرَضِينَ السَّبْعِ وَ مَا فِيهِنَّ وَ رَبَّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ وَ رَبَّ مُحَمَّد خَاتَمِ

النَّبِيِّينَ أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الَّذِي بِهِ تَقُومُ السَّمَاءُ وَ بِهِ تَقُومُ الاَْرْضُ وَ بِهِ تُفَرِّقُ الْجَمْعَ وَ بِهِ تَجْمَعُ الْمُتَفَرِّقَ وَ بِهِ تَرْزُقُ

الاَْحْيَاءَ وَ بِهِ أَحْصَيْتَ عَدَدَ الثَّرَى وَ الرَّمْلِ وَ وَرَقِ الاَْشْجَارِ وَ قَطْرِ الْبُحُورِ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّد وَ آلِ مُحَمَّد.

 

سپس حاجت خويش را طلب كن و در دعا پافشارى كن كه خداوند دعاى بندگان مؤمن را دوست دارد.

 


ترجمه دعا:


خدايا ! اى خداى هفت آسمان و آنچه در آنهاست. اى خدا هفت زمين و آنچه در آنهاست.

 

اى خداى عرش عظيم، اى خداى محمد (خاتم پيامبران) به آن اسمت قسم كه بدان آسمان را برافراشته،

زمين را آرام گردانده اى، نيز بدان همگان را پس از آفرينش روى زمين پراكنده مى كنى و در روز قيامت،

همگان را گرد هم مى آورى،

بدان اسم تو را قسم مى دهم كه زندگان را رزق مى دهى، و شمارش سنگريزه ها و شن هاى روان و برگ

درختان و درياها را در نظر دارى، بر محمّد و آل محمّد درود بفرستى .


امام صادق(عليه السلام) فرمود: اين نيز جزء دعاى إلحاح است:


يَا مَنْ لاَ يَحْجُبُهُ سَمَاءٌ عَنْ سَمَاء وَ لاَ أَرْضٌ عَنْ أَرْض وَ لاَ جَنْبٌ عَنْ قَلْب وَ لاَ سِتْرٌ عَنْ كِنّ وَ لاَ جَبَلٌ عَمَّا فِي

أَصْلِهِ وَ لاَ بَحْرٌ عَمَّا فِي قَعْرِهِ يَا مَنْ لاَ تَشْتَبِهُ عَلَيْهِ الاَْصْوَاتُ وَ لاَ تَغْلِبُهُ كَثْرَةُ الْحَاجَاتِ وَ لاَ يُبْرِمُهُ إِلْحَاحُ الْمُلِحِّينَ

صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَ آلِ مُحَمَّد سپس حاجت خود را طلب كن


خدايا ! آسمان ها و زمين ها و دل هاى ] آدميان كه بسياراند [مانع ديد و آگاهى تو نيست، نيز پرده و

پوشش ها. مى دانى در دل هر كوه و در قعر هر دريا چه هست. صداى بسيار آفريده ها را به خوبى و

بدون اشتباه مى شنوى.

از حاجت و خواسته هاى بسيار آدميان خسته نمى شوى. پافشارى درخواست كنندگان تو را از پا

در نمى آورد. بر محمّد و آل محمّد درود بفرست. [سپس حاجتت را بطلب].


 

منبع : بحارالانوار ج 92 ص 154

 

 

 

دعا برای اجابت حاجت

دعا برای اجابت حاجت :

يكى از غلامان امام صادق (عليه السلام) گفت كه ما با امام موسى كاظم (عليه السلام) بوديم، وقتى كه

به بصره آمد. چون نزديك مدائن رسيديم، سوار قايق شديم و در پشت سر ما قايقى بود كه در آن نوعروسى

با شوهرش بود، و ايشان را پوستينى بود، حضرت علت را پرسيد، گفتيم به سبب عروسى است، چندان

نگذشت كه از آن قايق فريادى شنيديم، فرمود: فرياد براى چيست؟

گفتند: عروس به كنار قايق رفته بود براى آب برداشتن، دست بندى كه از طلا داشت، در آب افتاده، فرياد او

است كه شنيده مى شود، حضرت فرمود: قايق را نگه داريد،

قايقرانان قايق ما و ايشان را نگه داشتند، حضرت تكيه بر قايق زد و آهسته چيزى مى خواند، آن گاه فرمود كه:

به قايقران ايشان بگوئيد كه حوله ببندد و زير آب رود و دست بند را بردارد، نگاه كرديم، ديديم كه دستبند روى

آب مى آيد، قايقران دستبند را گرفته آورد، فرمود: به آن زن بده و بگو شكر خدا بكند. بعد از آن رفتيم، برادر

امام (اسحاق) گفت: فداى تو گردم، دعايى كه زير لب مى خواندى، مرا تعليم مى كنى؟ فرمود: بلى. اما تو

تعليم كسى مكن كه اهل نباشد، و تعليم مكن مگر كسى را كه از شيعه ما باشد، بعد از آن فرمود كه:

بنويس، حضرت املا مى فرمود و او مى نوشت:


يَا سَابِقَ كُلِّ فَوْت يَا سَامِعاً لِكُلِّ صَوْت قَوِيّ أَوْ خَفِيّ يَا مُحْيِيَ النُّفُوسِ بَعْدَ الْمَوْتِ لاَ تَغْشَاكَ الظُّلُمَاتُ

الْحَنْدَسِيَّةُ وَ لاَ تَشَابَهُ عَلَيْكَ اللُّغَاتُ الْمُخْتَلِفَةُ وَ لاَ يَشْغَلُكَ شَيْءٌ عَنْ شَيْء يَا مَنْ لاَ يَشْغَلُهُ دَعْوَةُ دَاع

دَعَاهُ مِنَ السَّمَاءِ يَا مَنْ لَهُ عِنْدَ كُلِّ شَيْء مِنْ خَلْقِهِ سَمْعٌ سَامِعٌ وَ بَصُرٌ نَافِذٌ يَا مَنْ لاَ تُغَلِّطُهُ كَثْرَةُ الْمَسَائِلِ

وَ لاَ يُبْرِمُهُ إِلْحَاحُ الْمُلِحِّينَ يَا حَيُّ حِينَ لاَ حَيَّ فِي دَيْمِومَةِ مُلْكِهِ وَ بَقَائِهِ يَا مَنْ سَكَنَ الْعُلَى وَ احْتَجَبَ عَنْ

خَلْقِهِ بِنُورِهِ يَا مَنْ أَشْرَقَتْ لِنُورِهِ دُجَى الظُّلَمِ أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الْوَاحِدِ الاَْحَدِ الْفَرْدِ الصَّمَدِ الَّذِي هُوَ مِنْ جَمِيعِ

أَرْكَانِكَ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَ أَهْلِ بَيْتِهِ، سپس حاجت خويش را طلب كن.


اى خدا، هر چه از دست برود، تو پيش از آن بوده اى و باقى مى مانى. اى شنونده صداها (چه بلند و چه

آهسته) اى كه پس از مرگ، جانداران را زنده مى كنى. ظلمات سخت تاريك تو را فرا نمى گيرد. زبان هاى

گوناگون آدميان تو را به اشتباه نمى اندازد.

پرداختن به كارى تو را از كار ديگر باز نمى دارد. اگر كسى در آسمان دعا كند، خدا را از شنيدن دعاى زمينيان

باز نمى دارد. اى خدايى كه براى هر مطلب خلايق، گوش شنوا و چشم بينا دارى.

كثرت درخواست ها تو را به اشتباه وانمى دارد و اصرار درخواست كنندگان تو را مجبور به انجام كارى

نمى نمايد. اى خداى زنده، آن زمان كه موجود زنده اى در مُلك و ملكوت نبود، تو بودى.

اى خدايى كه در آسمانى و با نورت، خود را از ديد بندگان پوشانده اى. تاريكى ظلمات با نور تو تابان شده، ب

ه نام يكتا و بى همتا و بى نيازيت سوگندت مى دهم (همان نامى كه بر پايه هاى عرش توست) كه بر محمّد

و اهل بيت درود بفرستى.


سپس حاجتت را از خدا بخواه.


 

منبع : بحارالانوار ج 92 ص 160

 

 

 

دعای تقرّب به خداوند متعال

دعای تقرّب به خداوند متعال :

راوى به امام هادى (عليه السلام) عرض كرد: دعايى به من بياموز كه موجب تقرّبم به خدا شود، فرمود: اين

دعا را بسيار مى خوانم. از خدا خواسته ام هر كسى آن را بخواند، محروم از اجابت نشود:


يَا عُدَّتِي عِنْدَ الْعُدَدِ وَ يَا رَجَائِي وَ الْمُعْتَمَدُ وَ يَا كَهْفِي وَ السَّنَدُ وَ يَا وَاحِدُ يَا أَحَدُ وَ يَا قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ، أَسْأَلُكَ

اللَّهُمَّ بِحَقِّ مَنْ خَلَقْتَهُ مِنْ خَلْقِكَ وَ لَمْ تَجْعَلْ فِي خَلْقِكَ مِثْلَهُمْ أَحَداً صَلِّ عَلَى جَمَاعَتِهِمْ وَ افْعَلْ بِي كَذَا وَ كَذَا.


اى كه توان و اميد و پشتيبان و پناهگاه و تكيه گاه منى، اى يكتا، اى بى همتا، اى «قل هو الله أحد»، به حق

كسى كه آفريدى و مثل او را نيافريدى، از تو درخواست دارم كه بر همگان درود و سلام بفرستى و اين كار و

اين كار ]حاجتت را بگو[ برايم انجام بدهى.


امام فرمود: از خدا درخواست نمودم كسى كه اين دعا را بخواند را نااميد نكند.

 

 


منبع : امالی شیخ طوسی ص 280 - بحارالانوار ج 92 ص 156

 

 

 

دعای تسکین درد زایمان

دعای تسکین درد زایمان :

مردی خدمت امام باقر (علیه السلام) رسید و عرض کرد: یابن رسول الله! به فریادم برس. فرمود: چه شده

است؟ عرض کرد: زنم از شدّت درد زایمان نزدیک است که بمیرد فرمود: برو و بر او این آیات را بخوان:


(فَأَجاءَهَا الَْمخاضُ إِلى جِذْعِ النَّخْلَةِ قالَتْ يا لَيْتَني مِتُّ قَبْلَ هذا وَكُنْتُ نَسْيًا مَنْسِيًّا * فَناداها مِنْ تَحْتِها

أَلّا تَحْزَني قَدْ جَعَلَ رَبُّکِ تَحْتَکِ سَرِيًّا * وَهُزّي إِلَيْکِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ تُساقِطْ عَلَيْکِ رُطَبًا جَنِيًّا.)1


«درد زاییدن او را به سوی تنه درخت خرمایی کشانید گفت: ای کاش پیش از این مرده بودم و از یادها

فراموش شده بودم کودک از زیر درخت او را ندا داد: غمگین مباش پروردگارت از زیر پای تو جوی آبی روان

ساخت. نخل را بجنبان تا از آن برای تو خرمای تازه فرو ریزد».


سپس با صدای بلند این آیه را بخوان:


 (وَاللهُ أَخْرَجَكُمْ مِّنْ بُطُونِ أُمَّهَاتِكُمْ لاَ تَعْلَمُونَ شَيْئًا وَجَعَلَ لَكُمُ الْسَّمْعَ وَالأَبْصَارَ وَالأَفْئِدَةَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ).2


«و خدا شما را از شکم مادرانتان بیرون آورد در حالی که هیچ نمی‌دانستید و برایتان گوش و دیدگان و دل‌ها

قرار داد شاید سپاس گویید».


«كَذَلِکَ أُخْرُجْ أَيَّهُا الطَّلْقُ أُخْرُجْ بِإِذْنِ اللهِ».


«ای درد به اذن خداوند این چنین خارج شو».


پس به خواست خدا همان ساعت درد از بین می‌رود.3

 

 


امام رضا (علیه السلام) فرمود: برای ]آسان شدن زایمان[ انسان یا حیوان حامله، در کاغذ یا پوستی

می‌نویسی:


«بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ بِسْمِ اللهِ بِسْمِ اللهِ بِسْمِ اللهِ إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْراً إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْراً.


(يُرِيدُ اللهُ بِكُمُ الْيُسْرَ وَلا يُرِيدُ بِكُمُ الْعُسْرَ وَلِتُكْمِلُوا الْعِدَّةَ وَلِتُكَبِّرُوا اللَّهَ عَلى ما هَداكُمْ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ *

وَإِذا سَأَلَکَ عِبادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذا دَعانِ فَلْيَسْتَجِيبُوا لِي وَلْيُوْمِنُوا بِي لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ)4

(وَيُهَيِّئْ لَكُمْ مِنْ أَمْرِكُمْ مِرفَقاً)5 (وَيُهَيِّئْ لَكُمْ مِنْ أَمْرِكُمْ رَشَداً وَعَلَى اللهِ قَصْدُ السَّبِيلِ وَمِنْها جائِرٌ وَلَوْ شاءَ

لَهَداكُمْ أَجْمَعِينَ)6 (ثُمَّ السَّبِيلَ يَسَّرَهُ)7 (أَوَلَمْ يَرَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّ السَّماواتِ وَالاَْرْضَ كانَتا رَتْقاً فَفَتَقْناهُما

وَجَعَلْنا مِنَ الْماءِ كُلَّ شَيْءٍ حَيٍّ أَفَلا يُوْمِنُونَ)8 (فَانْتَبَذَتْ بِهِ مَكانًا قَصِيًّا * فَأَجاءَهَا الْمَخاضُ إِلى جِذْعِ النَّخْلَةِ

قالَتْ يا لَيْتَنِي مِتُّ قَبْلَ هذا وَكُنْتُ نَسْياً مَنْسِيًّا فَناداها مِنْ تَحْتِها أَلّاَ تَحْزَنِي قَدْ جَعَلَ رَبُّکِ تَحْتَکِ سَرِيًّا وَهُزِّي

إِلَيْكِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ تُساقِطْ عَلَيْكِ رُطَباً جَنِيًّا فَكُلِي وَاشْرَبِي وَقَرِّي عَيْناً فَإِمَّا تَرَيِنَّ مِنَ الْبَشَرِ أَحَداً فَقُولِي إِنِّي

نَذَرْتُ لِلرَّحْمنِ صَوْماً فَلَنْ أُكَلِّمَ الْيَوْمَ إِنْسِيًّا فَأَتَتْ بِهِ قَوْمَها تَحْمِلُهُ قالُوا يا مَرْيَمُ لَقَدْ جِئْتِ شَيْئاً فَرِيًّا يا أُخْتَ

هارُونَ ما كانَ أَبُوکِ امْرَأَ سَوْءٍ وَما كانَتْ أُمُّکِ بَغِيًّا فَأَشارَتْ إِلَيْهِ قالُوا كَيْفَ نُكَلِّمُ مَنْ كانَ فِي الْمَهْدِ صَبِيًّا قالَ

إِنِّي عَبْدُ اللهِ آتانِيَ الْكِتابَ وَجَعَلَنِي نَبِيًّا وَجَعَلَنِي مُبارَكاً أَيْنَ ما كُنْتُ وَأَوْصانِي بِالصَّلاةِ وَالزَّكاةِ ما دُمْتُ حَيًّا وَبَرًّا

بِوالِدَتِي وَلَمْ يَجْعَلْنِي جَبَّاراً شَقِيًّا وَالسَّلامُ عَلَيَّ يَوْمَ وُلِدْتُ وَيَوْمَ أَمُوتُ وَيَوْمَ أُبْعَثُ حَيًّا ذلِکَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ)9

(وَاللهُ أَخْرَجَكُمْ مِنْ بُطُونِ أُمَّهاتِكُمْ لا تَعْلَمُونَ شَيْئاً وَجَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالاَْبْصارَ وَالاَْفْئِدَةَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ)10 أَلَمْ

يَرَوْا إِلَى الطَّيْرِ مُسَخَّراتٍ فِي جَوِّ السَّماءِ ما يُمْسِكُهُنَّ إِلّاَ اللهُ إِنَّ فِي ذلِکَ لآَياتٍ لِقَوْمٍ يُوْمِنُونَ كَذَلِکَ أَيُّهَا الْمَوْلُودُ

اخْرُجْ سَوِيّاً بِإِذْنِ اللهِ عَزَّوَجَلَّ».

 


«به نام خدای بخشنده مهربان، پس از دشواری، آسانی است حتمآ پس از دشواری آسانی است. خدا برای

شما آسانی می‌خواهد و سختی نمی‌خواهد تا شمار ]روزه‌ها[ را کامل کنید و خدا را به خاطر این که

هدایتتان کرده، بزرگ دارید و باشد که سپاسگزاری کنید و چون بندگان من از تو درباره‌ی من بپرسند، همانا

من ]به آن‌ها [نزدیکم و دعای دعا کننده را وقتی که مرا بخواند پاسخ می‌دهم. پس آن‌ها نیز دعوت مرا

اجابت کنند و به من ایمان بیاورند باشد که راه یابند و برای شما در کارتان گشایشی فراهم سازد و بر

خداست که راه راست را نشان دهد و برخی راه‌ها منحرف است و اگر خدا می‌خواست مسلمآ همه شما

را ]به اجبار [هدایت می‌کرد.

سپس راهش را آسان ساخت. آیا کافران ندیدند که آسمان‌ها و زمین بسته بودند و ما آن‌ها را شکافتیم

و هر چیز زنده‌ای را از آب پدید آوردیم، پس آیا ایمان نمی‌آورند؟ و یا او در نقطه‌ای دور دست خلوت گزید.

آنگاه درد زایمان او را به سوی تنه‌ی نخلی کشاند. گفت: ای کاش پیش از این مرده و یکسره فراموش شده

بودم پس از طرف پایین پایش او را صدا زد که غم مدار، پروردگارت زیر پای تو چشمه آبی پدید آورده است

و این تنه‌ی نخل را به طرف خود بتکان، تا بر تو رطب تازه بریزد و بخور و بنوش و چشم روشن دار. پس اگر

کسی از آدمیان را ديدی بگو: من برای خدای رحمان روزه نذر کرده‌ام و امروز مطلقآ با بشری سخن نخواهم

گفت. پس (مريم 3) در حاليکه او را در آغوش گرفته بود، به نزد قومش آورد. گفتند: ای مريم! به راستی چيز

تازه و ناپسندی آورده‌ای. ای خواهر هارون نه پدرت مرد بدی بود و نه مادرت زنی بدکار. پس به سوی نوزاد

اشاره کرد. گفتند: چگونه با کودکی که در گهواره است سخن بگوييم؟ کودک گفت: منم بنده‌ی خداوند که به

من کتاب داده و مرا پيامبر قرار داده است. و هر جا که باشم مرا وجودی مبارک ساخته، و تا زنده‌ام مرا به

نماز و زکات سفارش کرده است و مرا نسبت به مادرم نيکوکار کرد. و زورگو و نافرمانم نگردانيده است و درود

بر من روزی که زاده شدم و روزی که می‌ميرم و روزی که زنده برانگيخته می‌شوم. اين است ماجرای عيسی

(علیه السلام) پسر مريم 3. و خداوند شما را از شکم مادرانتان بيرون آورد در حاليکه چيزی نمی‌دانستيد و

برای شما گوش و ديدگان و دل‌ها قرار داد تا شکر گزاريد آيا پرندگان را ننگريستند که ]چگونه[ در فضای

آسمان مسخرند؟ جز خدا ]با ساختاری که به آن‌ها داده [احدی آن‌ها را نگاه نمی‌دارد. به راستی در اين

]امر[ برای مردمی که ايمان می‌آورند نشانه‌های ]قدرت[ است. ای مولود اينچنين عادی و سالم به اذن و

ياری خداوند عزوجل خارج شو».


اين آيات را بر زائو بياويزد. پس وقتی وضع حمل کرد برمی‌دارد. بايد تمام آيات کاملا نوشته شود نه بعضی از

آن‌ها، يا هنگام خواندن بايد تمامش را يکباره بخواند، نه اين که ناقص بخواند. مثلا اگر فقط بگويد «وَاللهُ اَخْرَجَكُمْ

مِنْ بُطُونِ اُمَّهَاتِكُمُ لاَ تَعْلَمُونَ شَيْئاً» مولود لال به دنيا می‌آيد اگر «وَجَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالاَْبْصَارَ وَالاَْفْئِدَةَ لَعَلَّكُمْ

تَشْكُرُونَ» را نخواند، مولود سالم به دنیا نمی‌آید.11

 

 

منبغ :

1. سوره مريم: 23ـ25.

2. سوره نحل: 78.

3 . طبّ الأئمّه: 69.

4 . ترجمه: «خداوند برای شما حکم را آسان خواسته و تکليف را مشکل نگرفته استتا اين که عدد روزه

را تکميل کنيد و خدا را به عظمت ياد کنيد که شما را به دين اسلامهدايت فرمود. باشد که از اين نعمت

بزرگ سپاسگزار گرديد. و چون بندگان من ازدوری و نزديکی من از تو پرسند بدانند که من به آن‌ها نزديک

خواهم بود و هر که مراخواند دعای او را اجابت کنم پس بايست دعوت مرا بپذيرند و به من بگروند باشد

تابه سعادت راه يابند». (سوره بقره: 185 ـ 186).

5 . ترجمه: «... و اسباب کار شما را با روزی حلال و آسايش مهيّا سازد». (سوره کهف16:).

6 . ترجمه : «ای پروردگار ... کار ما را به راه رستگاری انداز» (سوره کهف: 10).

7 . ترجمه: «سپس راهش را آسان ساخت» (سوره عبس: 20).

8 . ترجمه: «آيا کافران نمی‌دانند که آسمان‌ها و زمين بسته بودند، آن‌ها را گشوديم و ازآب هر چيزی

را زنده کرديم چرا باز به خدا ايمان نمی‌آورند» (سوره انبياء: 30).

9 . ترجمه: «او را با خود به مکانی دور افتاده برد. آن گاه که او را درد زاييدن فرا رسيدزير شاخه درخت

خرمايی رفت و از شدّت ناراحتی می‌گفت: ای کاش من پيش ازاين مُرده بودم و از صفحه عالم به کلی

نامم فراموش شده بود. از زير آن درخت منادی او را صدا زد: غمگين مباش که خدای تو از زير قدم تو

چشمه آبی جاری کرد.ای مريم شاخه درخت را حرکت بده تا از آن برای تو رطب تازه فرو ريزد. پس تناول

کن و آب بياشام و چشم خود به عيسی روشن دار. هر کس از جنس بشر که می‌بينی بهاو بگو: من

برای خدا نذر روزه سکوت کرده‌ام و با هيچ کس امروز سخن نخواهم گفت. پس مريم عيسی را برداشته به

سوی قومش آمد. گفتند: ای مريم عجب کار شگفت آوری کردی. ای مريم خواهر هارون تو را پدری ناصالح

نبود و مادرت بدکارنبود. مريم به اشاره حواله به طفل کرد، آن‌ها گفتند: ما چگونه با طفل گهواره‌ای سخن

بگوييم. آن طفل گفت: همانا من بنده خاص خدا هستم که مرا کتب آسمانی و شرف نبوّت عطا فرمود. و

مرا هر کجا باشم برای جهانيان مايه برکت و رحمت گردانيد و تازنده هستم به نماز و زکات سفارش کرد، و به

نيکی با مادر توصيه نمود و ستمکار وشقی نگردانيد، و سلام حق بر ما باد روزی که به دنيا آمدم و روزی که

بميرم و روزی که برای زندگانی برانگيخته شوم. اين است عيسی بن مريم». (سوره مريم: 22 ـ 34).

10 . ترجمه: «وخدا شما را از بطن مادران بيرون آورد در حالی که هيچ نمی‌دانستيد و بهشما چشم و

گوش و قلب به تدريج اعطا کرد تا مگر دانا شويد و شکر اين نعمت‌ها رابه جای آوريد». (سوره نحل: 78).

11 . طبّ الأئمّه: 98.

 

 

 

دعا برای رفع درد و بیماری

دعا برای رفع درد و بیماری :

امام صادق (علیه السلام) فرمود: در تعقيب هر نماز دعايی است كه می‌خوانی پس اگر درد و بيماری داشتی،

وقتی نمازت را تمام كردی، دستت را بر سجده گاهت بكش و اين دعا را بخوان. آن گاه هفت بار دستت را بر

محل درد بكش و در آن حال بگو :


«يَا مَنْ كَبَسَ الاَْرْضَ عَلَی الْمَاءِ وَسَدَّ الْهَوَاءَ بِالسَّمَاءِ وَاخْتَارَ لِنَفْسِهِ أَحْسَنَ الاَْسْمَاءِ، صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ

وَافْعَلْ بِي كَذَا وَكَذَا وَارْزُقْنِي كَذَا وَكَذَا وَعَافِنِي مِنْ كَذَا وَكَذَا».


«.. ای كسی كه زمين را روی آب گسترانيده و آن را پوشانده و هوا را با آسمان بربسته و مسدود نموده،

نيكوترين صفات و نام‌ها را برای خويش برگزيده بر محمّد (صلی الله علیه وآله) و آل محمّد (صلی الله علیه وآله)

درود فرست و با من چنين و چنان كن. ]خواسته ات را می‌گويی[ و مرا چنين و چنان ]و روزی‌ات را بخواه[ روزی

ده و از فلان درد ]نام ببر [عافيت بخش».

 



منبع : کافی ج 3 ص 344


 

 

دعای رفع جن زدگى

دعای رفع جن زدگى :

برخى از دوستداران امام حسن عسکرى (علیه السلام) به ایشان نوشتند: کودکى است که دچار جنون

خاص شده است، فرمود: بر کاغذى بنویسید:


«بِسْمِ اللهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ الْحَلِيمِ الْكَرِيمِ الْقَدِيمِ الَّذِي لاَ يَزُولُ أَعُوذُ بِعِزَّةِ الْحَيِّ الَّذِي لاَ يَمُوتُ مِنْ شَرِّ كُلِّ حَيٍّ

يَمُوتُ».


«بنام خداى والا و بزرگ و بردبار و بخشنده و جاودان که فناناپذیر است. از شر هر موجود زنده‌اى که

سرانجام مى‌میرد به عزت خداى پاکیزه‌اى که نمى‌میرد، پناه مى‌برم».


و آن را بر گردن کودک بیاویزید. این کار را کردند و کودک به اذن خدا شفا یافت

 

 

منبع : دعوات راوندی ص 201

 

 

 

دعاى حفظ آشیاء و گم نشدن آنها

دعاى حفظ آشیاء و گم نشدن آنها :

راوى به امام صادق(عليه السلام) عرض كرد: دعايى به من بياموز كه وقتى چيزى را نگه مى‌دارم، ترسى از

مفقود شدن آن نداشته باشم. فرمود كه بگو:


يَا اللهُ يَا حَافِظَ الْغُلاَمَيْنِ بِصَلاَحِ أَبِيهِمَا احْفَظْنِي وَ احْفَظْ عَلَيَّ دِينِي وَ أَمَانَتِي وَ مَالِي، فَإِنَّهُ لاَ حَافِظَ حِفْظِ ضَيْعَة

أَحْفَظُ عَلَى مَالِي مِنْكَ إِنَّكَ حَافِظٌ حَفِيظٌ ، أَخَذْتُ بِسَمْعِ اللهِ وَ بَصَرِهِ وَ قَدَرِهِ عَلَى كُلِّ مَنْ أَرَادَنِي وَ أَرَادَ مَالِي وَ لاَ

حَوْلَ وَ لاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيم.


يا الله، اى كه فرزندان را به خاطر والدين حفظ مى كنى، مرا حفظ كن. دين و امانت و مالم را حفظ كن. كسى

بهتر از تو نمى تواند مالم را از گم شدن حفظ كند، اى كه حافظ و حفيظ (نگه دار و مراقب) هستى! گوش و

چشم و قدرت خدا نگه دار من و مالم در برابر كسانى باشد كه متعرّض من و مالم مى شوند. لا حول و لا

قوّة إلاّ بالله العليّ العظيم.


 

منبع : امالی شیخ طوسی ص 700 - بحارالانوار ج 91 ص 406

 

 

 

دعای هنگام وقوع سختی

دعای هنگام وقوع سختی :

روايت شده امام صادق (عليه السلام) اين دعا را در شدايد مى‌خواند، و لباس‌هايش را بالا زده و صدايش را

بلند مى‌كرد، و تضرّع نموده و بسيار مى‌گريست، و مى فرمود:

 


اللَّهُمَّ لَوْ لاَ أَنْ أُلْقِيَ بِيَدِي وَ أُعِينَ عَلَى نَفْسِي وَ أُخَالِفَ كِتَابَكَ وَ قَدْ قُلْتَ: (ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ)(1) (فَإِنِّي

قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ)(2) لَمَا انْشَرَحَ قَلْبِي وَ لِسَانِي لِدُعَائِكَ وَ الطَّلَبِ مِنْكَ وَ قَدْ عَلِمْتَ مِنْ نَفْسِي

فِيَما بَيْنِي وَ بَيْنَكَ مَا عَرَفْتَ.

اللَّهُمَّ مَنْ أَعْظَمُ جُرْماً مِنِّي وَ قَدْ سَاوَرْتُ مَعْصِيَتَكَ الَّتِي زَجَرْتَنِي عَنْهَا بِنَهْيِكَ إِيَّايَ وَ كَاثَرْتُ الْعَظِيمَ مِنْهَا الَّتِي

أَوْجَبْتَ النَّارَ لِمَنْ عَمِلَهَا مِنْ خَلْقِكَ وَ كُلُّ ذَلِكَ عَلَى نَفْسِي جَنَيْتُ وَ إِيَّايَ أَوْبَقْتُ. إِلَهِي فَتَدَارَكْنِي بِرَحْمَتِكَ الَّتِي

بِهَا تَجْمَعُ الْخَيْرَاتِ لاَِوْلِيَائِكَ وَ بِهَا تَصْرِفُ السَّيِّئَاتِ عَنْ أَحِبَّائِكَ.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ التَّوْبَةَ النَّصُوحَ فَاسْتَجِبْ دُعَائِي وَ ارْحَمْ عَبْرَتِي وَ أَقِلْنِي عَثْرَتِي. اللَّهُمَّ لَوْ لاَ رَجَائِي لِعَفْوِكَ

لَصَمَتُّ عَنِ الدُّعَاءِ، وَ لَكِنَّكَ عَلَى كُلِّ حَال يَا إِلَهِي غَايَةَ الطَّالِبِينَ وَ مُنْتَهَى رَغْبَةِ الرَّاغِبِينَ وَ اسْتَعَاذَةَ الْعَائِذِينَ.

اللَّهُمَّ فَأَنَا أَسْتَعِيذُكَ مِنْ غَضَبِكَ وَ سُوءِ سَخَطِكَ وَ عِقَابِكَ وَ نَقِمَتِكَ وَ مِنْ شَرِّ نَفْسِي وَ شَرِّ كُلِّ ذِي شَرّ وَ

أَسْتَغْفِرُكَ مِنْ جَمِيعِ الذُّنُوبِ وَ أَسْأَلُكَ الْغَنِيمَةَ فِيَما بَقِيَ مِنْ عُمُرِي بِالْعَافِيَةِ أَبَداً مَا أَبْقَيْتَنِي وَ أَسْأَلُكَ الْفَوْزَ

بِالْجَنَّةِ وَ الرَّحْمَةَ إِذَا تَوَفَّيْتَنِي فَإِنَّكَ بِذَلِكَ لَطِيفٌ وَ عَلَيْهِ قَادِرٌ.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَشْكُو إِلَيْكَ كُلَّ حَاجَة لاَ يُجِيرُنِي مِنْهَا إِلاَّ أَنْتَ يَا مَنْ هُوَ عُدَّتِي فِي كُلِّ عُسْر وَ يُسْر يَا مَنْ هُوَ حَسَنُ

الْبَلاَءِ عِنْدِي، يَا قَدِيمَ الْعَفْوِ عَنِّي إِنَّنِي لاَ أَرْجُو غَيْرَكَ وَ لاَ أَدْعُو سِوَاكَ إِذَا لَمْ تُجِبْنِي . اللَّهُمَّ فَلاَ تَحْرِمْنِي لِقِلَّةِ

شُكْرِي وَ لاَ تُؤْيِسْنِي لِكَثْرَةِ ذُنُوبِي فَإِنَّكَ أَهْلُ التَّقْوَى وَ أَهْلُ الْمَغْفِرَةِ .

إِلَهِي أَنَا مَنْ قَدْ عَرَفْتَ بِئْسَ الْعَبْدُ أَنَا وَ خَيْرُ الْمَوْلَى أَنْتَ فَيَا مَخْشِيَّ الاِنْتِقَامِ وَ يَا مَرْهُوبَ الْبَطْشِ يَا مَعْرُوفاً

بِالْمَعْرُوفِ إِنَّنِي لَيْسَ أَخَافُ مِنْكَ إِلاَّ عَدْلَكَ وَ لاَ أَرْجُو الْفَضْلَ وَ الْعَفْوَ إِلاَّ مِنْ عِنْدِكَ، وَ أَنَا عَبْدُكَ وَ لاَ عَبْدَ لَكَ أَحَقُّ

بِاسْتِيجَابِ جَمِيعِ الْعُقُوبَةِ بِذُنُوبِهِ مِنِّي وَ لَكِنِّي وَسِعَنِي عَفْوُكَ وَ حِلْمُكَ وَ أَخَّرْتَنِي إِلَى الْيَوْمِ، فَلَيْتَ شِعْرِي يَا إِلَهِي

أَ لاَِزْدَادَ إِثْماً أَخَّرْتَنِي أَمْ لِيَتِمَّ لِي رَجَائِي مِنْكَ وَ يَتَحَقَّقَ حُسْنُ ظَنِّي بِكَ؟ فَأَمَّا بِعَمَلِي فَقَدْ أَعْلَمْتُكَ.

إِلَهِي إِنَّنِي مُسْتَحِقٌّ لِجَمِيعِ عُقُوبَتِكَ بِذُنُوبِي غَيْرَ أَنَّكَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ وَ أَنْتَ بِي أَعْلَمُ مِنْ نَفْسِي وَ عِنْدَ أَرْحَمِ

الرَّاحِمِينَ رَجَاءُ الرَّحْمَةِ، فَيَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ لاَ تُشَوِّهْ خَلْقِي بِالنَّارِ وَ لاَ تَقْطَعْ عَصَبِي بِالنَّارِ يَا اللهُ وَ لاَ تَفْلِقْ قِحْفَ

رَأْسِي بِالنَّارِ يَا رَحْمَانُ وَ لاَ تُفَرِّقْ بَيْنَ أَوْصَالِي بِالنَّارِ يَا كَرِيمُ وَ لاَ تَهْشِمْ عِظَامِي بِالنَّارِ يَا عَفُوُّ وَ لاَ تَصِلْ شَيْئاً مِنْ

جَسَدِي بِالنَّارِ.

يَا رَحْمَانُ عَفْوَكَ عَفْوَكَ ثُمَّ عَفْوَكَ عَفْوَكَ، فَإِنَّهُ لاَ يَقْدِرُ عَلَى ذَلِكَ غَيْرُكَ وَ أَنْتَ عَلَى كُلِّ شَيْء قَدِيرٌ، يَا مُحِيطاً

بِمَلَكُوتِ السَّمَاوَاتِ وَ الاَْرْضِ وَ مُدَبِّرَ أُمُورِهِمَا أَوَّلِهَا وَ آخِرِهَا أَصْلِحْ لِي دُنْيَايَ وَ آخِرَتِي وَ أَصْلِحْ لِي نَفْسِي وَ مَالِي

وَ مَا خَوَّلْتَنِي، يَا اللهُ خَلِّصْنِي مِنَ الْخَطَايَا يَا اللهُ مُنَّ عَلَيَّ بِتَرْكِ الْخَطَايَا يَا رَحِيمُ تَحَنَّنْ عَلَيَّ بِفَضْلِكَ يَا عَفُوُّ تَفَضَّلْ

عَلَيَّ بِعَفْوِكَ يَا حَنَّانُ جُدْ عَلَيَّ بِسَعَةِ عَافِيَتِكَ يَا مَنَّانٌ امْنُنْ عَلَيَّ بِالْعِتْقِ مِنَ النَّارِ يَا ذَا الْجَلاَلِ وَ الاِْكْرَامِ أَوْجِبْ لِيَ

الْجَنَّةَ الَّتِي حَشْوُهَا رَحْمَتُكَ وَ سُكَّانُهَا مَلاَئِكَتُكَ يَا ذَا الْجَلاَلِ وَ الاِْكْرَامِ أَكْرِمْنِي وَ لاَ تَجْعَلْ لاَِحَد مِنْ خَلْقِكَ عَلَيَّ

سَبِيلاً أَبَداً مَا أَبْقَيْتَنِي فَإِنَّهُ لاَ حَوْلَ وَ لاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِكَ وَ أَنْتَ عَلَى كُلِّ شَيْء قَدِيرٌ سُبْحَانَكَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ رَبُّ الْعَرْشِ

الْعَظِيمِ لَكَ الاَْسْمَاءُ الْحُسْنَى وَ أَنْتَ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ و حاجت خويش را مى طلبى

 


خدايا! اگر نبود اين آياتت، كه فرمودى: «بخوانيد مرا تا اجابت كنم شما را»، و «من نزديك هستم دعاى خواننده

را اجابت مى كنم هر گاه مرا بخواند»، اگر اين گونه نبود، خود را هلاك كرده و جانم را نابود مى كردم و كتابت را

مخالفت مى نمودم، و قلب و زبانم به خواندن و حاجت خواستن از تو گشاده نمى گردد، و مى دانم آن چه

جانم در رفتار بين من و خودم انجام داده و تو بدان آگاهى.

خدايا! چه كسى از من گناهكارتر است، كار بدى كه با نهى كردنت مرا از آن باز داشتى را انجام دادم، و

مقادير زيادى از آن ها را مرتكب شده ام، و تو براى كسى كه آن ها را انجام دهد آتش را مقدّر فرموده اى، و

تمامى اين ها جنايت هايى بود كه عليه خود مرتكب شده بودم و خودم را به هلاكت انداخته ام، خدايا! آن را

جبران كن به رحمتى كه با آن نيكى ها را براى اوليائت جمع نموده، و بدان بدى ها را از دوستانت دور مى

سازى.

خداى! از تو توبه نصوح را خواستارم، پس دعايم را اجابت كن، و به اشكم رحم نما، و لغزشم را ناديده بگير،

خدايا! اگر اميدم به عفوت نبود از دعا نمودم دست برمى داشتم، اما خدايا! تو در هر حال نهايت خواست

خواستاران، و نهايت رغبت رغبت كنندگان، و نهايت پناه بى پناهانى. خدايا! از خشمت و از بدى غضب و

مؤاخذه هايت، و از شرّ جانم، و از شرّ هر شرورى به تو پناه مى برم، و از تمامى گناهان طلب آمرزش دارم،

و در باقيمانده عمرم تا آن گاه كه زنده ام خواستار بهره بردن با سلامتى هستم، و رسيدن به بهشت و رحمت

پس از مرگ را خواستارم، به درستى كه تو براى اين كار مهربان و بر آن توانايى. خدايا! به تو شكايت مى كنم

هر حاجتى را كه جز تو از آن مرا پناه نمى دهد، اى آن كه تو در هر سختى و آسانى توشه من مى باشى!

اى آن كه نزد من نيكو عطا كننده اى است! اى آن كه از گذشته بخشش او شامل حال من بوده! هر گاه پاسخ

مرا ندهى به درستى كه به غير تو اميد نداشته و جز تو را نمى خوانم. خدايا! پس به خاطر كمى شكرم

محرومم مكن، و به خاطر گناهان بسيار مأيوسم مساز، به درستى كه تو شايسته پرهيزكارى و بخشايشى.

خدايا! من كسى هستم كه مى دانم بد بنده اى بوده و تو خوب مولايى هستى، اى آن كه از انتقامش مى

ترسند! و اى آن كه از مؤاخذه اش مى هراسند! اى آن كه به كارهاى خوب و نيك شناخته شده است! به

درستى كه من جز از عدالتت نترسيده، و تنها از تو اميد فضل و بخشش دارم، و من بنده تو هستم، و تو

بنده اى غير از من ندارى كه در مقابل گناهانش سزاوار پذيرفتن تمام عقوبت ها باشد، ليكن عفو و بردبارى ات

شامل حالم گرديده و امروز نيز شامل حالم مى شود. خدايا! كاش مى دانستم علّت به تأخير افتادن مرگم

چيست؟ آيا براى اين كه گناهانم افزايش پيدا كند، يا اميدم از تو كامل شده و گمان نيكويم به تو محقّق گردد؟

امّا خدايا! در مقابل اعمالم به تو عرضه داشتم كه مستحقّ تمامى عقوبت ها هستم، جز آن كه تو مهربان

ترين مهربانانى، و آگاهى ات به من از خودم بيشتر است، نزد مهربان ترين مهربانان اميد رحمت مى توان

داشت. پس اى مهربان ترين مهربانان! خلقتم را با آتش در هم مريز، و رگ هايم را با آتش قطع مكن، اى خدا!

اى مهربان! استخوان سرم را با آتش نشكاف، اى بزرگوار! بين اعضايم را با آتش جدايى مينداز، اى بخشنده!

استخوان هايم را با آتش خورد مكن، اى مهربان! چيزى از بدنم را در آتش قرار مده، خواستار بخششت هستم،

خواستار بخششت هستم، باز خواستار بخششت هستم، خواستار بخششت هستم، به درستى كه كسى

بر آن جز تو آگاه نيست، و تو بر هر كار توانايى. اى آن كه به حقايق آسمان ها و زمين آگاهى دارد، و امورشان

از آغاز تا انجامش را تدبير كرده! دنيا و آخرتم را اصلاح گردان، و جان و مال و آن چه عطا كرده اى را برايم اصلاح

نما، اى خدا! مرا از خطاهاى خالى كن، اى خدا! به ترك خطاها بر من منّت گذار، اى مهربان! با فضلت بر من

مهربانى نما، اى بخشنده! به فضلت بر من تفضّل نما، اى مهربان! به گسترش تندرستى ات نسبت به من

جود و بخشش كن، اى منّت گذار، به آزادى از آتش به من منّت گذار، از صاحب جلالت و بزرگوارى! بهشت را

بر من واجب ساز، بهشتى كه داخلش رحمت تو و ساكنينش فرشتگانند.

اى صاحب جلالت و بزرگوارى! مرا گرامى دار، و تا آن گاه كه زنده هستم و تا ابد فردى را بر من مسلّط مكن،

به درستى كه نيرو و توانى جز تو نيست، و تو بر هر كار توانايى، پاك و منزّهى، معبودى جز تو نيست، كه

پروردگار عرش بزرگ است، نام هاى نيكو براى توست، و تو به ذات قلب ها آگاهى.

 

 

 

1)سوره غافر آیه 60

2) سوره بقره آیه 186

منبع : مهج الدعوات ص 215  -  بحارالانوار ج 91 ص 379

 

 

 

دعای طلب امور مهم

دعای طلب امور مهم :

راوى گويد: از حضرت امام صادق (عليه السلام) درخواست كردم مرا دعايى تعليم كند كه آن را در امورى

بخوانم كه اهتمام به آنها دارم. ورقى چند را از صحيفه كهنه اى بيرون آورد و فرمود كه بنويس آنچه را كه

در اين اوراق است.

اين دعاى جدّ من علىّ بن الحسين(عليهما السلام)براى امور مهم است. آن را نوشتم بر همان گونه كه بود.

ديگر چيزى مرا اندوهناك نگردانيد و مرا غمى غمناك نگردانيد. اين دعا را مى خواندم، پس خدا غم مرا زايل

مى گردانيد و اندوه مرا برطرف مى گردانيد و حاجت مرا برمى آورد و دعا اين است:

 


اللَّهُمَّ هَدَيْتَنِي فَلَهَوْتُ وَ وَعَظْتَ فَقَسَوْتُ وَ أَبْلَيْتَ الْجَمِيلَ فَعَصَيْتُ وَ عَرَّفْتَ فَأَصْرَرْتُ ثُمَّ عَرَّفْتَ فَاسْتَغْفَرْتُ فَأَقَلْتَ

فَعُدْتُ فَسَتَرْتَ فَلَكَ الْحَمْدُ.

إِلَهِي تَقَحَّمْتُ أَوْدِيَةَ هَلاَكِي وَ تحَلَّلْتُ شِعَابَ تَلَفِي تَعَرَّضْتُ فِيهَا لِسَطَوَاتِكَ وَ بِحُلُولِهَا لِعُقُوبَاتِكَ وَ وَسِيلَتِي إِلَيْكَ

التَّوْحِيدُ وَ ذَرِيعَتِي أَنِّي لَمْ أُشْرِكْ بِكَ شَيْئاً وَ لَمْ أَتَّخِذْ مَعَكَ إِلَهاً وَ قَدْ فَرَرْتُ إِلَيْكَ مِنْ نَفْسِي وَ إِلَيْكَ يَفِرُّ الْمُسِيءُ

أَنْتَ مَفْزَعُ الْمُضِيعِ حَظَّ نَفْسِهِ فَلَكَ الْحَمْدُ. إِلَهِي فَكَمْ مِنْ عَدُوّ انْتَضَى عَلَيَّ سَيْفَ عَدَاوَتِهِ وَ شَحَذَ لِي ظُبَةَ مُدْيَتِهِ

وَ أَرْهَفَ لِي شَبَا حَدِّهِ وَ دَافَ لِي قَوَاتِلَ سُمُومِهِ وَ سَدَّدَ نَحْوِي صَوَائِبَ سِهَامِهِ وَ لَمْ تَنَمْ عَنِّي عَيْنُ حِرَاسَتِهِ وَ

أَظْهَرَ أَنْ يُسِيمَنِي الْمَكْرُوهَ وَ يُجَرِّعَنِي ذُعَافَ مَرَارَتِهِ، فَنَظَرْتَ يَا إِلَهِي إِلَى ضَعْفِي عَنِ احْتَِمالِ الْفَوَادِحِ وَ عَجْزِي

عَنِ الاِنْتِصَارِ مِمَّنْ قَصَدَنِي بِمُحَارَبَتِهِ وَ وَحْدَتِي فِي كَثِيرِ عَدَدِ مَنْ نَاوَانِي وَ أَرْصَدَ لِيَ الْبَلاَءَ فِيَما لَمْ أُعْمِلْ فِيهِ

فِكْرِي فَابْتَدَأْتَنِي بِنُصْرَتِكَ وَ شَدَدْتَ أَزْرِي بِقُوَّتِكَ، ثُمَّ فَلَلْتَ حَدَّهُ وَ صَيَّرْتَهُ مِنْ بَعْدِ جَمْعِهِ وَحْدَهُ وَ أَعْلَيْتَ كَعْبِي وَ

جَعَلْتَ مَا سَدَّدَهُ مَرْدُوداً عَلَيْهِ فَرَدَدْتَهُ لَمْ يَشْفِ غَلِيلَهُ وَ لَمْ يَبْرُدْ حَرَارَةُ غَيْظِهِ قَدْ عَضَّ عَلَيَّ شَوَاهُ وَ أَدْبَرَ مُوَلِّياً قَدْ

أَخْلَفَ سَرَايَاهُ وَ كَمْ مِنْ بَاغ بَغَانِي بِمَكَايِدِهِ وَ نَصَبَ لِي أَشْرَاكَ مَصَايِدِهِ وَ وَكَّلَ بِي تَفَقُّدَ رِعَايَتِهِ وَ أَضْبَأَ إِلَيَّ إِضْبَاءَ

السَّبُعِ لِمَصَايِدِهِ وَ انْتِظَارِ الاِنْتِهَازِ لِفَرِيسَتِهِ، فَنَادَيْتُكَ يَا إِلَهِي مُسْتَغِيثاً بِكَ وَاثِقاً بِسُرْعَةِ إِجَابَتِكَ عَالِماً أَنَّهُ لَنْ

يُضْطَهَدَ مَنْ أَوَى إِلَى ظِلِّ كَنَفِكَ وَ لَنْ يَفْزَعَ مَنْ لَجَأَ إِلَى مَعَاقِلِ انْتِصَارِكَ فَحَصَّنْتَنِي مِنْ بَأْسِهِ بِقُدْرَتِكَ وَ كَمْ مِنْ

سَحَائِبِ مَكْرُوه جَلَّيْتَهَا وَ غَوَاشِيَ كُرُبَات كَشَفْتَهَا لاَ تُسْأَلُ عَمَّا تَفْعَلُ وَ قَدْ سُئِلْتَ فَأَعْطَيْتَ وَ لَمْ تُسْأَلْ فَابْتَدَأْتَ

وَ اسْتُمِيحَ فَضْلُكَ فَمَا أَكْدَيْتَ أَبَيْتَ إِلاَّ إِحْسَاناً وَ أَبَيْتُ إِلاَّ تَقَحُّمَ حُرُمَاتِكَ وَ تَعَدِّيَ حُدُودِكَ وَ الْغَفْلَةَ عَنْ وَعِيدِكَ فَلَكَ

الْحَمْدُ.

إِلَهِي مِنْ مُقْتَدِر لاَ يُغْلَبُ وَ ذِي أَنَاة لاَ يَعْجَلُ هَذَا مَقَامُ مَنِ اعْتَرَفَ لَكَ بِالتَّقْصِيرِ وَ شَهِدَ عَلَى نَفْسِهِ بِالتَّضْيِيعِ.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَتَقَرَّبُ إِلَيْكَ بِالْمُحَمَّدِيَّةِ الرَّفِيعَةِ وَ أَتَوَجَّهُ إِلَيْكَ بِالْعَلَوِيَّةِ الْبَيْضَاءِ فَأَعِذْنِي مِنْ شَرِّ مَا خَلَقْتَ وَ شَرِّ مَنْ يُرِيدُ

بِي سُوءاً فَإِنَّ ذَلِكَ لاَ يَضِيقُ عَلَيْكَ فِي وُجْدِكَ وَ لاَ يَتَكَأَّدُكَ فِي قُدْرَتِكَ وَ أَنْتَ عَلَى كُلِّ شَيْء قَدِيرٌ.

اللَّهُمَّ ارْحَمْنِي بِتَرْكِ الْمَعَاصِي مَا أَبْقَيْتَنِي وَ ارْحَمْنِي بِتَرْكِ تَكَلُّفِ مَا لاَ يَعْنِينِي وَ ارْزُقْنِي حُسْنَ النَّظَرِ فِيَما

يُرْضِيكَ عَنِّي وَ أَلْزِمْ قَلْبِي حِفْظَ كِتَابِكَ كَمَا عَلَّمْتَنِي وَ اجْعَلْنِي أَتْلُوهُ عَلَى مَا يُرْضِيكَ بِهِ عَنِّي وَ نَوِّرْ بِهِ بَصَرِي

وَ أَوْعِهِ سَمْعِي وَ اشْرَحْ بِهِ صَدْرِي وَ فَرِّجْ بِهِ قَلْبِي وَ أَطْلِقْ بِهِ لِسَانِي وَ اسْتَعْمِلْ بِهِ بَدَنِي وَ اجْعَلْ فِيَّ مِنَ

الْحَوْلِ وَ الْقُوَّةِ مَا يُسَهِّلُ ذَلِكَ عَلَيَّ فَإِنَّهُ لاَ حَوْلَ وَ لاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِكَ. اللَّهُمَّ اجْعَلْ لَيْلِي وَ نَهَارِي وَ دُنْيَايَ وَ آخِرَتِي وَ

مُنْقَلَبِي وَ مَثْوَايَ عَافِيَةً مِنْكَ وَ مُعَافَاةً وَ بَرَكَةً مِنْكَ.

اللَّهُمَّ أَنْتَ رَبِّي وَ مَوْلاَيَ وَ سَيِّدِي وَ أَمَلِي وَ إِلَهِي وَ غِيَاثِي وَ سَنَدِي وَ خَالِقِي وَ نَاصِرِي وَ ثِقَتِي وَ رَجَائِي لَكَ

مَحْيَايَ وَ مَمَاتِي وَ لَكَ سَمْعِي وَ بَصَرِي وَ بِيَدِكَ رِزْقِي وَ إِلَيْكَ أَمْرِي فِي الدُّنْيَا وَ الاْخِرَةِ مَلَكْتَنِي بِقُدْرَتِكَ وَ قَدَّرْتَ

عَلَيَّ بِسُلْطَانِكَ لَكَ الْقُدْرَةُ فِي أَمْرِي وَ نَاصِيَتِي بِيَدِكَ لاَ يَحُولُ أَحَدٌ دُونَ رِضَاكَ بِرَأْفَتِكَ أَرْجُو رَحْمَتَكَ وَ بِرَحْمَتِكَ

أَرْجُو رِضْوَانَكَ لاَ أَرْجُو ذَلِكَ بِعَمَلِي فَقَدْ عَجَزْتُ عَنْ عَمَلِي فَكَيْفَ أَرْجُو مَا قَدْ عَجَزَ عَنِّي أَشْكُو إِلَيْكَ فَاقَتِي وَ ضَعْفَ

قُوَّتِي وَ إِفْرَاطِي فِي أَمْرِي وَ كُلُّ ذَلِكَ مِنْ عِنْدِي وَ مَا أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ مِنِّي فَاكْفِنِي ذَلِكَ كُلَّهُ.

اللَّهُمَّ اجْعَلْنِي مِنْ رُفَقَاءِ مُحَمَّد حَبِيبِكَ وَ إِبْرَاهِيمَ خَلِيلِكَ وَ يَوْمَ الْفَزَعِ الاَْكْبَرِ مِنَ الاْمِنِينَ فَآمِنِّي وَ بِيَسَارِكَ فَيَسِّرْنِي

وَ بِأَظْلاَلِكَ فَأَظِلَّنِي وَ مَفَازَة مِنَ النَّارِ فَنَجِّنِي وَ لاَ تَسُمْنِي السُّوءَ وَ لاَ تُخْزِنِي وَ مِنَ الدُّنْيَا فَسَلِّمْنِي وَ حُجَّتِي يَوْمَ

الْقِيَامَةِ فَلَقِّنِّي وَ بِذِكْرِكَ فَذَكِّرْنِي وَ لِلْيُسْرَى فَيَسِّرْنِي وَ لِلْعُسْرَى فَجَنِّبْنِي وَ الصَّلاَةَ وَ الزَّكَاةَ مَا دُمْتُ حَيّاً فَأَلْهِمْنِي

وَ لِعِبَادَتِكَ فَوَفِّقْنِي وَ فِي الْفِقْهِ وَ مَرْضَاتِكَ فَاسْتَعْمِلْنِي وَ مِنْ فَضْلِكَ فَارْزُقْنِي وَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَبَيِّضْ وَجْهِي وَ حِسَاباً

يَسِيراً فَحَاسِبْنِي وَ بِقَبِيحِ عَمَلِي فَلاَ تَفْضَحْنِي وَ بِهُدَاكَ فَاهْدِنِي وَ بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَ فِي الاْخِرَةِ

فَثَبِّتْنِي وَ مَا أَحْبَبْتَ فَحَبِّبْهُ إِلَيَّ وَ مَا كَرِهْتَ فَبَغِّضْهُ إِلَيَّ وَ مَا أَهَمَّنِي مِنَ الدُّنْيَا وَ الاْخِرَةِ فَاكْفِنِي وَ فِي صَلاَتِي وَ

صِيَامِي وَ دُعَائِي وَ نُسُكِي وَ دُنْيَايَ وَ آخِرَتِي فَبَارِكْ لِي وَ الْمَقَامَ الْمَحْمُودَ فَابْعَثْنِي وَ سُلْطَاناً نَصِيراً فَاجْعَلْ لِي وَ

ظُلْمِي وَ جَهْلِي وَ إِسْرَافِي فِي أَمْرِي فَتَجَاوَزْ عَنِّي وَ مِنْ فِتْنَةِ الْمَحْيَا وَ الْمَمَاتِ فَخَلِّصْنِي وَ مِنَ الْفَوَاحِشِ مَا ظَهَرَ

مِنْهَا وَ مَا بَطَنَ فَنَجِّنِي وَ مِنْ أَوْلِيَائِكَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَاجْعَلْنِي وَ أَدِمْ صَالِحَ الَّذِي آتَيْتَنِي وَ بِالْحَلاَلِ عَنِ الْحَرَامِ فَأَغْنِنِي

وَ بِالطَّيِّبِ عَنِ الْخَبِيثِ فَاكْفِنِي أَقْبِلْ بِوَجْهِكَ الْكَرِيمِ إِلَيَّ وَ لاَ تَصْرِفْهُ عَنِّي وَ إِلَى صِرَاطِكَ الْمُسْتَقِيمِ فَاهْدِنِي وَ لِمَا

تُحِبُّ وَ تَرْضَى فَوَفِّقْنِي.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الرِّيَاءِ وَ السُّمْعَةِ وَ الْكِبْرِيَاءِ وَ التَّعَظُّمِ وَ الْخُيَلاَءِ وَ الْفَخْرِ وَ الْبَذَخِ وَ الاَْشَرِ وَ الْبَطَرِ وَ الاِْعْجَابِ

بِنَفْسِي وَ الْجَبْرِيَّةِ رَبِّ وَ أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْفَجْرِ وَ الْبُخْلِ وَ الشُّحِّ وَ الْحَسَدِ وَ الْحِرْصِ وَ الْمُنَافَسَةِ وَ الْغِشِّ وَ أَعُوذُ بِكَ

مِنَ الطَّمَعِ وَ الطَّبْعِ وَ الْهَلَعِ وَ الْجَزَعِ وَ الزَّيْغِ وَ الْقَمْعِ وَ أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْبَغْيِ وَ الظُّلْمِ وَ الاِعْتِدَاءِ وَ الْفَسَادِ وَ الْفُجُورِ وَ

الْفُسُوقِ وَ أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْخِيَانَةِ وَ الْعُدْوَانِ وَ الطُّغْيَانِ رَبِّ وَ أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْمَعْصِيَةِ وَ الْقَطِيعَةِ وَ السَّيِّئَةِ وَ الْفَوَاحِشِ

وَ الذُّنُوبِ وَ أَعُوذُ بِكَ مِنَ الاِْثْمِ وَ الْمَأْثَمِ وَ الْحَرَامِ وَ الْمُحَرَّمِ وَ الْخَبَثِ وَ كُلِّ مَا لاَ تُحِبُّ رَبِّ وَ أَعُوذُ بِكَ مِنَ الشَّيْطَانِ وَ

مَكْرِهِ وَ بَغْيِهِ وَ ظُلْمِهِ وَ عُدْوَانِهِ وَ شَرِكِهِ وَ زَبَانِيَتِهِ وَ جُنْدِهِ وَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا يَنْزِلُ مِنَ السَّمَاءِ وَ مَا يَعْرُجُ فِيهَا وَ

أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا خَلَقْتَ مِنْ دَابَّة وَ هَامَّة أَوْ جِنّ أَوْ إِنْس مِمَّا يَتَحَرَّكُ وَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا يَنْزِلُ مِنَ السَّمَاءِ وَ

مَا يَعْرُجُ فِيهَا وَ مِنْ شَرِّ مَا ذَرَأَ فِي الاَْرْضِ وَ مَا يَخْرُجُ مِنْهَا وَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ كُلِّ كَاهِن وَ سَاحِر وَ زَاكِن وَ نَافِث وَ

رَاق وَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ كُلِّ حَاسِد وَ طَاغ وَ بَاغ وَ نَافِس وَ ظَالِم وَ مُعَانِد وَ جَائِر وَ أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْعَمَى وَ الصَّمَمِ وَ

الْبَكَمِ وَ الْبَرَصِ وَ الْجُذَامِ وَ الشَّكِّ وَ الرَّيْبِ وَ أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْكَسَلِ وَ الْفَشَلِ وَ الْعَجْزِ وَ التَّفْرِيطِ وَ الْعَجَلَةِ وَ التَّضْيِيعِ وَ

الاِْبْطَاءِ وَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا خَلَقْتُ فِي السَّمَاوَاتِ وَ الاَْرْضِ وَ مَا بَيْنَهُمَا وَ مَا تَحْتَ الثَّرَى وَ أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْقِلَّةِ وَ

الذِّلَّةِ وَ أَعُوذُ بِكَ مِنَ الضِّيقِ وَ الشِدَّةِ وَ الْقَيْدِ وَ الْحَبْسِ وَ الْوَثَاقِ وَ السُّجُونِ وَ الْبَلاَءِ وَ كُلِّ مُصِيبَة لاَ صَبْرَ لِي عَلَيْهَا

آمِينَ رَبَّ الْعَالَمِينَ. اللَّهُمَّ أَعْطِنَا كُلَّ الَّذِي سَأَلْنَاكَ وَ زِدْنَا مِنْ فَضْلِكَ عَلَى قَدْرِ جَلاَلِكَ وَ عَظَمَتِكَ بِحَقِّ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ

الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ.



خداوندا ! بى خبر بودم، پس مرا راهنمايى نمودى. سخت دل بودم، پس پند دادى. نيكويى بخشيده اى اما

نافرمانى كردم. به من حق را شناساندى، پس بر جهل ايستادگى نمودم. راه توبه را شناساندى، پس طلب

آمرزش نمودم. از گناهان اندك زمانى بازايستادم ]پس از گناهان من درگذشتى[ اما مرتبه ديگر باز گناهان مرا

پوشاندى،

براى توست ستايش اى خداوند، خود را در وادى هاى هلاكت انداخته ام، در راه هاى نيستى فرود آمده ام،

در اين وادى ها و راه ها قهر و عقوبت هاى تو را به جان خريده ام اما وسيله من به سوى رحمت و بخشش

تو، يگانه دانستن توست. دست آويز من آن است كه براى تو چيزى را شريك نگردانيدم، با تو معبودى را نگرفتم،

به سوى تو از شرّ نفس خودم گريخته ام، به سوى تو بدكار مى گريزد.

تويى پناه كسى كه ضايع كننده توان خود است، براى توست ستايش اى خداوند، بسا دشمنى كه بر من

شمشير دشمنى خود را كشيد، براى من دم كارد بزرگ خود را تيز كرد، بر من كناره تندى غضب خود را تنگ

كرد، براى من زهرهاى كشنده خود را فراهم آورد. به جانب من تيرهاى راست رونده خود را راست كرد، از من

چشم پاسبانى او نخوابيد، در دل گرفت آن كه ضربه اى به من برساند، به من آب تلخ انتقام را بياشاماند، تو

اى خداوندا، ضعف مرا از تحمل سختى ها ديدى، نيز ناتوانايى مرا از انتقام كشيدن از كسى كه قصد كارزار مرا

كرد، و تنهايى مرا در مقابل كسى كه دشمنى من نمود، و براى من بلا را كمين كرد، به خاطر آن كه در مقابل

فكر او چاره اى نداشتم.

اما مرا يارى كردى و به قوّت خود تقويت نمودى، تندى غضب او را كُنْد نمودى، او را پس از داشتن طرفداران

بسيار تنها نمودى. مرا بر او غالب كردى، مكرى را كه راست كرده بود، بر ضد خودش گردانيدى، نيت او را

برگردانيدى و حال آن كه سوزش سينه او شفا نيافته بود. گرمى آتش خشم او سرد نشده بود. از غصّه

انگشت خود را به دندان گرفت و پشت نمود و گريخت.

طرفداران او خلف وعده نمودند. بسا ستمگر كه به من با مكرهاى خود ستم نمود، براى به دام كشيدن من

دام هاى خود را برپا نمود، بر من جستجوگران را گماشت، براى من مثل كمين نشستن شير براى شكار خود،

در كمين نشست، مثل انتظار كشيدن براى گرفتن شكار خود. چون اى خداى من (كه با بركت و بلند مرتبه

هستى) پليدى باطن او را ديدى و زشتى آنچه را بر آن است، او را به مغز سرش از بلندى به زمين زدى، در

گودى كه حفر كرده بود انداختى، بعد از سركشى با خوارى در دام خود كه آن را براى من ساخته بود كه مرا

در آن دام ببيند و تلاش مى كرد كه مرا در آن بيندازد.

اگر رحمت تو نبود كه او در آن جا گرفتار آيد، چه بسا از حسودى كه اندوهش را مى خورد و از من به خاطر

خشمش استخوان به گلو داشت و با شمشير زبانش مرا آزرده و به نيزه نگاه گريبان گيرش به من بزند، آبروى

مرا هدف تيرهاى خود قرار مى داد و پليدى راكه خود پيوسته گرفتار آن است، به من بسته و به حيله مرا هدف

تير خود كرده و با مكر مرا قصد مى نمود،

پس تو را اى خداوند خواندم، در حالى كه فريادرسى و دعا مى كنم. به تو اعتماد كرده ام براى برآوردن

سريع حاجتم. مى دانم به كسى كه در سايه حمايت تو جاى گرفت ستم نمى شود. كسى كه به قلعه

انتقام تو پناه برد نمى ترسد، پس مرا نجات و پناه دادى از انتقام او به قدرت خود. بسا ابرهاى ناخوشى كه از

من دور كردى، و ابرهاى نعمت كه بر من بارانيدى و نهرهاى رحمتى كه گسترانيدى و عافيتى كه برافراشتى و

چشمه هاى حوادثى كه روى آنها را پوشاندى و پرده هاى اندوه كه برداشتى. چه گمان هاى نيكويى كه

محقق داشتى، نادارى هايى كه جبران كردى، از هلاكت بلندى كردى، نادارى ها كه برطرف كردى.

تمام اينها بخشش تو بود و در تمام اين مدت پرده درى از من بود و نافرمانى ها كردم. بى حيايى من، تو را از

احسان باز نداشت اما باز مرا مانع نشد از به جا آوردن نهى هاى تو!

از آنچه مى كنى پرسيده نمى شوى. از تو حاجت خواستيم، پس عطا كردى، حتى درخواستى نشد اما

احسان كردى و زيادتى بخشش تو طلب شد، پس اندك ندادى. هميشه نيكويى كردى، و هميشه مرتكب

محرمات و تجاوز نمودن از حدود و بى خبرى از عذاب تو بودم. ستايش براى توست، بسيار توانايى كه مغلوب

نمى شوى. صاحب حلمى كه شتاب نمى كنى. اين منم كه معترفم به فراوانى نعمت هايت اما كوتاهى در

انجام فرمان تو و گواهى مى دهم به ضايع كردن عمر خود، خداوندا ! به تو به ملّت محمّدى كه والا است

نزديكى مى جويم، و روى مى آورم به تو به بركت ملّت علوى كه روشن است، پناه ده مرا از شرّ كسى كه

با من دشمنى نمايد، از شرّ آنچه آفريده اى، از شرّ كسى كه به من بدى را اراده نمايد.

اجابت دعايم به سبب توانگريت بر تو ناممكن نيست، و سخت نيست به سبب تواناييت، بر همه چيز توانايى،

خداى من، از رحمت و پيوستگى توفيق خود ببخش كه آن را نردبانى بگيرم و به وسيله آن به سوى خشنودى

تو بالا بروم و از عذاب تو ايمن شوم، اى رحم كننده ترين رحم كنندگان، اى خداى من رحم كن بر من به اين كه

گناهان را ترك نمايم، هر قدر كه عمر دهى. رحم كن به اينكه مشقّت كارهايى را كه به من مربوط نيست

واگذارم. مرا به نيك انجام دادن كارى روزى كن كه تو را خشنود گرداند. در دل من حفظ قرآن را ثابت گردان،

همچنان كه مرا ياد داده اى. توفيق ده آن را تلاوت نمايم طبق آنچه خشنود مى شوى. به بركت آن چشم مرا

روشن گردان، به سبب آن گوش مرا شنوا گردان، به سبب آن سينه مرا بگشاى، به سبب آن دل مرا شاد كن،

به آن زبان مرا گويا كن، به آن اعضاى مرا كار فرماى، حركت (يا قدرت) و توانايى به من بده كه آن را بر من آسان

كند،

 نيست حركتى (يا قدرتى) و قوّتى مگر براى تو خداوندا، تويى پروردگار و دوست و آقا و آرزو و خداوند و

فريادرس من، نيز معتمد و آفريننده و يارى كننده و اعتماد و اميد من، براى توست زندگانى و مردگى من،

براى توست گوش و چشم من، به دست قدرت توست روزى من، به سوى توست امر من در دنيا و آخرت،

مرا به توانايى خود مالك شده اى، بر من به پادشاهى خود قادر گشته اى. توانايى در امر من براى توست.

اختيار من به دست قدرت توست، تا نخواهى، كسى نمى تواند كارى بكند.

به سبب مهربانى تو رحمت تو را اميد دارم. به سبب رحمت تو خشنودى تو را اميدوارم. اين را به پاداش كردار

خود اميد ندارم، از من كردار من فوت شده، پس چگونه اميد داشته باشم از چيزى كه از دست رفته است؟!

به تو از ندارى خود و ضعف توانايى خود و از زياده روى خود، شكايت دارم. همه اينها از جانب من است و تو

داناترى به حال من، پس مرا از شرّ اينها نگاه دار.

خداوندا ! مرا از دوستان محمّد بگردان كه دوست توست، نيز ابراهيم كه دوست توست. در روز ترسناك قيامت،

مرا امان ده. به آسان نمودن كارها، براى من آسان گردان. به سايه مرحمت خود، سايه گستران بر من. به

نجات يافتن از آتش، مرا نجات ده. به من بدى مرسان و مرا نااميد مگردان، مرا در دنيا سلامت بدار.

در روز قيامت دين و اعتقادات درست را به من بفهمان. با يادآورى خودت، مرا به ياد آور. مرا براى دين آسان

موفّق گردان، از عذاب دشوار مرا دور گردان. براى نماز و زكات دادن توفيق بده.

هر قدر كه زنده باشم، براى پرستش مرا قوى گردان. در دانستن علوم و خشنودى خود مرا كار فرما، از زيادتى

بخشش خود مرا روزى ده. در روز قيامت مرا سفيدروى كن.

با حساب كردن آسان مرا حساب كن. به سبب زشتى كردار من مرا رسوا مكن، به راهنمايى خودت مرا

راهنمايى كن. به گفتار راست و درست در زندگانى دنيا و در آخرت مرا ثابت قدم گردان. آنچه را كه دوست

داشته اى، برايم دوست گردان، آنچه را كه ناخوش داشته اى، برايم دشمن گردان. آنچه مرا غمگين كرده

است (از امر دنيا و آخرت) مرا كارگذارى نما. در نماز و روزه و دعا و حجّ و شكرگزارى و دنيا و آخرت من، بركت

ده. در جايگاه نيكويى مرا برانگيز، يارانى يارى كننده به من بده، از ستم و نادانى و اسراف من بگذر، از بلا در

زندگانى و در وقت مردن مرا نجات ده، از امرهاى قبيح چه ظاهر باشد و چه پنهان، مرا خلاص كن، از جمله

دوستان خود در روز قيامت مرا بگردان. خوبى را كه به من بخشش نموده اى پاينده دار. به سبب روزى حلال،

از حرام مرا بى نياز گردان. به سبب رزق نيكو و پاك از بد و كثيف مرا نگاهدارى نما. روى آور به ذات بخشنده

خود به من، برمگردان روى خود را از من، به سوى راه راست مرا راهنمايى كن، براى آنچه دوست مى دارى و

راضى هستى، مرا توفيق ده.

خداوندا ! پناه مى برم به تو از ريا و شهرت طلبى و تكبّر و بزرگى كردن بر مردمان و از نخوت و تفاخر كردن

و از كبر و كفران نعمت و از طغيان در نعمت و از غرور به نفس خود و از خود راضى شدن، اى پروردگار ! مرا از

اينها نجات ده. پناه مى برم به تو اى پروردگار از ناتوانى و خسّت و از طمع و حرص و حسد و خيانت كردن. پناه

مى برم به تو از اميد داشتن به چيزى غير از خودت و از عيب و بى صبرى و حرص و زارى و سرپيچى از حقّ و

خوار شدن. پناه مى برم به تو از ظلم و ستم نمودن و از حدّ گذشتن و فساد كردن و زنا نمودن و مرتكب شدن

فسق، به تو از ناراستى و دشمنى و از حدّ تجاوز كردن پناه مى برم. اى پروردگار، به تو ] از رسوايى و [از

نافرمانى و قطع رحم و از كار بد و امرهاى قبيح و گناهان پناه مى برم. به تو از گناه و از آنچه به گناه اندازد و

از چيزهاى حرام و كارهاى حرام و از نجس و كثيف پناه مى برم و از هر چيزى كه دوست نمى دارى، اى

پروردگار. به تو از شرّ شيطان و ظلم و ستم و دشمنى و دام بلاى او پناه مى برم، نيز لشكر و سپاه او.

پناه مى برم به تو از شرّ آنچه از آسمان فرود آيد و آنچه بالا رود. پناه مى برم به تو از شرّ آنچه آفريده اى از

حيوانات چرنده و حشرات گزنده يا جنّيان يا آدميان و از آنچه حركت نمايد،

پناه مى برم به تو از شرّ آنچه در زمين خلق شده و از شرّ آنچه از آن بيرون آيد. پناه مى برم به تو از شرّ هر

مسخّركننده جن و جادوگر و مايل به باطل و باد دمنده در گره ها و افسون كننده. به تو از شرّ هر حسود و

ستمكار و سركش و ستم كننده و از حدّ تجاوزكننده و ظلم كننده، پناه مى برم. به تو از كورى و كرى و گنگى

و پيسى و خوره و گمان بد و تهمت پناه مى برم. به تو از كاهلى و بد دلى و ناتوانى و تقصير كردن و شتاب

نمودن و ضايع كردن و از كوتاهى نمودن و دير كردن در كارها پناه مى برم.

به تو اى پروردگار، از شرّ آنچه آفريده اى در آسمان ها و زمين و آنچه ميان آن هر دو است و آنچه زير خاك

است پناه مى برم. خدايا، به تو از فقر و مسكينى و احتياج داشتن و بى چيزى و تنگى پناه مى برم.

اى پروردگار، به تو از تنگى رزق و خوارى. پناه مى برم. به تو از تنگى و سختى روزگار و زنجير و بند و بستن و

زندان و مصيبت و هر بلايى كه صبرى بر آن نباشد، پناه مى برم.

دعاى مرا اى پروردگار عالميان مستجاب كن، خداوندا، ببخش به ما هر چيزى را كه درخواست نموديم. براى ما

فضل و بخشش خود را زياده گردان، به اندازه بزرگى و به قدر بزرگوارى خودت، به حقّ اين كه نيست خدايى

مگر تو، كه عزيز و داناى مصلحتى.

 

 

منبع : امالی شیخ طوسی ص 15 - بحارالانوار ج 92 ص 180

 

 

 

دعای عهد

دعای عهد :

امام محمّد باقر (عليه السلام) فرمود: هر كس اين دعا را در مدّت عمر خود يك بار بخواند، در زمره

عبادت‌كنندگان نوشته مى‌شود و در ديوان حضرت قائم(عليه السلام) مقام والايى به او مى دهند. پس

هرگاه قائم اهل بيت ظهور كند، او را به اسم و اسم پدر او ندا مى كند.

سپس به او اين نوشته داده و گفته مى شود كه اين عهدنامه را بگير كه با ما در دنيا عهد كرده اى و اين

است معناى فرمايش خدا كه در قرآن فرمود: (إِلاَّ مَنِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمنِ عَهْداً)(1) «و عذاب مى شود; مگر

كسى كه گرفته باشد نزد خدا عهدى را» يعنى مگر كسى كه اقرار به وحدانيّت خدا و پيروى پيغمبران و

پيشوايان خود كرده باشد. بايد كه اين دعا را با طهارت بخوانى و دعا اين است:

 


اللَّهُمَّ يَا إِلَهَ الاْلِهَةِ يَا وَاحِدُ يَا أَحَدُ يَا آخِرَ الاْخِرِينَ يَا قَاهِرَ الْقَاهِرِينَ يَا عَلِيُّ يَا عَظِيمُ أَنْتَ الْعَلِيُّ الاَْعْلَى عَلَوْتَ

فَوْقَ كُلِّ عُلْو هَذَا يَا سَيِّدِي عَهْدِي وَ أَنْتَ مُنْجِزٌ وَعْدِي فَصِلْ يَا مَوْلاَيَ عَهْدِي وَ أَنْجِزْ وَعْدِي آمَنْتُ بِكَ أَسْأَلُكَ بِ

حِجَابِكَ الْعَرَبِيِّ وَ بِحِجَابِكَ الْعَجَمِيِّ وَ بِحِجَابِكَ الْعِبْرَانِيِّ وَ بِحِجَابِكَ السُّرْيَانِيِّ وَ بِحِجَابِكَ الرُّومِيِّ وَ بِحِجَابِكَ الْهِنْدِيِّ

وَ أَثْبِتْ مَعْرِفَتَكَ بِالْعِنَايَةِ الاُْولَى فَإِنَّكَ أَنْتَ اللهُ لاَ تُرَى وَ أَنْتَ بِالْمَنْظَرِ الاَْعْلَى وَ أَتَقَرَّبُ إِلَيْكَ بِرَسُولِكَ الْمُنْذِرِ(صلى

الله عليه وآله)وَ بِعَلِيّ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ صَلَوَاتُ اللهِ عَلَيْهِ الْهَادِي وَ بِالْحَسَنِ السَّيِّدِ وَ بِالْحُسَيْنِ الشَّهِيدِ سِبْطَيْ

نَبِيِّكَ وَ بِفَاطِمَةَ الْبَتُولِ وَ بِعَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ زَيْنِ الْعَابِدِينَ ذِي الثَّفِنَاتِ وَ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيّ الْبَاقِرِ عَنْ عِلْمِكَ وَ بِجَعْفَرِ

بْنِ مُحَمَّد الصَّادِقِ الَّذِي صَدَّقَ بِمِيثَاقِكَ وَ بِمِيعَادِكَ وَ مُوسَى بْنِ جَعْفَر الْحَصُورِ الْقَائِمِ بِعَهْدِكَ وَ بِعَلِيِّ بْنِ مُوسَى

الرِّضَا الرَّاضِي بِحُكْمِكَ وَ بِمُحَمَّدِ بْنِ عَلِيّ الْحِبْرِ الْفَاضِلِ الْمُرْتَضَى فِي الْمُؤْمِنِينَ وَ بِعَلِيِّ بْنِ مُحَمَّد الاَْمِينِ الْمُؤْتَمَنِ

هَادِي الْمُسْتَرْشِدِينَ وَ بِالْحَسَنِ بْنِ عَلِيّ الطَّاهِرِ الزَّكِيِّ خِزَانَةِ الْوَصِيِّينَ وَ أَتَقَرَّبُ إِلَيْكَ بِالاِْمَامِ الْقَائِمِ الْعَدْلِ

الْمُنْتَظَرِ الْمَهْدِيِّ إِمَامِنَا وَ ابْنِ إِمَامِنَا صَلَوَاتُ اللهِ عَلَيْهِمْ أَجْمَعِينَ يَا مَنْ جَلَّ فَعَظُمَ وَ هُوَ أَهْلُ ذَلِكَ فَعَفَا وَ رَحِمَ

يَا مَنْ قَدَرَ فَلَطُفَ أَشْكُو إِلَيْكَ ضَعْفِي وَ مَا قَصُرَ عَنْهُ أَمَلِي مِنْ تَوْحِيدِكَ وَ كُنْهِ مَعْرِفَتِكَ وَ أَتَوَجَّهُ إِلَيْكَ بِالتَّسْمِيَةِ

الْبَيْضَاءِ وَ بِالْوَحْدَانِيَّةِ الْكُبْرَى الَّتِي قَصُرَ عَنْهَا مَنْ أَدْبَرَ وَ تَوَلّى وَ آمَنْتُ بِحِجَابِكَ الاْعْظَمِ وَ بِكَلِمَاتِكَ التَّامَّةِ الْعُلْيَا الَّتِي

خَلَقْتَ مِنْهَا دَارَ الْبَلاَءِ وَ أَحْلَلْتَ مَنْ أَحْبَبْتَ جَنَّةَ الْمَأْوَى وَ آمَنْتُ بِالسَّابِقِينَ وَ الصِّدِّيقِينَ أَصْحَابِ الْيَمِينِ مِنَ

الْمُؤْمِنِينَ الَّذِينَ خَلَطُوا عَمَلاً صَالِحاً وَ آخَرَ سَيِّئاً أَلاَّ تُوَلِّيَنِي غَيْرَهُمْ وَ لاَ تُفَرِّقَ بَيْنِي وَ بَيْنَهُمْ غَداً إِذَا قَدَّمْتَ الرِّضَا

بِفَصْلِ الْقَضَاءِ آمَنْتُ بِسِرِّهِمْ وَ عَلاَنِيَتِهِمْ وَ خَوَاتِيمِ أَعْمَالِهِمْ فَإِنَّكَ تَخْتِمُ عَلَيْهَا إِذَا شِئْتَ يَا مَنْ أَتْحَفَنِي بِالاِْقْرَارِ

بِالْوَحْدَانِيَّةِ وَ حَبَانِي بِمَعْرِفَةِ الرُّبُوبِيَّةِ وَ خَلَّصَنِي مِنَ الشَّكِّ وَ الْعَمَى رَضِيتُ بِكَ رَبّاً وَ بِالاَْصْفِيَاءِ حُجَجاً وَ بِالْمَحْجُوبِينَ

أَنْبِيَاءَ وَ بِالرُّسُلِ أَدِلاَّءَ وَ بِالْمُتَّقِينَ أُمَرَاءَ وَ سَامِعاً لَكَ مُطِيعاً



خداوندا، اى خداى همه پرستيده شدگان، اى يكتا، اى يگانه، اى آخر از همه، اى غلبه كننده بر همه، اى بلند

مرتبه، اى بزرگ، تويى بلندتر و بلند مرتبه، بالاتر از هر بلندى هستى، اى مولاى من، پيمان و اعتقاد من، برآورنده

وعده تويى، پس صله و جايزه بده اى مولاى من به خاطر پيمانم، وعده ات را برآور، به تو ايمان آورده ام و به حقّ

نام عربى و نام فارسى و نام عربى تو (در لهجه يهود) و به حقّ نام تو در زبان سريانى (نصارا) و به حقّ نام

رومى و نام هندى تو قَسَمت مى دهم كه شناخت و معرفت من نسبت به خود را ثابت گردان، به سبب

بخشش و عطيه اى كه در روز اوّل خلقت كرده اى.

تويى آن خدا كه ديده نمى شود. تويى در جايگاهى بلندتر از همه جاى ها. به سوى تو به وسيله پيغمبر

نزديكى مى جويم كه خلايق را از عقوبت تو مى ترساند و به وسيله على بن ابى طالب كه پيشواى مؤمنان

است. رحمت هاى خدا باد بر او كه راهنماست; به وسيله امام حسن ستوده و امام حسين شهيد كه نواده

پيغمبر تواند;

به وسيله حضرت فاطمه كه بتول و از دنيا و از اهل آن بُريده است; به وسيله على پسر امام حسين كه

زينت همه عبادت كنندگان و مواضع سجود او داراى پينه ها است; به وسيله امام محمد پسر على كه جمع

كننده و شكافنده علم است; به وسيله امام جعفر پسر محمّد كه راستگو و تصديق پيمان تو و روز جزا نموده

است; به وسيله امام موسى پسر امام جعفر كه باز دارنده نفس خود از خواهش ها و به پاى دارنده پيمان

توست; به وسيله امام على پسر موسى الرضا كه راضى به فرمان تو است; به وسيله محمّد تقىّ پسر على

كه دانا و با فضيلت و پسنديده ميان مؤمنان است; به وسيله امام على نقىّ پسر محمّد كه امانت دار و

معتمد و راهنماى راه يافتگان است; به وسيله امام حسن عسكرى پسر على كه پاك و پاكيزه و خزانه دار

علوم وصى هاى پيغمبران است. نزديكى مى جويم به تو به وسيله پيشوايى كه به پا دارنده امر خدا و عادل

است كه هدايت شده و انتظار فرج را كشيده و پيشواى ما و پسر پيشواى ما است. رحمت هاى خدا بر

ايشان باد.

اى خدايى كه امر او همه چيز را فرا گرفته و شامل است، پس بزرگ است و سزاوار بزرگى است، و از گناهان

در گذشته و به بندگان رحم كرده.

اى كسى كه بر عقوبت توانا است اما بخشيده است، شِكْوه مى كنم به تو از ناتوانايى خود، از اين كه اميد

براى رسيدن به فهم توحيد و يگانگى تو كوتاه است، از رسيدن به حقيقت تو ناتوانم، به سوى تو با نام بردن نام

هاى نورانى تو روى مى آورم و به اقرار به يگانگى و بزرگى تو اما فهم كسى كه به ايمان و شناخت تو پشت

كرده باشد، كوتاه است. ايمان آورده ام كه در راه شناخت تو حجاب و پرده وجود دارد، كه گسترده تر است

از آن كه به وصف آيد، به نام هاى تو متوسل مى شوم كه تمام و كمال و بلنداند. با ذكر آنها ابتلا و امتحان

بندگان را آفريده اى. به بركت آنها كسى را كه دوست دارى به بهشت برود، در آن جا سكنى داده اى، كه

منزل و جايگاه مؤمنان است. به پيشى گيرندگان در ايمان اعتقاد دارم و به راستگويان كه ياران طرف راست

بهشت اند، همان مؤمنانى كه كردار نيكو و بد را با هم انجام داده اند. درخواست دارم توفيق دهى آنان را

دوست بدارم. ميان من و ايشان فرداى قيامت جدايى قرار ندهى، آن هنگام كه به حكم تو در جدا ساختن

حقّ از باطل، تن دهم. به پنهان و آشكار و به عاقبت كارهاى ايشان ايمان آوردم. و مى دانم بر كارهاى خوب

ختم مى كنى، هر گاه خواهى.

اى كسى كه به من با اقرار كردن به يگانگى خود هديه داده اى. به من شناخت پروردگار بودن خود را

بخشيده اى; مرا از شك و كورى نادانى رها كرده اى; راضيم كه پروردگار منى; راضيم به برگزيدگان تو، يعنى

حجت هاى الهى و پيغمبران گذشته و فرستادگان تو و پرهيزكاران كه پيشوايانند، و امر تو را شنوايم و فرمان

تو را فرمان بردارم.

 

 

1) سوره مریم آیه 87

منبع : مهج الدعوات ص 334 - بحارالانوار ج 92 ص 337

 

 

 

مشکلات بلاگفا

با سلام خدمت دوستان عزیز و گرامی

بعد تقریبا ده روز دوری اجباری باز خدمتتون رسیدم . البته این دوری به دلایل مشکلات سایت بلاگفا بود

که البته امروز وقتی به وبلاگ مراجعه کردم دیدم آرشیو شهریور سال 94 پاک شده و این هم از شاهکارهای

جالب بلاگفا هست و دیگه برای من چیز جدیدی نیست .

به همین علت تصمیم گرفته شده بود از تقریبا دو هفته پیش که وبلاگ به وبسایت تبدیل بشه و توسط دوستان

خوبم یک وبسایت داره طراحی میشه و ان شاء الله تا قبل از فرا رسیدن ماه محرم اماده خواهد شد .

البته با وبسایتی که زده خواهد شد به امید خدا دیگه این چنین مشکلاتی نخواهیم داشت و هم چنین

دیگه زحمات بنده به باد فنا نمی ره و حداقل خیالم از این بابت راحته .

دوستان منتظر باشن که به امید خدا همین روزها وبسایت اماده خواهد شد . و مطالب وبلاگ هم کامل

به وب سایت ایمپورت خواهد شد .

پس اگه دوستان مشاهده کردن من بیش از سه روز مطلب نمی زارم بدونید که از مشکلات بلاگفا هست

و معمولا من بیش از سه روز طول نمی کشه که مطلب نزارم و واقعا دیگه مشکلات بلاگفا کلافه کرده من

رو و هر روز باید منتظر باشم که وبلاگم کلا پاک بشه . البته امیدوارم تا روز تکمیل شدن وب سایت وبلاگ

سالم بمونه که بتونن دوستان خوبم در شرکت یک طراح که زحمت کار طراحی رو دارن می کشن مطالب

وبلاگ رو هم ایمپورت کنن .

التماس دعا

 

 

 

دعای گرفتاران

دعای گرفتاران :

دعاى مستجاب از امام موسى كاظم (عليه السلام) است. هر گرفتارى آن را بخواند، خدا در كارش گشايش

مى‌كند. هر غمناكى آن را بخواند، ناراحتى اش برطرف مى شود. از عذاب قبر محفوظ مانده، رزقش بسيار

گشته، روز قيامت در زمره صدّيقان و شهدا خواهد بود. به شمار كسانى كه خدا را مى خوانند، بدو ثواب

مى دهند. هر چه از خدا بخواهد، به وى مى دهد. گناهانش را مى بخشد، گرچه به اندازه شن هاى متراكم

صحرا باشد:



بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَ بِحَمْدِكَ أُثْنِي عَلَيْكَ وَ مَا عَسَى أَنْ يَبْلُغَ مِنْ ثَنَائِي عَلَيْكَ وَ مَجْدِكَ مَعَ قِلَّةِ عَمَلِي وَ قَصْرِ ثَنَائِي

وَ أَنْتَ الْخَالِقُ وَ أَنَا الْمَخْلُوقُ وَ أَنْتَ الرَّازِقُ وَ أَنَا الْمَرْزُوقُ وَ أَنْتَ الرَّبُّ وَ أَنَا الْمَرْبُوبُ وَ أَنَا الضَّعِيفُ إِلَيْكَ وَ أَنْتَ الْقَوِيُّ

وَ أَنَا السَّائِلُ وَ أَنْتَ الْغَنِيُّ لاَ يَزُولُ مُلْكُكَ وَ لاَ يَبِيدُ عِزُّكَ وَ لاَ تَمُوتُ، وَ أَنَا خَلْقٌ أَمُوتُ وَ أَزُولُ وَ أَفْنَى، وَ أَنْتَ الصَّمَدُ

الَّذِي لاَ يَطْعُمُ وَ الْفَرْدُ الْوَاحِدُ بِغَيْرِ شَبِيه وَ الدَّائِمُ بِلاَ مُدَّة وَ الْبَاقِي إِلَى غَيْرِ غَايَة وَ الْمُتَوَحِّدُ بِالْقُدْرَةِ وَ الْغَالِبُ

عَلَى الاُْمُورِ بِلاَ زَوَال وَ لاَ فَنَاء تُعْطِي مَنْ تَشَاءُ كَمَا تَشَاءُ الْمَعْبُودُ بِالْعُبُودِيَّةِ وَ الْمَحْمُودُ بِالنِّعَمِ الْمَرْهُوبُ بِالنِّقَمِ

حَيٌّ لاَ يَمُوتُ صَمَدٌ لاَ يَطْعُمُ وَ قَيُّومٌ لاَ يَنَامُ وَ جَبَّارٌ لاَ يَظْلِمُ وَ مُحْتَجِبٌ لاَ يُرَى سَمِيعٌ لاَ يَشُكُّ بَصِيرٌ لاَ يَرْتَابُ غَنِيٌّ

لاَ يَحْتَاجُ عَالِمٌ لاَ يَجْهَلُ خَبِيرٌ لاَ يَذْهَلُ ابْتَدَأْتَ الْمَجْدَ بِالْعِزِّ وَ تَعَطَّفْتَ الْفَخْرَ بِالْكِبْرِيَاءِ وَ تَجَلَّلْتَ الْبَهَاءَ بِالْمَهَابَةِ وَ

الْجَمَالِ وَ النُّورِ وَ اسْتَشْعَرْتَ الْعَظَمَةَ بِالسُّلْطَانِ الشَّامِخِ وَ الْعِزِّ الْبَاذِخِ وَ الْمُلْكِ الظَّاهِرِ وَ الشَّرَفِ الْقَاهِرِ وَ الْكَرَمِ

الْفَاخِرِ وَ النُّورِ السَّاطِعِ وَ الاْلاَءِ الْمُتَظَاهِرَةِ وَ الاَْسْمَاءِ الْحُسْنَى وَ النِّعَمِ السَّابِغَةِ وَ الْمِنَنِ الْمُتَقَدِّمَةِ وَ الرَّحْمَةِ

الْوَاسِعَةِ.

كُنْتَ إِذْ لَمْ يَكُنْ شَيْءٌ فَكَانَ عَرْشُكَ عَلَى الْمَاءِ إِذْ لاَ أَرْضٌ مَدْحِيَّةٌ وَ لاَ سَمَاءٌ مَبْنِيَّةٌ وَ لاَ شَمْسٌ يُضِيءُ وَ لاَ

قَمَرٌ يَجْرِي وَ لاَ نَجْمٌ يَسْرِي وَ لاَ كَوْكَبٌ دُرِّيٌّ وَ لاَ سَحَابَةٌ مُنْشَأَةٌ وَ لاَ دُنْيَا مَعْلُومَةٌ وَ لاَ آخِرَةٌ مَفْهُومَةٌ وَ تَبْقَى

وَحْدَكَ وَحْدَكَ كَمَا كُنْتَ وَحْدَكَ عَلِمْتَ مَا كَانَ قَبْلَ أَنْ يَكُونَ وَ حَفِظْتَ مَا كَانَ بَعْدَ أَنْ يَكُونَ لاَ مُنْتَهَى لِنِعْمَتِكَ.

نَفَذَ عِلْمُكَ فِيَما تُرِيدُ وَ مَا تَشَاءُ مِنْ تَبْدِيلِ الاَْرْضِ وَ السَّمَاوَاتِ وَ مَا ذَرَأْتَ فِيهِنَّ وَ خَلَقْتَ وَ بَرَأْتَ مِنْ شَيْء وَ

أَنْتَ تَقُولُ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ وَحْدَكَ لاَ شَرِيكَ لَكَ . أَنْتَ اللهُ اللهُ اللهُ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ الْحَيُّ الْقَيُّومُ، اللهُ اللهُ

اللهُ الْحَلِيمُ الْكَرِيمُ، اللهُ اللهُ اللهُ الْفَرْدُ الصَّمَدُ، اللهُ اللهُ اللهُ بَدِيعُ السَّمَاوَاتِ وَ الاَْرْضِ، عِزُّكَ عَزِيزٌ وَ جَارُكَ مَنِيعٌ وَ أَمْرُكَ

غَالِبٌ وَ أَنْتَ مَلِكٌ قَاهِرٌ عَزِيزٌ فَاخِرٌ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ خَلَوْتَ فِي الْمَلَكُوتِ وَ اسْتَتَرْتَ بِالْجَبَرُوتِ وَ حَارَتْ أَبْصَارُ مَلاَئِكَتِكَ

الْمُقَرَّبِينَ وَ ذَهَلَتْ عُقُولُهُمْ فِي فِكْرِ عَظَمَتِكَ .

لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ تَرَى مِنْ بُعْدِ ارْتِفَاعِكَ وَ عُلْوِ مَكَانِكَ مَا تَحْتَ الثَّرَى وَ مُنْتَهَى الاَْرَضِينَ السُّفْلَى مِنْ عِلْمِ الاْخِرَةِ وَ

الاُْولَى وَ الظُّلُمَاتِ وَ الْهَوَى وَ تَرَى بَثَّ الذَّرِّ فِي الثَّرَى وَ تَرَى قِوَامَ الَّنمْلِ عَلَى الصَّفَا وَ تَسْمَعُ خَفَقَانَ الطَّيْرِ فِي

الْهَوَاءِ وَ تَعْلَمُ تَقَلُّبَ التَّيَّارِ فِي الْمَاءِ تُعْطِي السَّائِلَ وَ تَنْصُرُ الْمَظْلُومَ وَ تُجِيبُ الْمُضْطَرَّ وَ تُؤْمِنُ الْخَائِفَ وَ تَهْدِي

السَّبِيلَ وَ تَجْبُرُ الْكَسِيرَ وَ تُغْنِي الْفَقِيرَ قَضَاؤُكَ فَصْلٌ وَ حُكْمُكَ عَدْلٌ وَ أَمْرُكَ حَزْمٌ وَ وَعْدُكَ صِدْقٌ وَ مَشِيَّتُكَ عَزِيزَةٌ

وَ قَوْلُكَ حَقٌّ وَ كَلاَمُكَ نُورٌ وَ طَاعَتُكَ نَجَاةٌ لَيْسَ لَكَ فِي الْخَلْقِ شَرِيكٌ وَ لَوْ كَانَ لَكَ شَرِيكٌ لَتَشَابَهَ عَلَيْنَا وَ لَذَهَبَ

كُلُّ إِله بِمَا خَلَقَ وَ لَعَلاَ عُلُوّاً كَبِيراً

جَلَّ قَدْرُكَ عَنْ مُجَاوَرَةِ الشُّرَكَاءِ وَ تَعَالَيْتَ عَنْ مُخَالَطَةِ الْخُلَطَاءِ وَ تَقَدَّسْتَ مِنْ مُلاَمَسَةِ النِّسَاءِ فَلاَ وَلَدٌ لَكَ وَ لاَ

وَالِدٌ كَذَلِكَ وَصَفْتَ نَفْسَكَ فِي كِتَابِكَ الْمَكْنُونِ الْمُطَهَّرِ الْمُنْزَلِ الْبُرْهَانِ الْمُضِيءِ الَّذِي أُنْزِلَتْ عَلَى مُحَمَّد(صلى الله

عليه وآله)نَبِيِّ الْهُدَى نَبِيِّ الرَّحْمَةِ الْقُرَشِيِّ الزَّكِيِّ التَّقِيِّ النَّقِيِّ الاَْبْطَحِيِّ الْمُضَرِيِّ الْهَاشِمِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَ

عَلَى آلِهِ وَ سَلَّمَ وَ رَحَّمَ وَ كَرَّمَ .

(بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ * قُلْ هُوَ اللّهُ * أَحَدٌ اللّهُ الصَّمَدُ * لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ * وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ) فَلاَ إِلَهَ

إِلاَّ أَنْتَ ذَلَّ كُلُّ عَزِيز لِعِزَّتِكَ وَ صَغُرَتْ كُلُّ عَظَمَة لِعَظَمَتِكَ لاَ يُفْزِعُكَ لَيْلٌ دَامِسٌ وَ لاَ قَلْبٌ هَاجِسٌ وَ لاَ جَبَلٌ بَاذِخٌ

وَ لاَ عُلُوٌّ شَامِخٌ وَ لاَ سَمَاءٌ ذَاتُ أَبْرَاج، وَ لاَ بِحَارٌ ذَاتُ أَمْوَاج، وَ لاَ حُجُبٌ ذَاتُ أَرْتَاج وَ لاَ أَرْضٌ ذَاتُ فِجَاج وَ لاَ لَيْلٌ

دَاج وَ لاَ ظُلَمٌ ذَاتُ أَدْعَاج وَ لاَ سَهْلٌ وَ لاَ جَبَلٌ وَ لاَ بَرٌّ وَ لاَ بَحْرٌ وَ لاَ شَجَرٌ وَ لاَ مَدَرٌ وَ لاَ يُسْتَتَرُ مِنْكَ شَيْءٌ وَ لاَ يَحُولُ

دُونَكَ سِتْرٌ وَ لاَ يَفُوتُكَ شَيْءٌ السِّرُّ عِنْدَكَ عَلاَنِيَةٌ وَ الْغَيْبُ عِنْدَكَ شَهَادَةٌ تَعْلَمُ وَهْمَ الْقُلُوبِ وَ رَجْمَ الْغُيُوبِ وَ رَجْعَ

الاَْلْسُنِ وَ خَائِنَةَ الاَْعْيُنِ وَ مَا تُخْفِي الصُّدُورُ، وَ أَنْتَ رَجَاؤُنَا عِنْدَ كُلِّ شِدَّة وَ غِيَاثُنَا عِنْدَ كُلِّ مَحَلّ وَ سَيِّدُنَا فِي كُلِّ

كَرِيهَة وَ نَاصِرُنَا عِنْدَ كُلِّ ظُلْم وَ قُوَّتُنَا عِنْدَ كُلِّ ضَعِيف وَ بَلاَغُنَا فِي كُلِّ عَجْز كَمْ مِنْ كَرِيهَة وَ شِدَّة ضَعُفَتْ فِيهَا

الْقُوَّةُ وَ قَلَّتْ فِيهَا الْحِيلَةُ أَسْلَمَنَا فِيهَا الرَّفِيقُ وَ خَذَلَنَا فِيهَا الشَّفِيقُ أَنْزَلْتُهَا بِكَ يَا رَبِّ وَ لَمْ نَرْجُ غَيْرَكَ فَفَرَّجْتَهَا وَ

خَفَّفْتَ ثِقْلَهَا وَ كَشَفْتَ غَمْرَتَهَا وَ كَفَيْتَنَا إِيَّاهَا عَمَّنْ سِوَاكَ فَلَكَ الْحَمْدُ أَفْلَحَ سَائِلُكَ وَ أَنْجَحَ طَالِبُكَ وَ عَزَّ جَارُكَ وَ

رَبِحَ مُتَاجِرُكَ وَ جَلَّ ثَنَاؤُكَ وَ تَقَدَّسَتْ أَسْمَاؤُكَ وَ عَلاَ مُلْكُكَ وَ غَلَبَ أَمْرُكَ وَ لاَ إِلَهَ غَيْرُكَ . أَسْأَلُكَ يَا رَبِّ بِأَسْمَائِكَ

الْمُتَعَالِيَاتِ الْمُكَرَّمَةِ الْمُطَهَّرَةِ الْمُقَدَّسَةِ الْعَزِيزَةِ وَ بِاسْمِكَ الْعَظِيمِ الَّذِي بَعَثْتَ بِهِ مُوسَى(عليه السلام)حِينَ قُلْتَ

إِنِّي أَنَا اللهُ فِي الدَّهْرِ الْبَاقِي وَ بِعِلْمِكَ الْغَيْبَ وَ قُدْرَتِكَ عَلَى الْخَلْقِ وَ بِاسْمِكَ الَّذِي هُوَ مَكْتُوبٌ حَوْلَ كُرْسِيِّكَ وَ

بِكَلِمَاتِكَ التَّامَّاتِ.

يَا أَعَزَّ مَذْكُور وَ أَقْدَمَهُ فِي الْعِزِّ وَ أَدْوَمَهُ فِي الْمُلْكِ وَ الْجَبَرُوتِ يَا رَحِيماً بِكُلِّ مُسْتَرْحِم وَ يَا رَءُوفاً بِكُلِّ مِسْكِين وَ

يَا أَقْرَبَ مَنْ دُعِيَ وَ أَسْرَعَهُ إِجَابَةً وَ يَا مُفَرِّجاً عَنْ كُلِّ مَلْهُوف وَ يَا خَيْرَ مَنْ طُلِبَ مِنْهُ الْخَيْرُ وَ أَسْرَعَهُ عَطَاءً وَ

نَجَاحاً وَ أَحْسَنَهُ عَطْفاً وَ تَفَضُّلاً يَا مَنْ خَافَتِ الْمَلاَئِكَةُ مِنْ نُورِهِ الْمُتَوَقِّدِ حَوْلَ كُرْسِيِّهِ وَ عَرْشِهِ صَافُّونَ مُسَبِّحُونَ

طَائِفُونَ خَاضِعُونَ مُذْعِنُونَ، يَا مَنْ يُشْتَكَى إِلَيْهِ مِنْهُ وَ يُرْغَبُ مِنْهُ إِلَيْهِ مَخَافَةَ عَذَابِهِ فِي سَهَرِ اللَّيَالِي يَا فَعَّالَ

الْخَيْرِ وَ لاَ يَزَالُ الْخَيْرُ فَعَالَهُ يَا صَالِحَ خَلْقِهِ يَوْمَ يَبْعَثُ خَلْقَهُ وَ عِبَادَهُ بِالسَّاهِرَةِ فَإِذَا هُمْ قِيَامٌ يَنْظُرُونَ،

يَا مَنْ إِذَا هُمْ بِشَيْء أَمْضَاهُ يَا مَنْ قَوْلُهُ فَعَالُهُ يَا مَنْ يَفْعَلُ مَا يَشَاءُ كَيْفَ يَشَاءُ وَ لاَ يَفْعَلُ مَا يَشَاءُ غَيْرُهُ، يَا مَنْ

خَصَّ نَفْسَهُ بِالْخُلْدِ وَ الْبَقَاءِ وَ كَتَبَ عَلَى جَمِيعِ خَلْقِهِ الْمَوْتَ وَ الْفَنَاءَ يَا مَنْ يُصَوِّرُ فِي الاَْرْحَامِ مَا يَشَاءُ، كَيْفَ يَشَاءُ

يَا مَنْ أَحَاطَ بِكُلِّ شَيْء عِلْماً وَ أَحْصَى كُلَّ شَيْء عَدَداً لاَ شَرِيكَ لَكَ فِي الْمُلْكِ وَ لاَ وَلِيَّ لَكَ مِنَ الذُّلِّ تَعَزَّزْتَ

بِالْجَبَرُوتِ وَ تَقَدَّسْتَ بِالْمَلَكُوتِ وَ أَنْتَ حَيٌّ لاَ يَمُوتُ وَ أَنْتَ عَزِيزٌ ذُو انْتِقَام قَيُّومٌ لاَ تَنَامُ قَاهِرٌ لاَ تُغْلَبُ وَ لاَ تُرَامُ ذُو

الْبَأْسِ الَّذِي لاَ يُسْتَضَامُ .

أَنْتَ مَالِكُ الْمُلْكِ وَ مُجْرِي الْفُلْكِ تُعْطِي مِنْ سَعَة وَ تَمْنَعُ بِقُدْرَة وَ تُؤْتِي الْمُلْكَ مَنْ تَشَاءُ وَ تَنْزِعُ الْمُلْكَ مِمَّنْ تَشَاءُ

وَ تُعِزُّ مَنْ تَشَاءُ وَ تُذِلُّ مَنْ تَشَاءُ بِيَدِكَ الْخَيْرُ إِنَّكَ عَلَى كُلِّ شَيْء قَدِيرٌ تُولِجُ اللَّيْلَ فِي النَّهَارِ وَ تُولِجُ النَّهَارَ فِي

اللَّيْلِ وَ تُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَ تُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ وَ تَرْزُقُ مَنْ تَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَاب. أَسْأَلُكَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى

مَوْلاَنَا وَ سَيِّدِنَا وَ رَسُولِكَ مُحَمَّد حَبِيبِكَ الْخَالِصِ وَ صَفِيِّكَ الْمُسْتَخَصِّ الَّذِي اسْتَخْصَصْتَهُ بِالْحَيَاةِ وَ التَّفْوِيضِ وَ

ائْتَمَنْتَهُ عَلَى وَحْيِكَ وَ مَكْنُونِ سِرِّكَ وَ خَفِيِّ عِلْمِكَ وَ فَضَّلْتَهُ عَلَى مَنْ خَلَقْتَ وَ قَرَّبْتَهُ إِلَيْكَ وَ اخْتَرْتَهُ مِنْ بَرِيَّتِكَ

النَّذِيرِ الْبَشِيرِ السِّرَاجِ الْمُنِيرِ الَّذِي أَيَّدْتَهُ بِسُلْطَانِكَ وَ اسْتَخْلَصْتَهُ لِنَفْسِكَ وَ عَلَى أَخِيهِ وَ وَصِيِّهِ وَ صِهْرِهِ وَ وَارِثِهِ وَ

الْخَلِيفَةِ لَكَ مِنْ بَعْدِهِ فِي أَرْضِكَ وَ خَلْقِكَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِب وَ عَلَى ابْنَتِهِ الْكَرِيمَةِ الطَّاهِرَةِ الْفَاضِلَةِ

الزَّهْرَاءِ الْغَرَّاءِ فَاطِمَةَ وَ عَلَى وَلَدَيْهِمَا الْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ سَيِّدَيْ شَبَابِ أَهْلِ الْجَنَّةِ الْفَاضِلَيْنِ الرَّاجِحَيْنِ الزَّكِيَّيْنِ

التَّقِيَّيْنِ الشَّهِيدَيْنِ الْخَيِّرَيْنِ وَ عَلَى عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ زَيْنِ الْعَابِدِينَ وَ سَيِّدِهِمْ ذِي الثَّفِنَاتِ وَ عَلَى مُحَمَّدِ بْنِ

عَلِيّ الْبَاقِرِ وَ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّد الصَّادِقِ وَ مُوسَى بْنِ جَعْفَر الْكَاظِمِ وَ عَلِيِّ بْنِ مُوسَى الرِّضَا وَ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيّ

الْجَوَادِ وَ عَلِيِّ بْنِ مُحَمَّد وَ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيّ الْعَسْكَرِيَّيْنِ وَ الْمُنْتَظِرِ لاَِمْرِكَ الْقَائِمِ فِي أَرْضِكَ بِمَا يُرْضِيكَ وَ الْحُجَّةِ

عَلَى خَلْقِكَ وَ الْخَلِيفَةِ لَكَ عَلَى عِبَادِكَ الْمَهْدِيِّ ابْنِ الْمَهْدِيِّينَ الرَّشِيدِ ابْنِ الْمُرْشِدِينَ إِلَى صِرَاط مُسْتَقِيم صَلاَةً

تَامَّةً عَامَّةً دَائِمَةً نَامِيَةً بَاقِيَةً شَامِلَةً مُتَوَاصِلَةً وَ أَنْ تَغْفِرَ لَنَا وَ تَرْحَمَنَا وَ تُفَرِّجَ عَنَّا كَرْبَنَا وَ هَمَّنَا وَغَمَّنَا.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ وَ لاَ أَسْأَلُ غَيْرَكَ وَ أَرْغَبُ إِلَيْكَ وَ لاَ أَرْغَبُ إِلَى سِوَاكَ أَسْأَلُكَ بِجَمِيعِ مَسَائِلِكَ وَ أَحَبِّهَا إِلَيْكَ وَ

أَدْعُوكَ وَ أَتَضَرَّعُ إِلَيْكَ وَ أَتَوَسَّلُ إِلَيْكَ بِأَحَبِّ أَسْمَائِكَ إِلَيْكَ وَ أَحْظَاهَا عِنْدَكَ وَ كُلُّهَا حَظِيٌّ عِنْدَكَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى

مُحَمَّد وَ آلِهِ وَ أَنْ تَرْزُقَنِي الشُّكْرَ عِنْدَ النَّعْمَاءِ وَ الصَّبْرَ عِنْدَ الْبَلاَءِ وَ النَّصْرَ عَلَى الاَْعْدَاءِ وَ أَنْ تُعْطِيَنِي خَيْرَ السَّفَرِ وَ

الْحَضَرِ وَ الْقَضَاءِ وَ الْقَدَرِ وَ خَيْرَ مَا سَبَقَ فِي أُمِّ الْكِتَابِ وَ خَيْرَ اللَّيْلِ وَ النَّهَارِ .

اللَّهُمَّ ارْزُقْنِي حُسْنَ ذِكْرِ الذَّاكِرِينَ يَا رَبَّ الْعَالَمِينَ وَ ارْزُقْنِي خُشُوعَ الْخَاشِعِينَ وَ عَمَلَ الصَّالِحِينَ وَ صَبْرَ الصَّابِرِينَ

وَ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ وَ سَعَادَةَ الْمُتَّقِينَ وَ قَبُولَ الْفَائِزِينَ وَ حُسْنَ عِبَادَةِ الْعَابِدِينَ وَ تَوْبَةَ التَّائِبِينَ وَ إِجَابَةَ الْمُخْلَصِينَ وَ

يَقِينَ الصِّدِّيقِينَ وَ أَلْبِسْنِي مَحَبَّتَكَ وَ أَلْهِمْنِي الْخَشْيَةَ لَكَ وَ اتِّبَاعَ أَمْرِكَ وَ طَاعَتَكَ وَ نَجِّنِي مِنْ سَخَطِكَ وَ اجْعَلْ لِي

إِلَى كُلِّ خَيْر سَبِيلاً، وَ لاَ تَجْعَلْ لِلشَّيْطَانِ عَلَيَّ سَبِيلاً وَ لاَ لِلسُّلْطَانِ وَ اكْفِنِي شَرَّهُمَا وَ سِرَّ ذَلِكَ كُلِّهِ وَ عَلاَنِيَتَهُ .

اللَّهُمَّ ارْزُقْنِي الاِسْتِعْدَادَ عِنْدَ الْمَوْتِ وَ اكْتِسَابَ الْخَيْرِ قَبْلَ الْفَوْتِ حَتَّى تَجْعَلَ ذَلِكَ عُدَّةً لِي فِي آخِرَتِي وَ أُنْساً لِي

فِي وَحْشَتِي يَا وَلِيَّ نِعْمَتِي اغْفِرْ لِي خَطِيئَتِي وَ تَجَاوَزْ عَنْ زَلَّتِي وَ أَقِلْنِي عَثْرَتِي وَ فَرِّجْ عَنِّي كُرْبَتِي وَ أَبْرِدْ

بِإِجَابَتِكَ حَرَّ غَلَّتِي وَ اقْضِ لِي حَاجَتِي وَ سُدَّ بِغِنَاكَ فَاقَتِي وَ أَعِنِّي فِي الدُّنْيَا وَ الاْخِرَةِ وَ أَحْسِنْ مَعُونَتِي وَ ارْحَمْ

فِي الدُّنْيَا غُرْبَتِي وَ عِنْدَ الْمَوْتِ ضَرْعَتِي وَ فِي الْقُبُورِ وَحْشَتِي وَ بَيْنَ أَطْبَاقِ الثَّرَى وَحْدَتِي وَ لَقِّنِّي عِنْدَ الْمُسَاءَلَةِ

حُجَّتِي وَ اسْتُرْ عَوْرَتِي وَ لاَ تُؤَاخِذْنِي عَلَى زَلَّتِي وَ طَيِّبْ لِي مَضْجَعِي وَ هَنِّئْنِي مَعِيشَتِي يَا صَاحِبِيَ الشَّفِيقَ وَ يَا

سَيِّدِيَ الرَّفِيقَ وَ يَا مُونِسِي فِي كُلِّ طَرِيق وَ يَا مَخْرَجِي مِنْ حَلَقِ الْمَضِيقِ وَ يَا غِيَاثَ الْمُسْتَغِيثِينَ وَ يَا مُفَرِّجَ كُرَبِ

الْمَكْرُوبِينَ وَ يَا حَبِيبَ التَّائِبِينَ وَ يَا قُرَّةَ عَيْنِ الْعَابِدِينَ يَا نَاصِرَ أَوْلِيَائِهِ الْمُتَّقِينَ يَا مُونِسَ أَحِبَّائِهِ الْمُسْتَوْحِشِينَ وَ يَا

مَلِكَ يَوْمِ الدِّينِ يَا رَبَّ الْعَالَمِينَ وَ يَا إِلَهَ الاَْوَّلِينَ وَ الاْخِرِينَ، بِكَ اعْتَصَمْتُ وَ بِكَ وَثِقْتُ وَ عَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ وَ إِلَيْكَ أَنَبْتُ وَ

بِكَ انْتَصَرْتُ وَ بِكَ احْتَجَزْتُ وَ إِلَيْكَ هَرَبْتُ، فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَ آلِهِ وَ أَعْطِنِي الْخَيْرَ فِيمَنْ أَعْطَيْتَ وَ اهْدِنِي فِيمَنْ

هَدَيْتَ وَ عَافِنِي فِيمَنْ عَافَيْتَ وَ اكْفِنِي فِيمَنْ كَفَيْتَ وَ قِنِي شَرَّ مَا قَضَيْتَ فَإِنَّكَ تَقْضِي وَ لاَ يُقْضَى عَلَيْكَ لاَ مَانِعَ

لِمَا أَعْطَيْتَ وَ لاَ مُضِلَّ لِمَنْ هَدَيْتَ وَ لاَ مُذِلَّ لِمَنْ وَالَيْتَ وَ لاَ نَاصِرَ لِمَنْ عَادَيْتَ وَ لاَ مَلْجَأَ وَ لاَ مُلْتَجَى مِنْكَ إِلاَّ إِلَيْكَ

فَوَّضْتُ أُمُورِي إِلَيْكَ ارْزُقْنِي الْقِسْمَةَ مِنْ كُلِّ بِرّ وَ السَّلاَمَةَ مِنْ كُلِّ وِزْر.

يَا سَامِعَ كُلِّ صَوْت يَا مُحْيِيَ كُلِّ نَفْس بَعْدَ الْمَوْتِ يَا مَنْ لاَ يَخَافُ الْفَوْتَ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَ آلِهِ وَ اجْلِبْ لِيَ

الرِّزْقَ جَلْباً فَإِنِّي لاَ أَسْتَطِيعُ لَهُ طَلَباً وَ لاَ تَضْرِبْ بِالطَّلَبِ وَجْهِي وَ لاَ تَحْرِمْنِي رِزْقِي وَ لاَ تَحْبِسْ عَنِّي إِجَابَتِي

وَ لاَ تُوقِفْ مَسْأَلَتِي وَ لاَ تُطِلْ حَيْرَتِي وَ شَفِّعْ وَلاَيَتِي وَ وَسِيلَتِي بِمُحَمَّد نَبِيِّكَ وَ صَفِيِّكَ وَ خَاصَّتِكَ وَ خَالِصَتِكَ وَ

رَسُولِكَ النَّذِيرِ الْمُنْذِرِ الطَّيِّبِ الطَّاهِرِ وَ أَخِيهِ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ وَ قَائِدِ الْمُؤْمِنِينَ إِلَى جَنَّاتِ النَّعِيمِ وَ بِفَاطِمَةَ الْكَرِيمَةِ

الزَّهْرَاءِ الْغَرَّاءِ الطَّاهِرَةِ وَ الاَْئِمَّةِ مِنْ ذُرِّيَّتِهِمْ الطَّاهِرِينَ الاَْخْيَارِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِمْ أَجْمَعِينَ وَ ارْزُقْنِي رِزْقاً وَاسِعاً وَ أَنْتَ

خَيْرُ الرَّازِقِينَ فَقَدْ قَدَّمْتُ وَسِيلَتِي بِهِمْ إِلَيْكَ وَ تَوَجَّهْتُ بِكَ إِلَيْكَ يَا بَرُّ يَا رَءُوفُ يَا رَحِيمُ يَا اللهُ يَا اللهُ يَا ذَا الْمَعَارِجِ يَا ذَا

الْمَعَارِجِ، فَإِنَّكَ تَرْزُقُ مَنْ تَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَاب. اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَ آلِهِ وَ ارْحَمْنَا وَ أَعْتِقْنَا مِنَ النَّارِ وَ اخْتِمْ لَنَا بِخَيْر

إِنَّكَ عَلَى كُلِّ شَيْء قَدِيرٌ آمِينَ آمِينَ رَبَّ الْعَالَمِين.

 



به نام خداوند بخشنده مهربان

خدايا، منزّهى و تو را شكر مى گويم. ستايشت مى كنم، اما عملم اندك است و ستايش و ثنايم، نا كافى،

از اين رو شكر و سپاسم به اندازه مجد و بزرگى تو نيست! تو آفريننده اى و من آفريده تو.

تو رازقى و من از رزق و روزيت مى خورم. تو پروردگارى و من بنده تو. تو قوى هستى و من ضعيف و نيازمند تو.

تو بى نيازى و من از تو درخواست مى كنم و كمك و حاجت مى خواهم. سلطنت تو از بين نمى رود و عزّت و

بزرگيت هميشگى است. نمى ميرى و پاينده اى. اما من فانى ام و مى ميرم و از بين مى روم. تو بى نياز

هستى كه به غذا و خوراك نيازى ندارد. يكتايى هستى كه شبيه و مانند ندارد. تا ابد پاينده اى. تا بى نهايت

جاويدانى. قدرتت بى همتاست.

هميشه و تا ابد بر همه امور چيره و غالبى. هر طور بخواهى و به هر كس بخواهى، نعمت مى بخشى. تو را

عبادت و پرستش مى كنند. به سبب نعمت هايت شكر مى گويند. از انتقامت مى ترسند. زنده اى و نمى

ميرى. بى نيازى هستى كه به غذا و خوراك محتاج نيستى. پاينده اى هستى كه به خواب نمى روى.

قدرتمندى هستى كه ستم نمى كنى. پنهان هستى و ديده نمى شوى. شنوايى و شك در تو راه ندارد.

بينايى و ترديد نمى كنى. بى نيازى و محتاج نيستى. دانايى هستى كه نادانى در تو راه ندارد. آگاهى و

بيهوش و بى حواس نمى گردى. مجد و عظمت تو با عزت شروع شده، فخر و بزرگيت را با كبريا و عظمت

پوشانده اى، با مهابت و جمال و نورى كه دارى، بزرگ و والا گشته اى.

به سبب سلطنت و چيرگى گسترده ات، عظيم و والايى. بسيار عزتمندى. مُلك و سلطنت براى همگان

آشكار و عيان است. شرافت و بزرگيت از همه والاتر و بالاتر است. بخشندگى ات موجب سربلندى است.

نور وجودت تابنده است. نعمت هايت آشكار است.

اسامى نيكويى دارى. هميشه نعمت بخشيده اى. پيوسته مهربان بوده اى. رحمتت گسترده است. آن زمان

كه هيچ چيز وجود نداشت، وجود داشتى و عرش تو بر آب بود; يعنى زمانى كه زمينى گسترده نبود، نيز

آسمانى برافراشته يا آفتابى كه نور بتاباند و ماه در گردش باشد و ستاره اى بدرخشد، وجود نداشتند، تو

بودى; زمانى كه ستاره درخشان يا ابرى وجود نداشت، نيز از دنيا خبرى نبود و آخرت را كسى نمى شناخت،

فقط تو وجود داشتى و غير از خدا هيچ كس نبود.

پيش از آن كه آفريده ها به وجود آيند، آنها را مى شناختى و پس از آن كه به وجودشان آوردى،

حفظ شان كردى، نعمت هايت نهايتى ندارد. هر چقدر بخواهى و در مورد هر چه بخواهى، علم دارى.

آفريده هاى زمين و آسمان ها را مى شناسى و مى دانى و بر همه آنها علم دارى و هرگاه بخواهى

چيزى بيافرينى، به محض آن كه اراده كنى، آفريده مى شود.

معبودى جز تو نيست. يكتايى و شريكى ندارى. تو خدايى، خداى والا و بزرگ و زنده و پاينده، خداى بردبار و

بخشنده، خداى يكتا و بى نياز، خداى آفريننده آسمان ها و زمين. عزّتت پايدار، پيروانت سر بلند و امرت چيره

است. تويى حاكم پيروز و شكست ناپذير و بزرگ.

معبودى جز تو نيست. ملكوت فقط براى توست. بزرگى از آنِ توست. چشمان فرشتگان مقرّبت سرگشته

توست و عقل آنان در عظمت تو شيدا شده است.

معبودى جز تو نيست. از جاى بلند و مرتفعى كه هستى، زير زمين و زير خاك پست را مى بينى و علم آخرت

و دنيا نيز ظلمات و روشنايى ها را مى دانى. روييدن دانه زير زمين را مى بينى. راه رفتن مورچه سياه روى

سنگ سياه را مى بينى. صداى پرنده در هوا را مى شنوى و موج هاى متلاطم آب را مى بينى.

خواسته ها را برآورده مى كنى. مظلوم را يارى مى نمايى. به مضطرب و نيازمند رسيدگى مى كنى. ترس

خائفان را برطرف مى كنى. به راه راست هدايت مى نمايى. استخوان و دل شكسته را شفا مى بخشى.

فقير را بى نياز مى گردانى.

هر چه حكم كنى، همان است. حكم تو عادلانه است. خواست تو عملى مى شود. وعده هايت درست

است. خواسته تو اجرا مى شود. سخنت بر حق است. كلامت نور و طاعتت موجب نجات است.

در آفرينش، شريك ندارى. اگر بر فرض محال شريك داشتى، امور بر ما مشتبه و نامعلوم مى گشت و هر

آفريدگارى مواظب آفريده هاى خود بود و خود را برتر و والاتر نشان مى داد! اما تو اى خدا برتر از آنى كه

شريك يا همنشين و دوستى داشته باشى. فرزندى ندارى، چون همسرى ندارى و زاده نشده اى چون پدرى

ندارى.خود را در قرآنت توصيف و تعريف كرده اى ; كتابى كه نزد توست و پاك است و نازل شده، نيز برهان و

دليلى روشن است، كه بر محمّد(صلى الله عليه وآله)نازل شده، همو كه پيامبر رحمت و از قريش است;

هموكه پاك، پارسا، پاكيزه، از سرزمين ابطح و از قبيله مُضر و هاشمى تبار است. درود و سلام و بخشش

هاى خدا بر او و آلش باد.

به نام خداى بخشنده مهربان. بگو خدا يكتاست. خدا بى نياز است. نه زاده شده و نه مى زايد. همتايى

ندارد. معبودى جز تو نيست. هر سركشى در برابر عزت تو خوار است. هر بزرگى درمقابل عظمت تو ذليل

است. شب تاريك تو را نمى ترساند. از هيچ قلبى و خطورات آن بيم ندارى. از كوه هاى بلند نمى هراسى

و هر چقدر كسى بلند مرتبه باشد، تحت تأثير قرار نمى گيرى.

نيز از آسمان ها كه برج دارد يا دريا كه موج دارد، پرده هايى مانع ديد است و از زمينى كه دره دارد، نمى

ترسى. از شب تاريك، ظلمات سياه و تيره، دشت و كوه و خشكى و دريا و درخت و آفريده ها ترسى ندارى.

چيزى از تو پوشيده نيست. هيچ پرده اى مانع ديد تو نيست. چيزى خارج از قدرت تو نيست.

هر رازى را مى دانى. عالم الغيبى. پندار و خطورات قلبى را مى دانى. حدس و گمان ها را مى دانى. نيز

هر چه بر زبان آورند يا چشم ها بينند يا در سينه و دل پنهان بدارند. در هر سختى، تو اميدمايى. در هر

گرفتارى، تو ياور و پناه مايى. در هر ناراحتى، تو اميد و آرزوى مايى.

اگر به ما ستم كنند، تو يار ما هستى. اگر ضعيف باشيم، تو تاب و توان ما هستى. اگر عاجز و ناتوان گرديم،

تو قدرت ما هستى.

سختى ها و ناراحتى هاى بسيارى بود كه توانم را از دست دادم و چاره و راه حلى نداشتم. رفيقى در آن

حال نداشتم و دوستان مرا تنها گذاشتند اما رو به تو آوردم و غير از تو به كسى اميدى نبستم، و تو در كارم

گشايش كردى و بار سنگينم را سبك كردى و گرفتارى را برطرف نمودى و من را محتاج غير خودت نكردى.

تو را حمد و سپاس مى گويم. هر كسى از تو درخواست كرد، رستگار مى شود. هر كسى خواهان تو بود،

سربلند مى گردد. هر كس پيرو تو بود، موفق مى گردد. هر كسى با تو معامله كند، سود مى بَرَد. حمد و

ستايش بسيار مال توست. نام تو بلند است. سلطنت و حكومتت والا است. خواست تو بر هر خواست ديگرى

چيره است. معبودى جز تو نيست.

با همان نام هاى بلند و والا و گرامى و پاك و مقدّست تو را صدا مى زنم. با همان نامى كه بر كرسى تو

نوشته شده، تو را مى خوانم، نيز كلمات و نعمت هاى كاملت. اى عزيزترين كسى كه نامت را برده اند; اى

عزيزى كه عزّتت پايدارتر از همه است;

اى خدايى كه سلطنت و حكومتت جاودانه است; تويى كه به درخواست كنندگان رحم مى كنى; تويى كه با

مسكينان مهربانى; از همه به آدمى نزديك ترى و زودتر از همه دعا را اجابت مى كنى. گرفتارى گرفتاران را

برطرف مى نمايى.

بهتر از تو كسى نيست كه درخواست خير و خوبى از او شود. زودتر از همه مى بخشى و به آرزويمان مى

رسانى. بهتر از همه مهربانى مى كنى و مى بخشى.

فرشتگان از نور وجودت ـ كه پيرامون كرسى و عرشت تابناك شده ـ مبهوت اند. ملائكه صف كشيده، ستايش

تو را گفته، فروتن و خاشع اند و به كبريايى تو معترف اند. از خشم تو به خودت پناه مى آوريم و رو به سوى تو

داريم. از عذابت مى هراسيم.

با شب زنده دارى رو به سوى تو داريم. اى خدايى كه خير و خوبى مى كنى و هميشه كارهايت خير و به

صلاح بوده; روزى مى آيد كه بندگان و آفريده هاى خود را در صحراى محشر برمى انگيزانى و آنان در پيشگاهت

مى ايستند و منتظر حكم تواند.

هر چه بخواهى، همان مى شود. قول تو با عملت يكى است. هر چه بخواهى و هرگونه بخواهى، انجام مى

دهى اما هر چه ديگران بخواهند، انجام نمى شود ] مگر تو بخواهى.[ فقط تو جاودان و مانايى اما همگان را

مى ميرانى و فنا مى سازى. هر جنينى را هرگونه بخواهى، در رَحِم مادر مى آفرينى. علم تو بر همه چيز

احاطه دارد و شمار همه چيز در دانش توست. در سلطنت و مُلك، شريكى ندارى و به يار و ياور نيازمند

نيستى. بزرگيت تو را عزّتمند كرده، ملكوتت تو را مقدّس نموده، پاينده اى و نمى ميرى. غالب و ظفرمندى و از

ستمكاران انتقام مى گيرى. پايدارى و خواب تو را فرا نمى گيرد. هميشه غالب و پيروزى و مغلوب نمى شوى.

قدرتمندى هستى كه شكست نمى خورد. مالك مُلك و ملكوتى. كشتى را در دريا به حركت در مى آورى. با

بخشش و عطاهايت، نعمت مى دهى و با قدرت مانع مى شوى. به هر كس بخواهى، قدرت مى بخشى و از

هر كس بخواهى، قدرت را مى گيرى. به هر كسى بخواهى عزّت مى دهى يا ذليلش مى كنى.

خير و خوبى به دست توست. بر همه چيز قادرى. شب را روز، و روز را شب مى كنى. زنده را از مرده، و مرده

را از زنده بيرون مى آورى. به هر كسى بخواهى، نمعت بى حساب مى دهى. درخواست دارم بر مولا و سرور

ما و فرستاده ات محمّد (كه دوست خالص توست و او را برگزيده اى) سلام و درود بفرستى. بدو حيات

بخشيده و رسالت به او واگذار كرده اى. امين وحى و نگه دار سرّ و علوم پنهان توست. او را بر خلايق، برترى

دادى. به خود نزديكش ساختى. از ميان آفريده هايت او را برگزيدى. مردمان را مژده و بيم مى دهد. چراغ

فروزان هدايت است كه با قدرتت او را يارى كرده، براى خود خالصش كرده اى.

بر برادر و جانشين و داماد و وارثش (اميرمؤمنان، امام على) نيز درود بفرست، كه پس از پيامبر، جانشين تو

روى زمين و ميان مردمان است. نيز بر دختر گرامى و پاك و با فضيلت پيامبر (فاطمه زهرا) درود بفرست. هم

چنين بر فرزندان پيغمبر (حسن و حسين) درود بفرست، كه سرور جوانان بهشتى اند. دو امامى كه برتر و

پاك و پارسا و شهيد برگزيده اند. نيز بر اينان سلام و درود بفرست:

على بن حسين، زين العابدين كه به سبب سجده بسيار پينه داشت. محمّد بن على باقر، جعفر بن محمّد

صادق، موسى بن جعفر كاظم، على بن موسى الرضا، محمّد بن على جواد، على بن محمّد، حسن بن على

عسكرى و امام منتظر، كه براى خشنودى تو روى زمين قيام مى كند. حجت تو بر خلايق و جانشين تو ميان

بندگان است.

همو كه مهدى (هدايت شده) و فرزند امامان هدايت شده، نيز فرزند امامانى است كه به صراط مستقيم

راهنمايى مى كنند. درود كامل و گسترده و هميشگى و فزاينده و پيوسته و فراگير و پياپى بر آنان بفرست.

ما را نيز ببخش و بر ما رحم كن; و همّ و غمّ و گرفتارى ما را برطرف كن. خدايا ! از تو اينها را درخواست دارم،

نه از غير تو. روى سوى تو دارم، نه رو سوى ديگران.

با تمام وجود و به بهترين شيوه كه دوست دارى، درخواست و دعا مى كنم و به درگاهت مى نالم. با گفتن

بهترين نام ها و نيكوترين اسم ها كه دارى، به تو متوسل مى شوم، و همه نام هايت نيكوست، تا بر محمّد و

آلش درود بفرستى. هنگامى كه نعمتى به من مى دهى، توفيق بده شكرت بگويم. هنگام بلا صبر كنم. مرا

بر دشمنان پيروز بگردان. بهترين قضا و قدر را نصيبم كن. در سَفَر و ديارم بهترين حال و روز را نصيبم كن.

در امّ الكتاب (كتاب نزد تو) بهترين سابقه، و بهترين شب ها و روزها را داشته باشم. اى پروردگار جهانيان،

بهترين ذكرى را كه ذاكرين بگويند، نصيبم كن، تا همچون فروتنان در برابرت خاشع و متواضع باشم. همچون

صالحان عمل كنم. همچون صابران صبر داشته باشم.

پاداش نيكوكاران را به من بده تا همچون پارسايان خوشبخت شوم. همچون رستگاران قبول درگاه تو بشوم.

همچون عبادت كنندگان به بهترين وجه عبادتت كنم. همچون توبه كنندگان توبه كنم. مانند با اخلاصان دعوت

تو را پاسخ گويم. همانند درستكاران يقين و اطمينان به تو داشته باشم.

خدايا، طعم محبتت را به من بچشان. كارى كن از تو بترسم و پرهيزكار باشم. به دستورت عمل كرده،

اطاعتت كنم. مرا از خشمت در امان نگه دار. به سوى هر خير و خوبى، راهى پيش رويم بگذار. نگذار شيطان

و حاكمان ستمگر بر من مسلّط شوند. شر آنان را از ما كوتاه كن. خدايا، كارى كن هنگام مرگ، آمادگى داشته

باشم. پيش از مرگ، كارهاى خير كنم تا ذخيره آخرتم و همنشينم در وحشت تنهايى و قبر باشد.

اى ولى نعمت من، خطايم را ببخش، از لغزشم درگذر. گناهم را ببخش. گرفتارى ام را برطرف كن. آتش

وجودم را با اجابت دعا سرد و خنك كن. حاجتم را برآور. فقرم را با بى نيازيت برطرف كن. در دنيا و آخرتم

كمكم كن. بسيار كمكم كن. در دنيا كه غريبم، بر من رحم كن، هنگام مرگ كه ناتوانم بر من ترحّم نما. در قبر

كه بيمناكم و در طبقات آسمان ها كه تنهايم، با من مهربان باش.

وقتى از من بازخواست مى كنى، خود به من بياموز چگونه پاسخت گويم. خطايم را بپوشان. به سبب لغزشم

مرا بازخواست مكن. قبرم را پاك و پاكيزه كن. زندگى در آن دنيا را اوّل خوشى و راحتى ام قرار بده.

اى خدايى كه دوست شفيق (دلسوز) منى، سَرْوَر همراه منى، در تمام اوقات مونس منى و مرا از تنگناها

نجات مى دهى.

اى كه به فرياد ما مى رسى و گرفتارى گرفتاران را برطرف مى كنى. اى كه توبه كنندگان را دوست دارى.

اى نور چشم عبادت كنندگان. اى يار اوليا و متقيّان، اى مونس بيمناكان و كسانى كه مى ترسند، اى مالك

روز جزا، اى پروردگار جهانيان، اى معبود اوّلين و آخرين، به ريسمان تو چنگ زدم و به تو اطمينان دارم و بر تو

توكل كردم.

به سوى تو توبه و انابه كردم و از تو يارى مى خواهم و به تو متوسل شدم و به سوى تو گريختم. بر

محمّد و خاندانش درود بفرست و مرا از شمار كسانى قرار بده كه به آنان خيرو خوبى دادى. مرا از جمله

كسانى كه هدايت كردى، قرار بده.

مرا از جمله كسانى قرار بده كه عافيت و تندرستى به آنان بخشيدى. مرا از شمار كسانى قرار بده كه

پشتيبانشان بودى. مرا از شر قضا و قدر حفظ كن. قضا و قدر به دست توست; كسى نمى تواند به ضرر تو

حكمى كند. كسى يا چيزى نمى تواند مانع بخششت بشود. اگر كسى را هدايت كنى، شخصى نمى تواند

او را گمراه كند. اگر از كسى حمايت كنى، ذليل و خوار نمى گردد. اگر دشمن كسى باشى، شخصى نمى

تواند بدو كمك كند.

از خشم تو جز خودت، پناه و پناهگاهى نداريم. كارم را به تو واگذار كردم. از هر نيك و كار خوب نصيبى

به من بده. از هر گناه مرا به سلامت بدار. اى كه شنونده هر صدايى هستى، اى كه پس از مرگ آدميان

آنان را زنده مى كنى، اى كه نمى ترسى وقت و فرصت را از دست بدهى، بر محمّد و آلش درود بفرست.

رزق و روزى خوبى به من بده، كه در طلب آن ناتوانم. خواهش مرا بپذير. مرا از روزيت محروم مكن. دعايم

را اجابت كن. خواسته ام را برآور. مگذار سرگشته و حيران بمانم.

حال كه ولايت دارم و دوستدار اهل بيتم، شفيع من باش. به حقّ محمّد(صلى الله عليه وآله)كه پيامبر توست،

به تو متوسل مى شوم، هموكه برگزيده و دوست خاص و خالص توست، نيز رسول توست كه مژده و بيم

(وعده بهشت و جهنم) مى دهد و پاك و پاكيزه است. نيز به حق برادرش به تو متوسل مى شوم، يعنى

اميرمؤمنان كه مؤمنان را به بهشت و نعمت هاى آن راهنمايى مى كند، نيز به حق فاطمه زهرا كه گرامى

و پاك است، هم چنين ذريه آنان كه امامانى پاك و نيكوكارند. درود خدا بر تمامى آنان!

خدايا ! رزق بسيار به من بده، و تو بهترين روزى دهنده اى. به واسطه پيامبر و امامان به تو متوسل شدم

و تو را نيز واسطه توسل به خودت قرار دادم. اى نيكوكار، اى مهربان، اى بخشنده، يا الله، يا الله، اى خداى

عظيم و والا، اى صاحب آسمان ها، هر كسى را بخواهى، بى حساب روزى مى دهى. خدايا، بر محمّد و آلش

رحمت بفرست و ما را بيامرز و از آتش نجات بده و عاقبتمان را ختم به خير كن، كه بر هر چيز قادرى. امين

يا رب العالمين.

 

 

منبع : بحارالانوار ج 92 ص 444

 

 

 

دعای رهایی از زندان

دعای رهایی از زندان :

حميرى گويد: نزد مولايم امام عسكرى ـ كه بر او درود باد ـ بودم كه نامه اى از زندان براى ايشان رسيد،

نامه از يكى از دوستان آن حضرت بود، كه در آن مشكلات و زجرهايى كه در زندان مى كشيد را براى امام

نوشته بود، امام برايش نوشت: اى بنده خدا! خداوند بزرگ بندگانش را آزمايش مى كند تا صبر آنان را بيازمايد،

تا بر اساس آن پاداش صالحين را به آنان بدهد، پس بر تو باد به صبر كردن، و نامه اى به خدا بنويس و آن را به

حرم امام حسين ـ كه بر او درود باد ـ گسيل دار، و آن را در نزد او به سوى عالم بالا بلند كن و آن را در محلى

كه كسى تو را نمى بيند بينداز، و در نامه بنويس:

 


إِلَى اللهِ الْمَلِكِ الدَّيَّانِ الْمُتَحَنِّنِ الْمَنَّانِ ذِي الْجَلاَلِ وَ الاِْكْرَامِ وَ ذِي الْمِنَنِ الْعِظَامِ وَ الاَْيَادِي الْجِسَامِ وَعَالِمِ الْخَفِيَّاتِ

وَ مُجِيبِ الدَّعَوَاتِ وَ رَاحِمِ الْعَبَرَاتِ الَّذِي لاَ تَشْغَلُهُ اللُّغَاتُ وَ لاَ تُحَيِّرُهُ الاَْصْوَاتُ وَ لاَ تَأْخُذُهُ السِّنَاتُ مِنْ عَبْدِهِ الذَّلِيلِ

الْبَائِسِ الْفَقِيرِ الْمِسْكِينِ الضَّعِيفِ الْمُسْتَجِيرِ.

اللَّهُمَّ أَنْتَ السَّلاَمُ وَ مِنْكَ السَّلاَمُ وَ إِلَيْكَ يَرْجِعُ السَّلاَمُ تَبَارَكْتَ وَ تَعَالَيْتَ يَا ذَا الْجَلاَلِ وَ الاِْكْرَامِ وَ الْمِنَنِ الْعِظَامِ وَ

الاَْيَادِي الْجِسَامِ . إِلَهِي مَسَّنِي وَ أَهْلِيَ الضُّرُّ وَ أَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ وَ أَرْأَفُ الاَْرْأَفِينَ وَ أَجْوَدُ الاَْجْوَدِينَ وَ أَحْكَمُ

الْحَاكِمِينَ وَ أَعْدَلُ الْفَاصِلِينَ . اللَّهُمَّ إِنِّي قَصَدْتُ بَابَكَ وَ نَزَلْتُ بِفِنَائِكَ وَ اعْتَصَمْتُ بِحَبْلِكَ وَ اسْتَغَثْتُ بِكَ وَ اسْتَجَرْتُ

بِكَ يَا غِيَاثَ الْمُسْتَغِيثِينَ أَغِثْنِي يَا جَارَ الْمُسْتَجِيرِينَ أَجِرْنِي يَا إِلَهَ الْعَالَمِينَ خُذْ بِيَدِي إِنَّهُ قَدْ عَلاَ الْجَبَابِرَةُ فِي

أَرْضِكَ وَ ظَهَرُوا فِي بِلاَدِكَ وَ اتَّخَذُوا أَهْلَ دِينِكَ خَوَلاً وَ اسْتَأْثَرُوا بِفَيْءِ الْمُسْلِمِينَ وَ مَنَعُوا ذَوِي الْحُقُوقِ حُقُوقَهُمُ

الَّتِي جَعَلْتَهَا لَهُمْ وَ صَرَفُوهَا فِي الْمَلاَهِي وَ الْمَعَازِفِ وَ اسْتَصْغَرُوا آلاَءَكَ وَ كَذَّبُوا أَوْلِيَاءَكَ وَ تَسَلَّطُوا بِجَبْرِيَّتِهِمْ

لِيُعِزُّوا مَنْ أَذْلَلْتَ وَ يُذِلُّوا مَنْ أَعْزَزْتَ وَ احْتَجَبُوا عَمَّنْ يَسْأَلُهُمْ حَاجَةً أَوْ مَنْ يَنْتَجِعُ مِنْهُمْ فَائِدَةً، وَ أَنْتَ مَوْلاَيَ سَامِعُ

كُلِّ دَعْوَة وَ رَاحِمُ كُلِّ عَبْرَة وَ مُقِيلُ كُلِّ عَثْرَة سَامِعُ كُلِّ نَجْوَى وَ مَوْضِعُ كُلِّ شَكْوَى لاَ يَخْفَى عَلَيْكَ مَا فِي

السَّمَاوَاتِ الْعُلَى وَ الاَْرَضِينَ السُّفْلَى وَ مَا بَيْنَهُمَا وَ مَا تَحْتَ الثَّرَى .

اللَّهُمَّ إِنِّي عَبْدُكَ ابْنُ أَمَتِكَ ذَلِيلٌ بَيْنَ بَرِيَّتِكَ مُسْرِعٌ إِلَى رَحْمَتِكَ رَاج لِثَوَابِكَ . اللَّهُمَّ إِنَّ كُلَّ مَنْ أَتَيْتُهُ فَعَلَيْكَ يَدُلُّنِي

وَ إِلَيْكَ يُرْشِدُنِي وَ فِيَما عِنْدَكَ يُرَغِّبُنِي مَوْلاَيَ وَ قَدْ أَتَيْتُكَ رَاجِياً سَيِّدِي وَ قَدْ قَصَدْتُكَ مُؤَمِّلاً يَا خَيْرَ مَأْمُول وَ يَا أَكْرَمَ

مَقْصُود صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَ عَلَى آلِ مُحَمَّد وَ لاَ تُخَيِّبْ أَمَلِي وَ لاَ تَقْطَعْ رَجَائِي وَ اسْتَجِبْ دُعَائِي وَ ارْحَمْ تَضَرُّعِي .

يَا غِيَاثَ الْمُسْتَغِيثِينَ أَغِثْنِي يَا جَارَ الْمُسْتَجِيرِينَ أَجِرْنِي يَا إِلَهَ الْعَالَمِينَ خُذْ بِيَدِي أَنْقِذْنِي وَ اسْتَنْقِذْنِي وَ وَفِّقْنِي

وَ اكْفِنِي. اللَّهُمَّ إِنِّي قَصَدْتُكَ بِأَمَل فَسِيح وَ أَمَّلْتُكَ بِرَجَاء مُنْبَسِط فَلاَ تُخَيِّبْ أَمَلِي وَ لاَ تَقْطَعْ رَجَائِي. اللَّهُمَّ إِنَّهُ لاَ

يَخِيبُ مِنْكَ سَائِلٌ وَ لاَ يَنْقُصُكَ نَائِلُ يَا رَبَّاهْ يَا سَيِّدَاهْ يَا مَوْلاَهْ يَا عِمَادَاهْ يَا كَهْفَاهْ يَا حِصْنَاهْ يَا حِرْزَاهْ يَا لَجَئَآهْ .

اللَّهُمَّ إِيَّاكَ أَمَّلْتُ يَا سَيِّدِي وَ لَكَ أَسْلَمْتُ مَوْلاَيَ وَ لِبَابِكَ قَرَعْتُ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَ آلِ مُحَمَّد وَ لاَ تَرُدَّنِي بِالْخَيْبَةِ

مَحْزُوناً وَ اجْعَلْنِي مِمَّنْ تَفَضَّلْتَ عَلَيْهِ بِإِحْسَانِكَ وَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِ بِتَفَضُّلِكَ وَ جُدْتَ عَلَيْهِ بِنِعْمَتِكَ وَ أَسْبَغْتَ عَلَيْهِ

آلاَءَكَ. اللَّهُمَّ أَنْتَ غِيَاثِي وَ عِمَادِي وَ أَنْتَ عِصْمَتِي وَ رَجَائِي مَا لِي أَمَلٌ سِوَاكَ وَ لاَ رَجَاءٌ غَيْرُكَ.

اللَّهُمَّ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَ آلِ مُحَمَّد وَ جُدْ عَلَيَّ بِفَضْلِكَ وَ امْنُنْ عَلَيَّ بِإِحْسَانِكَ وَ افْعَلْ بِي مَا أَنْتَ أَهْلُهُ وَ لاَ

تَفْعَلْ بِي مَا أَنَا أَهْلُهُ يَا أَهْلَ التَّقْوَى وَ أَهْلَ الْمَغْفِرَةِ وَ أَنْتَ خَيْرٌ لِي مِنْ أَبِي وَ أُمِّي وَ مِنَ الْخَلْقِ أَجْمَعِينَ. اللَّهُمَّ

إِنَّ هَذِهِ قِصَّتِي إِلَيْكَ لاَ إِلَى الْمَخْلُوقِينَ وَ مَسْأَلَتِي لَكَ إِذْ كُنْتَ خَيْرَ مَسْئُول وَ أَعَزَّ مَأْمُول. اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد

وَ آلِ مُحَمَّد وَ تَعَطَّفْ عَلَيَّ بِإِحْسَانِكَ وَ مُنَّ عَلَيَّ بِعَفْوِكَ وَ عَافِيَتِكَ وَ حَصِّنْ دِينِي بِالْغِنَى وَ احْرُزْ أَمَانَتِي بِالْكِفَايَةِ وَ

اشْغَلْ قَلْبِي بِطَاعَتِكَ وَ لِسَانِي بِذِكْرِكَ وَ جَوَارِحِي بِمَا يُقَرِّبُنِي مِنْكَ.

اللَّهُمَّ ارْزُقْنِي قَلْباً خَاشِعاً وَ لِسَاناً ذَاكِراً وَ طَرْفاً غَاضّاً وَ يَقِيناً صَحِيحاً حَتَّى لاَ أُحِبَّ تَعْجِيلَ مَا أَخَّرْتَ وَ لاَ تَقْدِيمَ

مَا أَجَّلْتَ يَا رَبَّ الْعَالَمِينَ وَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَ آلِ مُحَمَّد وَ اسْتَجِبْ دُعَائِي وَ ارْحَمْ تَضَرُّعِي وَ

كُفَّ عَنِّي الْبَلاَءَ وَ لاَ تُشْمِتْ بِيَ الاَْعْدَاءَ وَ لاَ حَاسِداً وَ لاَ تَسْلُبْنِي نِعْمَةً أَلْبَسْتَنِيهَا وَ لاَ تَكِلْنِي إِلَى نَفْسِي

طَرْفَةَ عَيْن أَبَداً يَا رَبَّ الْعَالَمِينَ وَ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد النَّبِيِّ وَ آلِهِ وَ سَلِّمْ تَسْلِيماً .

 


به سوى خدا فرمان رواى حاكم، مهربان منت گذار، صاحب جلالت و بزرگوارى، صاحب نعمت هاى بزرگ و

عطاهاى ارزشمند، و داناى پنهانى ها و اجابت كننده دعاها، و رحم كننده بر اشك ها، آن كه لغات، او را

مشغول نسازد، و صداها او را متحير و سرگردان نكند، و چرت او را فرا نگيرد، از بنده ذليل فقير تهيدست

و ناتوان و پناهنده.

خدايا! تو ايمنى بخش مى باشى و امنيت از توست و به سوى تو باز گردد، بزرگ و برترى، اى صاحب جلالت

و بزرگوارى و منتهاى بزرگ، و عطاهاى ارزشمند. خدايا! به من و خانواده ام مشكلى رسيده، و تو رحم كننده

ترين رحم كنندگان، و مهربان ترين مهربانان، و بخشنده ترين بخشندگان، و حاكم ترين حاكمان، و عادل ترين

حكم كنندگان هستى.

خدايا! به سوى درگاهت آمده و در كنار آن فرود آمده ام، و به ريسمانت چنگ زده، و به فرياد رسى كرده،

و به تو پناه آورده ام.

اى فريادرس فريادخواهان به فريادم رس، و اى پناه پناهندگان مرا پناه ده، اى معبود جهانيان دستم را بگير،

ستمكاران در زمينت برترى جوئى كرده اند، و در شهرها غالب گرديده اند، و دينداران را برده خود نموده، و

اموال مسلمانان را براى خود برداشته اند، و صاحبان حق را از رسيدن به حقوقى كه برايشان قرار دادى منع

نموده اند، و در راه لهو و لعب صرف كرده اند، و نعمت هايت را كوچك شمرده، و اوليائت را تكذيب نموده اند،

و به زور بر مردم مسلط شده اند، تا هر كه را ذليل كرده اى عزيز گردانده، و هر كه را عزيز نموده اى ذليل كنند،

و از هر كه از آنان نيازى خواهد يا طالب يا سود يا نفع باشد پنهان شده اند.

و تو اى مولايم شنونده هر دعا، و رحم كننده بر هر اشك، ناديده گيرنده هر لغزش، شنونده هر نجوا، و

جايگاه هر شكايت هستى، آن چه در آسمان هاى بالا و زمين هاى پست و آن چه بين آن ها و زير خاك ها

مى باشد بر تو مخفى نيست.

خدايا! من بنده تو پسر كنيز تو هستم، ذليل در پيشگاهت، شتابنده به رحمتت، اميدوار ثوابت هستم، خدايا

نزد هر كه رفتم مرا به سوى تو راهنمائى كرد، و به سوى تو ارشاد نمود، و در آن چه نزد توست مايلم ساخت،

مولايم اميدوارانه نزد تو آمده ام، سرورم آرزومندانه قصد تو نموده ام. اى بهترين آرزو شونده، و اى گرامى ترين

مقصود، بر محمّد و خاندانش درود فرست و آرزويم را نااميد مساز، و اميدم را قطع مكن، و دعايم را مستجاب

گردان، بر زاريم رحم نما، اى فريادرس بيچارگان به فريادم رس، اى پناه پناهندگان پناهم ده، اى معبود جهانيان

دستم را بگير، مرا نجات ده و رها ساز، و موفقم دار و كفايتم فرما.

خدايا! قصد تو را نمودم با آرزويى بسيار، و اميدوار به تو گشتم با اميدى گسترده، پس آرزويم را نااميد مساز،

و اميدم را قطع مكن، خدايا هيچ نيازى از تو نااميد نشده و بخشش از تو نمى كاهد، اى پروردگارم، اى سرورم،

اى مولايم، اى تكيه گاهم، اى ياورم، اى پناهگاهم، اى حافظم، اى پناهم.

خدايا! اى سرورم! تنها به تو اميد داشته، و اى مولايم تنها تسليم تو هستم، و درگاهت را مى كوبم، پس بر

محمّد و بر خاندانش درود فرست و با ردّ كردن خواسته ام مرا محزون مكن، و مرا از كسانى قرار ده كه به

احسانت بر آن تفضل فرمودى، و عطاهايت را برايشان گسترده ساختى.

خدايا! تو پناه و تكيه گاهم هستى، و تو حافظ و اميدم مى باشى، جز تو آرزويى نداشته و اميدى جز تو ندارم،

خدايا! پس بر محمّد و خاندانش درود فرست، و به فضلت بر من ببخش، و به احسانت بر من منّت گذار، و آن

چه را شايسته آنى در حقم انجام ده، و در حقم انجام نده آن چه من شايسته آنم، اى اهل تقوى و اهل

بخشش، و تو از پدر و مادر و از تمامى مردم برايم بهترى.

خدايا! اين داستان من به سوى توست نه مردم، و نيازم براى توست، چرا كه تو بهترين سؤال شده و گرامى

ترين آرزو شده اى.

خدايا! بر محمّد و خاندانش درود فرست و به احسانت به من توجّه نما، و به عفو و سلامتى ات بر من منّت

گذار، و دينم را با بى نيازى حفاظت كن، و امانتم را با كفايت حراست نما، و قلبم را به طاعتت، و زبانم را به

ذكرت، و اعضايم را به آن چه مرا به تو نزديك مى كند مشغول ساز.

خدايا! به من روزى كن قلبى خاشع، و زبانى ذكر گوينده، و چشمى فروهشته، و يقينى صحيح، تا اين كه

دوست نداشته باشم پيشى بگيرم بر آن چه حكم به تأخير آن داده اى، و نه مقدّم شدن بر آن چه زمانش

را در آينده قرار داده اى، اى پروردگار جهانيان، و اى مهربان ترين مهربانان، بر محمّد و خاندانش درود فرست و

دعايم را اجابت، و بر تضرعم رحم نما، و بلا را از من دفع كرده، و دشمنان و حسودى را از من شاد مگردان، و

نعمتى را كه به من داده اى از من سلب مكن، و مرا تا ابد يك لحظه به خودم وامگذار، اى پروردگار جهانيان، و

بر محمّد پيامبر و خاندانش درود و سلام بفرست.


 

منبع : بحارالانوار ج 99 ص 238

 

 

 

دعاى ائمّه (عليهم السلام)

دعاى ائمّه (عليهم السلام) :

اين دعا را امير المؤمنين و حضرت امام محمّد باقر و امام جعفر صادق (عليهم السلام) مكرّر مى‌خواندند.

دعا بر ابو جعفر محمّد بن عثمان (رحمه الله) خوانده شد. وى مردى جليل القدر و از اصحاب ائمّه (عليهم

السلام) بود، پس گفت: مثل اين دعا در فضل، دعايى نيست و خواندن اين دعا از بهترين عبادت هاست.

دعا اين است:

 


اللَّهُمَّ أَنْتَ رَبِّي وَ أَنَا عَبْدُكَ آمَنْتُ بِكَ مُخْلِصاً لَكَ عَلَى عَهْدِكَ وَ وَعْدِكَ مَا اسْتَطَعْتُ أَتُوبُ إِلَيْكَ مِنْ سُوءِ عَمَلِي وَ

أَسْتَغْفِرُكَ لِذُنُوبِي الَّتِي لاَ يَغْفِرُهَا غَيْرُكَ أَصْبَحَ ذُلِّي مُسْتَجِيراً بِعِزَّتِكَ وَ أَصْبَحَ فَقْرِي مُسْتَجِيراً بِغِنَاكَ وَ أَصْبَحَ جَهْلِي

مُسْتَجِيراً بِحِلْمِكَ وَ أَصْبَحَتْ قِلَّةُ حِيلَتِي مُسْتَجِيرَةً بِقُدْرَتِكَ وَ أَصْبَحَ خَوْفِي مُسْتَجِيراً بِأَمَانِكَ وَ أَصْبَحَ دَائِي مُسْتَجِيراً

بِدَوَائِكَ وَ أَصْبَحَ سُقْمِي مُسْتَجِيراً بِشِفَائِكَ وَ أَصْبَحَ حَيْنِي مُسْتَجِيراً بِقَضَائِكَ وَ أَصْبَحَ ضَعْفِي مُسْتَجِيراً بِقُوَّتِكَ وَ

أَصْبَحَ ذَنْبِي مُسْتَجِيراً بِمَغْفِرَتِكَ وَ أَصْبَحَ وَجْهِيَ الْفَانِي الْبَالِي مُسْتَجِيراً بِوَجْهِكَ الْبَاقِي الدَّائِمِ الَّذِي لاَ يَبْلَى وَ لاَ

يَفْنَى

يَا مَنْ لاَ يُوَارِيهِ لَيْلٌ دَاج وَ لاَ سَمَاءٌ ذَاتُ أَبْرَاج وَ لاَ حُجُبٌ ذَاتُ ارْتِجَاج وَ لاَ مَاءٌ ثَجَّاجٌ فِي قَعْرِ بَحْر عَجَّاج يَا دَافِعَ

السَّطَوَاتِ يَا كَاشِفَ الْكُرُبَاتِ يَا مُنْزِلَ الْبَرَكَاتِ مِنْ فَوْقِ سَبْعِ سَمَاوَات أَسْأَلُكَ يَا فَتَّاحُ يَا نَفَّاحُ يَا مُرْتَاحُ يَا مَنْ بِيَدِهِ

خَزَائِنُ كُلِّ مِفْتَاح أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّد وَ آلِ مُحَمَّد الطَّاهِرِينَ الطَّيِّبِينَ وَ أَنْ تُفَتِّحَ لِي مِنْ خَيْرِ الدُّنْيَا وَ الاْخِرَةِ وَ أَنْ

تَحْجُبَ عَنِّي فِتْنَةَ الْمُوَكَّلِ بِي وَ لاَ تُسَلِّطَهُ عَلَيَّ فَيُهْلِكَني وَ لاَ تَكِلَنِي إِلَى أَحَد طَرْفَةَ عَيْن فَيَعْجِزَ عَنِّي وَ لاَ

تَحْرِمَنِي الْجَنَّةَ وَ ارْحَمْنِي وَ تَوَفَّنِي مُسْلِماً وَ أَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ وَ اكْفُفْنِي بِالْحَلاَلِ عَنِ الْحَرَامِ وَ بِالطَّيِّبِ عَنِ

الْخَبِيثِ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.

اللَّهُمَّ خَلَقْتَ الْقُلُوبَ عَلَى إِرَادَتِكَ وَ فَطَرْتَ الْعُقُولَ عَلَى مَعْرِفَتِكَ فَتَمَلْمَلَتِ الاَْفْئِدَةُ مِنْ مَخَافَتِكَ وَ صَرَخَتِ الْقُلُوبُ

بِالْوَلَهِ وَ تَقَاصَرَ وُسْعُ قَدْرِ الْعُقُولِ عَنِ الثَّنَاءِ عَلَيْكَ وَ انْقَطَعَتِ الاَْلْفَاظُ عَنْ مِقْدَارِ مَحَاسِنِكَ وَ كَلَّتِ الاَْلْسُنُ عَنْ

إِحْصَاءِ نِعَمِكَ وَ إِذَا وَلَجَتْ بِطُرُقِ الْبَحْثِ عَنْ نَعْتِكَ بَهَرَتْهَا حَيْرَةُ الْعَجْزِ عَنْ إِدْرَاكِ وَصْفِكَ فَهِيَ تَتَرَدَّدُ فِي التَّقْصِيرِ

عَنْ مُجَاوَزَةِ مَا حَدَدْتَ لَهَا إِذْ لَيْسَ لَهَا أَنْ تَتَجَاوَزَ مَا أَمَرْتَهَا فَهِيَ بِالاِقْتِدَارِ عَلَى مَا مَكَّنْتَهَا تَحْمَدُكَ بِمَا أَنْهَيْتَ

إِلَيْهَا وَ الاَْلْسُنُ مُنْبَسِطَةٌ بِمَا تُمْلِي عَلَيْهَا وَ لَكَ عَلَى كُلِّ مَنِ اسْتَعْبَدْتَ مِنْ خَلْقِكَ أَلاَّ يَمَلُّوا مِنْ حَمْدِكَ وَ إِنْ

قَصُرَتِ الْمَحَامِدُ عَنْ شُكْرِكَ عَلَى مَا أَسْدَيْتَ إِلَيْهَا مِنْ نِعَمِكَ فَحَمِدَكَ بِمَبْلَغِ طَاقَةِ حَمْدِهِمُ الْحَامِدُونَ وَ اعْتَصَمَ

بِرَجَاءِ عَفْوِكَ الْمُقَصِّرُونَ وَ أَوْجَسَ بِالرُّبُوبِيَّةِ لَكَ الْخَائِفُونَ وَ قَصَدَ بِالرَّغْبَةِ إِلَيْكَ الطَّالِبُونَ وَ انْتَسَبَ إِلَى فَضْلِكَ

الْمُحْسِنُونَ وَ كُلٌّ يَتَفَيَّأُ فِي ظِلاَلِ تَأْمِيلِ عَفْوِكَ وَ يَتَضَاءَلُ بِالذُّلِّ لِخَوْفِكَ وَ يَعْتَرِفُ بِالتَّقْصِيرِ فِي شُكْرِكَ فَلَمْ يَمْنَعْكَ

صُدُوفُ مَنْ صَدَفَ عَنْ طَاعَتِكَ وَ لاَ عُكُوفُ مَنْ عَكَفَ عَلَى مَعْصِيَتِكَ أَنْ أَسْبَغْتَ عَلَيْهِمُ النِّعَمَ وَ أَجْزَلْتَ لَهُمُ الْقِسَمَ

وَ صَرَفْتَ عَنْهُمُ النِّقَمَ وَ خَوَّفْتَهُمْ عَوَاقِبَ النَّدَمِ وَ ضَاعَفْتَ لِمَنْ أَحْسَنَ وَ أَوْجَبْتَ عَلَى الْمُحْسِنِينَ شُكْرَ تَوْفِيقِكَ

لِلاِْحْسَانِ وَ عَلَى الْمُسِيءِ شُكْرَ تَعَطُّفِكَ بِالاِمْتِنَانِ وَ وَعَدْتَ مُحْسِنَهُمْ بِالزِّيَادَةِ فِي الاِْحْسَانِ مِنْكَ فَسُبْحَانَكَ

تُثِيبُ عَلَى مَا بَدْؤُهُ مِنْكَ وَ انْتِسَابُهُ إِلَيْكَ وَ الْقُوَّةُ عَلَيْهِ بِكَ وَ الاِْحْسَانُ فِيهِ مِنْكَ وَ التَّوَكُّلُ فِي التَّوْفِيقِ لَهُ عَلَيْكَ .

فَلَكَ الْحَمْدُ حَمْدَ مَنْ عَلِمَ أَنَّ الْحَمْدَ لَكَ وَ أَنَّ بَدْأَهُ مِنْكَ وَ مَعَادَهُ إِلَيْكَ حَمْداً لاَ يَقْصُرُ عَنْ بُلُوغِ الرِّضَا مِنْكَ حَمْدَ مَنْ

قَصَدَكَ بِحَمْدِهِ وَ اسْتَحَقَّ الْمَزِيدَ لَهُ مِنْكَ فِي نِعَمِهِ وَ لَكَ مُؤَيِّدَاتٌ مِنْ عَوْنِكَ وَ رَحْمَةٌ تَخُصُّ بِهَا مَنْ أَحْبَبْتَ مِنْ

خَلْقِكَ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَ آلِهِ وَ اخْصُصْنَا مِنْ رَحْمَتِكَ وَ مُؤَيِّدَاتِ لُطْفِكَ بِأَوْجَبِهَا لِلاِْقَالاَتِ وَ أَعْصَمِهَا مِنَ الاِْضَاعَاتِ

وَ أَنْجَاهَا مِنَ الْهَلَكَاتِ وَ أَرْشَدِهَا إِلَى الْهِدَايَاتِ وَ أَوْقَاهَا مِنَ الاْفَاتِ وَ أَعْصَمِهَا مِنَ الاِْضَاعَاتِ وَ أَوْفَرِهَا مِنَ الْحَسَنَاتِ

وَ أَنْزَلِهَا بِالْبَرَكَاتِ وَ أَزْيَدِهَا فِي الْقِسَمِ وَ أَسْبَغِهَا لِلنِّعَمِ وَ أَسْتَرِهَا لِلْعُيُوبِ وَ أَغْفَرِهَا لِلذُّنُوبِ إِنَّكَ قَرِيبٌ مُجِيبٌ فَصَلِّ

عَلَى خِيَرَتِكَ مِنْ خَلْقِكَ وَ صَفْوَتِكَ مِنْ بَرِيَّتِكَ وَ أَمِينِكَ عَلَى وَحْيِكَ بِأَفْضَلِ الصَّلَوَاتِ وَ بَارِكْ عَلَيْهِمْ بِأَفْضَلِ الْبَرَكَاتِ بِمَا

بَلَغَ عَنْكَ مِنَ الرِّسَالاَتِ وَ صَدَعَ بِأَمْرِكَ وَ دَعَا إِلَيْكَ وَأَفْصَحَ بِالدَّلاَئِلِ عَلَيْكَ بِالْحَقِّ الْمُبِينِ حَتَّى أَتَاهُ الْيَقِينُ وَ صَلَّى اللهُ

عَلَيْهِ فِي الاَْوَّلِينَ وَ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ فِي الاْخِرِينَ وَ عَلَى آلِهِ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ الطَّاهِرِينَ وَ اخْلُفْهُ فِيهِمْ بِأَحْسَنِ مَا خَلَّفْتَ

بِهِ أَحَداً مِنَ الْمُرْسَلِينَ بِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.

اللَّهُمَّ لَكَ إِرَادَاتٌ لاَ تُعَارِضُ دُونَ بُلُوغِهَا الْغَايَاتِ قَدْ انْقَطَعَ مُعَارَضَتُهَا بِعَجْزِ الاِسْتِطَاعَاتِ عَنِ الرَّدِّ لَهَا دُونَ النِّهَايَاتُ

فَأَيَّةُ إِرَادَة جَعَلْتَهَا إِرَادَةً لِعَفْوِكَ وَ سَبَباً لِنَيْلِ فَضْلِكَ وَ اسْتِنْزَالاً بِخَيْرِكَ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَ أَهْلِ بَيْتِ مُحَمَّد وَ صِلْهَا

اللَّهُمَّ بِدَوَام وَ ابْدَأْهَا بِتََمام إِنَّكَ وَاسِعُ الْحِبَاءِ كَرِيمُ الْعَطَاءِ مُجِيبُ النِّدَاءِ سَمِيعُ الدُّعَاء.

 


خداوندا ! پروردگار من تويى و من بنده توام. به تو ايمان دارم در حالى كه آن را براى تو خالص كرده ام. بر

پيمان تو ثابتم و به وعده تو به قدر آنچه استطاعت و قدرت دارم، باور دارم. به سوى تو از بدى كردار خودم

توبه و بازگشت مى كنم و از تو براى گناهانم طلب آمرزش مى نمايم كه آنها را غير تو نمى آمرزد،

خوارى من به عزّت تو جبران مى گردد و ندارىِ من به توانگرى تو جبران مى شود، و نادانى من در ارتكاب گناه

به بردبارى تو برطرف مى شود و ضعف و بيچارگى من به توانايى تو جبران مى شود. ترس من به امان دادن تو

برطرف مى شود.

درد من به دواى تو درمان مى گردد. بيمارى من به شفا دادن تو درمان مى شود. هلاك من به حكم و دست

تو است. ناتوانى من به توانايى تو جبران مى شود. گناه من به آمرزش تو بخشوده مى شود. وجود من فانى

است اما ذات تو باقى و هميشگى است كه نابود نمى شود و تباه نمى گردد.

اى كسى كه ديد و آگاهى او را شب تاريك نمى پوشاند، و نيز آسمان كه برج ها و پرده هاى پوشاننده دارد.

و آب روان شده در درياى موج دار.

اى دفع كننده بلاهاى حملهور، اى برطرف كننده اندوه ها، اى فرو آورنده بركت ها و خيرها از هفت آسمان ها،

از تو اى گشاينده درهاى رحمت، اى راحت بخش، اى بخشايشگر نفع رساننده،

اى كسى كه به دست اوست كليدهاى هر خزينه اى، درخواست دارم بر محمد و بر آل او رحمت فرستى كه

پاكان و پاكيزگانند و آن كه براى من از خوبى هاى دنيا و آخرت درى را بگشايى و از من بلايى را كه حتمى

است، برطرف نمايى. آن را بر من مسلّط مگردان تا آن كه مرا هلاك كند.

مرا به كسى از خلايق به قدر برهم زدن چشمى وامگذار تا آن كه از امر من عاجز شود. مرا از بهشت محروم

مساز و بر من رحم نماى. مرا در حالى بميران كه اطاعت كننده تو باشم و مرا به صالحان ملحق كن. مرا به

سبب روزى حلال از مال حرام و به سبب روزى نيكو و پاك، از چيز بد و نجس باز دار، اى رحم كننده ترين رحم

كنندگان.

خداوندا، تو دل ها را آفريده اى براى آن كه تو را اراده نمايند و عقل ها را خلق كرده اى براى آن كه تو را

بشناسند، پس عقل ها از ترس تو مضطرب گشتند و دل ها به حيرانى فرياد برآوردند، پس توان عقل ها از

ستايش كردن تو كوتاه است و سخنان از وصف نمودن نيكويى هاى تو بريده و نارساست و زبان ها از شمردن

نعمت هاى تو كند و عاجز است.

پس هرگاه به قصد گفتگو و تفحّص وصف تو برآيند، آنها را حيرانى و ناتوانى از رسيدن به تعريف تو غالب مى

شود، پس دل ها تقصير دارند و نمى توانند از آنچه تعيين نموده اى، فراتر بروند و از آنچه فرموده اى تجاوز

نمايند اما در كمال قدرتند بر آنچه آنها را قادر ساخته اى.

تو را ستايش مى كنند طبق آنچه به آنها خبر رسانيده اى. زبان ها به آنچه بر آنها القا نموده اى گويايند. بر هر

كسى كه بنده خود گردانيده اى و آفريدگان خود واجب است آن كه از ستايش تو خسته نگردند، هرچند

ستايش هاى شكرگزاران كوتاه است در برابر آنچه به ايشان عطا نموده اى و نعمت هاى بسيار ارزانى داشته

اى، پس تو را ستايش مى كنند به قدر توان و سعى خود و تو به اندازه پاداش شان مى دهى.

به اميد عفو تو تقصير كاران به درگاهت آمدند. ترسندگان به پروردگارى تو اقرار دارند. طلب كنندگان ميل سوى

تو دارند. نيكوكاران به بخشش بسيار تو متوسل گشته اند. هر كس در سايه چشمداشت عفو تو رو سويت

مى آورد.

به سبب ترس از تو خاشع و فروتن مى شود و به كوتاهى در شكرگزارى تو اعتراف مى كند. نافرمانى كسى

كه از طاعت تو سرپيچى نموده و گستاخى كسى كه اقدام بر نافرمان بردارى تو نموده، مانع نمى شود از آن

كه بر بندگان، نعمت هاى خود را تمام نمايى و براى ايشان بخشش هاى خود را كامل سازى و از ايشان

عقوبت هاى خود را برگردانى. ايشان را از سوء عاقبت ترسانيده اى و نيكويى را براى كسى كه عمل نيك

نموده است زياده گردانيده اى. بر نيكوكاران شكر توفيق انجام كارهاى نيك را لازم ساخته اى. بر بدكردار شكر

مهربانى خود و بخشش را واجب كرده اى. بندگان نيكوكار را به احسان بسيار خود وعده داده اى، پس تو را

بسيار ستايش مى كنم، با شكرى كه ابتداى آن از توست و بازگشت آن به توست و توان آن به سبب توفيق

توست و انجام نيكوى آن از توست و تهيه اسباب آن به توفيق توست، و ثواب مى دهى، پس ستايش و حمد

براى توست، ستايش كسى كه مى داند جميع حمد و سپاس براى توست، نيز مى داند ابتداى حمد و

منشأ آن از توست و آخر آن براى توست. ستايشى كه مورد خشنودى تو باشد.

سپاس كسى كه رضايت تو را اراده نموده باشد. و سزاوار زيادتى از جانب تو در نعمت ها باشد. دست

توست قوّت دادن و يارى نمودن و رحمتى كه مخصوص كسى ساخته اى كه دوست داشته اى.

رحمت فرست بر محمّد و بر آل او و ما را مشمول رحمت خاص خود كن، نيز تاييدات و الطاف خود را كه تأثير

بسيار در قبولى توبه ما و نگاه دارنده از آفت هاى ضايع كننده ثواب دارد، نصيب مان كن.

نيز نجات دهنده ترين راه از بلاهاى هلاك كننده و مستقيم ترين آنها به سوى راه راست را قسمت مان كن.

نيز حفظ كننده ترين آنها از بليّه ها و راهى كه بيشترين نيكويى ها و بركت ها را دارد و زياده ترين بخشش ها

و نعمت ها و پوشاننده ترين عيب ها و آمرزنده ترين راه است كه تو نزديكى و اجابت كننده دعايى.

پس رحمت فرست بر آفريده پسنديده و مخلوق برگزيده و امين تو بر وحى به زياده ترين رحمت ها. بركت

فرست بر او به بهترين بركت ها به سبب آن كه پيغام و وحى تو را رسانيده، فرمان تو را بيان كرده، بندگان

را به سوى تو خوانده، دليل هاى يگانگى تو را به راستى و آشكارا بيان كرده تا آن كه به يقين رسيده است.

رحمت فرستد خدا بر او در جمله پيشينيان و پسينيان و بر آل و اهل بيت او كه پاكانند.

خدايا، جانشين او قرار ده ميان بندگان نيكوترين جانشين را، اى رحم كننده ترين رحم كنندگان. خداوندا !

خواسته ها و ارادت ها از براى توست و با تو كسى توان مخالفت ندارد. هيچ قصد و قدرت ديگرى توان

رويارويى با تو را ندارد. قدرت ها از برگردانيدن اراده تو ناتوانند. پس هر اراده اى براى عفو كرده باشى و سبب

رسانيدن احسان خود و جهت نازل ساختن نيكويى مى توانى محقق و اجرا كنى.

رحمت فرست بر محمّد و بر اهل بيت محمّد و آن را پيوسته دار كه تو بسيار بخشش مى كنى و بخشنده

نعمتى و اجابت كننده و شنونده دعايى.

 

 

منبع : مهج الدعوات ص 119 - بحارالانوار ج 92 ص 402

 

 

 

دعای حمید

دعای حمید :

دعايى عظيم الشأن است و فضيلت بسيار دارد. پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله)فرمودند : آن را به اشرار

نياموزيد بلكه به نيكان ياد دهيد. هر كس يك بار آن را در عمرش بخواند، بدون حساب وارد بهشت مى شود.

هر كسى آن را بخواند، فرشتگان بال هايشان را براى او مى گسترانند و بر او درود مى فرستند. خدا از لوح

محفوظ شقاوت وى را محو مى كند و در آن مى نويسد كه دعاگو بهشتى است. اگر ترسو يا گرسنه يا

تشنه يا بدهكار يا غريب و يا غمناك، اين دعا را بخواند، خدا در كارش گشايش مى كند و حاجتش را

برمى آورد. هركس دعا را بنويسد و با خود همراه داشته باشد، از هر چه مى ترسد، در امان الهى خواهد

بود. هر كسى دعا را در كفنش بگذارد، در پيشگاه الهى شهادت مى دهند كه به عهدش با خدا وفا كرده،

هنگام حضور نكير و منكر كمكش خواهد كرد

فرشتگان به او غلامان بهشتى و حور عين را مژده مى دهند و در قصرى از مرواريد سفيد در اعلا علّيين او

را جا مى دهند. قصرى كه از داخلش مى توان بيرون را ديد و از بيرون، درون قصر ديده مى شود و صد هزار

در دارد. بدو صد هزار شهر مى بخشند. در هر شهر صد هزار خانه هست. در هر خانه صد هزار حجره. در

هر حجره صد هزار اتاق. در هر اتاق صد هزار تخت. بر هر تخت صد هزار فرش. بر هر فرش حوريه نشسته

است كه صد هزار حلّه دارد. هر حلّه اى هزار رنگ است. در دست هر حورى، پياله اى از شراب بهشتى

است. فرشتگان دعا كننده را سوار بر شترى بهشتى همراهى مى كنند. خدا از بالاى عرش بدو نگاه

مى كند و مى فرمايد: اى عبدم، از تو راضيم، وى همسايه پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله)خواهد بود.

پيامبر(صلى الله عليه وآله) افزود: سوگند به خدايى كه مرا به حق مبعوث كرد! هر عبدى با نيتى خالص اين

دعا را بخواند، مى تواند امتى به اندازه امت محمد را شفاعت كند. اينان را با شفاعت خود وارد بهشت

مى كند و پاداش بهتر از هفت هزار شهيد را خواهد داشت.

 


بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم

 اللَّهُمَّ إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ وَدُودٌ شَكُورٌ كَرِيمٌ وَفِيٌّ مَلِيٌّ. اللَّهُمَّ إِنَّكَ تَوَّابٌ وَهَّابٌ سَرِيعُ الْحِسَابِ جَلِيلٌ عَزِيزٌ مُتَكَبِّرٌ

خَالِقٌ بَارِئٌ مُصَوِّرٌ وَاحِدٌ أَحَدٌ قَادِرٌ قَاهِرٌ. اللَّهُمَّ لاَ يَنْفَدُ مَا وَهَبْتَ وَ لاَ يُرَدُّ مَا مَنَعْتَ، فَلَكَ الْحَمْدُ كَمَا خَلَقْتَ وَ

صَوَّرْتَ وَقَضَيْتَ وَ أَضْلَلْتَ وَ هَدَيْتَ وَ أَضْحَكْتَ وَ أَبْكَيْتَ وَ أَمَتَّ وَ أَحْيَيْتَ وَ أَفْقَرْتَ وَأَغْنَيْتَ وَ أَمْرَضْتَ وَ شَفَيْتَ وَ

أَطْعَمْتَ وَ سَقَيْتَ، وَ لَكَ الْحَمْدُ فِي كُلِّ مَا قَضَيْتَ وَ لاَ مَلْجَأَ مِنْكَ إِلاَّ إِلَيْكَ، يَا وَاسِعَ النَّعْمَاءِ يَا كَرِيمَ الاْلاَءِ يَا

جَزِيلَ الْعَطَاءِ يَا قَاضِيَ الْقُضَاةِ يَا بَاسِطَ الْخَيْرَاتِ يَا كَاشِفَ الْكُرُبَاتِ يَا مُجِيبَ الدَّعَوَاتِ يَا وَلِيَّ الْحَسَنَاتِ يَا رَافِعَ

الدَّرَجَاتِ يَا مُنْزِلَ الْبَرَكَاتِ وَ الاْيَاتِ.

اللَّهُمَّ إِنَّكَ تَرَى وَ لاَ تُرَى وَ أَنْتَ بِالْمَنْظَرِ الاَْعْلَى يَا فَالِقَ الْحَبِّ وَ النَّوَى وَ لَكَ الْحَمْدُ فِي الاْخِرَةِ وَ الاُْولَى. اللَّهُمَّ

إِنَّكَ غَافِرُ الذَّنْبِ وَ قَابِلُ التَّوْبِ شَدِيدُ الْعِقَابِ ذُو الطَّوْلِ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ إِلَيْكَ الْمَصِيرُ وَسِعَتْ كُلَّ شَيْء رَحْمَتُكَ وَ

لاَ رَادَّ لاَِمْرِكَ وَ لاَ مُعَقِّبَ لِحُكْمِكَ بَلَغَتْ حُجَّتُكَ وَ نَفَذَ أَمْرُكَ وَ بَقِيتَ، أَنْتَ وَحْدَكَ لاَ شَرِيكَ لَكَ فِي أَمْرِكَ وَ لاَ يَخِيبُ

سَائِلُكَ إِذَا سَأَلَكَ، أَسْأَلُكَ بِحَقِّ السَّائِلِينَ إِلَيْكَ الطَّالِبِينَ مَا عِنْدَكَ، أَسْأَلُكَ يَا رَبِّ بِأَحَبِّ السَّائِلِينَ إِلَيْكَ وَ

بِأَسْمَائِكَ الَّتِي إِذَا دُعِيتَ بِهَا أَجَبْتَ وَ إِذَا سُئِلْتَ بِهَا أَعْطَيْتَ، أَسْأَلُكَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّد وَ آلِ مُحَمَّد وَ

أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الْعَظِيمِ الاَْعْظَمِ الَّذِي إِذَا سُئِلْتَ بِهِ أَعْطَيْتَ وَ إِذَا أُقْسِمَ عَلَيْكَ بِهِ كَفَيْتَ، أَسْأَلُكَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى

مُحَمَّد وَ آلِ مُحَمَّد وَ أَنْ تَكْفِيَنَا مَا أَهَمَّنَا وَ مَا لَمْ يُهِمَّنَا مِنْ أَمْرِ دِينِنَا وَ دُنْيَانَا وَ آخِرَتِنَا وَ تَعْفُوَ عَنَّا وَ تَغْفِرَ لَنَا وَ

تَقْضِيَ حَوَائِجَنَا.

اللَّهُمَّ اجْعَلْنَا مِنَ الَّذِينَ إِذَا حَدَّثُوا صَدَقُوا، وَ إِذَا أَسَاءُوا اسْتَغْفَرُوا، وَ إِذَا سُلِبُوا صَبَرُوا، وَ إِذَا عَاهَدُوا وَافَوْا، وَ إِذَا

غَضِبُوا غَفَرُوا، وَ إِذَا جَهِلُوا رَجَعُوا، وَ إِذَا ظُلِمُوا لَمْ يَظْلِمُوا، وَ إِذَا خَاطَبَهُمُ الْجَاهِلُونَ قَالُوا سَلاَماً. وَالَّذِينَ يَبِيتُونَ

لِرَبِّهِمْ سُجَّدًا وَقِيَامًا. وَالَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا اصْرِفْ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَ إِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا. إِنَّهَا سَاءتْ مُسْتَقَرّاً وَ

مُقَاماً.اللَّهُمَّ اجْعَلْنَا مِنَ الَّذِينَ إِذَا أَصَابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ قَالُوا إِنَّا للهِِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ. اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ عِلْمِكَ

لِجَهْلِنَا وَ مِنْ قُوَّتِكَ لِضَعْفِنَا وَ مِنْ غِنَاكَ لِفَقْرِنَا. اللَّهُمَّ لاَ تَكِلْنَا إِلَى أَنْفُسِنَا طَرْفَةَ عَيْن وَ لاَ أَقَلَّ مِنْ ذَلِكَ وَ لاَ تَرُدَّنَا

إِلَى أَعْقَابِنَا وَ لاَ تُزِلَّ أَقْدَامَنَا وَ لاَ تُزِغْ قُلُوبَنَا وَ لاَ تُدْحِضْ حُجَّتَنَا وَ لاَ تَمْحُ مَعْذِرَتَنَا وَ لاَ تُعَسِّرْ عَلَيْنَا سَعْيَنَا وَ لاَ

تُشْمِتْ بِنَا أَعْدَاءَنَا وَ لاَ تُسَلِّطْ عَلَيْنَا سُلْطَاناً مُخِيفاً وَهَبْ لَنَا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ. رَبَّنَا هَبْ لَنَا مِنْ

أَزْوَاجِنَا وَ ذُرِّيَّاتِنَا قُرَّةَ أَعْيُن وَ اجْعَلْنَا لِلْمُتَّقِينَ إِمَاماً.

اللَّهُمَّ لاَ تُؤْمِنَّا مَكْرَكَ وَ لاَ تَكْشِفْ عَنَّا سِتْرَكَ وَ لاَ تَصْرِفْ عَنَّا وَجْهَكَ وَ لاَ تُحْلِلْ عَلَيْنَا غَضَبَكَ وَ لاَ تُنَحِّ عَنَّا كَرَمَكَ، وَ

اجْعَلْنَا اللَّهُمَّ مِنَ الصَّالِحِينَ الاَْخْيَارِ وَ ارْزُقْنَا ثَوَابَ دَارِ الْقَرَارِ، وَ اجْعَلْنَا مِنَ الاَْتْقِيَاءِ الاَْبْرَارِ وَ وَفِّقْنَا فِي الدُّنْيَا وَ الاْخِرَةِ،

وَ اجْعَلْ لَنَا مَوَدَّةً فِي قُلُوبِ الْمُؤْمِنِينَ آمِينَ رَبَّ الْعَالَمِينَ. اللَّهُمَّ كَمَا اجْتَبَيْتَ آدَمَ وَ تُبْتَ عَلَيْهِ تُبْ عَلَيْنَا، وَ كَمَا

رَضِيتَ عَنْ إِسْحَاقَ فَارْضَ عَنَّا، وَ كَمَا صَبَّرْتَ إِسْمَاعِيلَ عَلَى الْبَلاَءِ فَصَبِّرْنَا، وَ كَمَا كَشَفْتَ الضُّرَّ عَنْ أَيُّوبَ

فَاكْشِفْ ضُرَّنَا، وَ كَمَا جَعَلْتَ لِسُلَيْمَانَ زُلْفَى وَ حُسْنَ مَآب فَاجْعَلْ لَنَا، وَ كَمَا أَعْطَيْتَ مُوسَى وَ هَارُونَ سُؤْلَهُمَا

فَأَعْطِنَا، وَ كَمَا رَفَعْتَ إِدْرِيسَ مَكَاناً عَلِيّاً فَارْفَعْنَا، وَ كَمَا أَدْخَلْتَ إِلْيَاسَ وَ الْيَسَعَ وَ ذَا الْكِفْلِ وَ ذَا الْقَرْنَيْنِ فِي

الصَّالِحِينَ فَأَدْخِلْنَا، وَ كَمَا رَبَطْتَ عَلَى قُلُوبِ أَهْلِ الْكَهْفِ إِذْ قَامُوا فَقَالُوا رَبُّنَا رَبُّ السَّمَوَاتِ وَ الاَْرْضِ لَنْ نَدْعُوَ مِنْ

دُونِهِ إِلَهاً لَقَدْ قُلْنَا إِذًا شَطَطاً وَ نَحْنُ نَقُولُ كَذَلِكَ فَارْبِطْ عَلَى قُلُوبِنَا، وَ كَمَا دَعَاكَ زَكَرِيَّا فَاسْتَجَبْتَ لَهُ فَاسْتَجِبْ لَنَا،

وَ كَمَا أَيَّدْتَ عِيسَى بِرُوحِ الْقُدُسِ فَأَيِّدْنَا بِمَا تُحِبُّ وَ تَرْضَى، وَ كَمَا غَفَرْتَ لِمُحَمَّد(صلى الله عليه وآله)، فَاغْفِرْ لَنَا

ذُنُوبَنَا وَ كَفِّرْ عَنَّا سَيِّئَاتِنَا مَا قَدَّمْنَا وَ مَا أَخَّرْنَا وَ مَا أَسْرَرْنَا وَ مَا أَعْلَنَّا إِنَّكَ عَلَى كُلِّ شَيْء قَدِيرٌ، وَ اجْعَلْنَا اللَّهُمَّ وَ

جَمِيعَ الْمُؤْمِنِينَ مِنْ عِبَادِكَ الْعَالِمِينَ الْعَامِلِينَ الْخَاشِعِينَ الْمُتَّقِينَ الْمُخْلِصِينَ الَّذِينَ لاَ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلاَ هُمْ

يَحْزَنُونَ وَ الْحَمْدُ للهِِ رَبِّ الْعَالَمِينَ وَ صَلَّى اللهُ عَلَى مُحَمَّد وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ تَسْلِيماً كَثِيراً.

 


به نام خداوند بخشنده مهربان. خدايا : تو ستوده، با عظمت، دوستدار ] پارسايان [ سپاسگزار ] بندگان مطيع 

[بخشنده، وفادار به عهد و نرمخويى

خدايا، تو توبه پذير، بخشنده، سريع الحساب، بزرگ، چيره و آفريدگار عظيمى كه هر گونه بخواهى، آدمى را

شكل و صورت مى دهى. يكتا، توانا و بر همگان چيره اى.

خدايا! آنچه ببخشى، از بين نمى رود. اگر نخواهى كارى انجام بشود، انجام نمى شود. سپاس و حمد براى

توست. آفريدى و شكل و صورت دادى و هر چه خواستى، حكم كردى. ] بر اثر كردار زشت بندگان، آنان را 

[گمراه كردى يا هدايت نمودى. خنداندى و گرياندى. ميراندى و زنده كردى. فقير كردى يا بى نياز نمودى.

بيمار كردى يا شفا دادى. طعام دادى و سيراب نمودى. سپاس هر گونه كه حكم كردى. پناهى از تو جز تو

نيست. اى كه نعمت هاى بسيار دادى. اى كه نعمت هايت كريمانه و بزرگوارانه است. اى كه پاداش بسيار

مى دهى. اى كه حاجت ها را بر مى آورى. اى كه خير و خوبى مى گسترانى. اى كه گرفتارى ها را بر طرف

مى كنى. اى كه دعاها را اجابت مى كنى. اى كه حَسَنه مى بخشى. اى كه درجه و مقام را بالا مى برى.

اى كه بركت و آيات نازل مى كنى. خدايا! تو مى بينى اما ديده نمى شود. تو در افق اعلايى. اى كه دانه و

هسته را مى شكافى ] و گل و گياه مى آفرينى [ در دنيا و آخرت، حمد و سپاس براى توست

خدايا! گناه را مى بخشى. توبه را مى پذيرى. عذابت سخت است. نيرومندى، معبودى جز تو نيست

بازگشت همه به سوى توست. رحمتت همه چيز را فرا گرفته، چيزى مانع خواسته ات نيست. حكم تو را

چيزى به عقب نمى اندازد. اتمام حجّت كرده اى. دستور و امرت اجرا شده، يكتايى. شريكى ندارى. اگر به

حق ] بندگان مقرّبت از تو  [درخواست كنند و اميد به پاداشت دارند، اگر كسى از تو درخواست كند، نوميد

بر نمى گردد.

خدايا! به حق بنده اى كه بيش از همه دوست دارى، از تو درخواست مى كنم. به حق نام هايى كه اگر به

آنها تو را بخوانند، اجابت مى كنى، از تو مسئلت دارم. همان نام هايى كه اگر تو را به آنها بخوانند، مى بخشى

و عطا مى كنى. درخواست دارم بر محمد و آل محمد درود بفرستى. به حق نام عظيم و اعظمت كه اگر به

آن بخوانند، مى بخشى، مسئلت دارم. همان نامى كه اگر به آن تو را قَسَم بدهند، كفايت بنده ات را

مى كنى. درخواست دارم بر محمد و آل محمد درود بفرستى و در امورى كه برايمان اهميّت دارد و ندارد،

ما را يارى كنى، يعنى امور دين و دنيا و آخرتمان.

ما را ببخش و گناهانمان را بيامرز و حاجتمان را برآور. خدايا، ما را از آنانى قرار بده كه وقتى سخن مى گويند،

راستگويند. وقتى گناه مى كنند، استغفار مى نمايند. وقتى درخواستى دارند، برآورده مى شود. وقتى

برآورده نشود، صبر مى كنند. وقتى عهد مى بندند، وفاى به عهد مى كنند. وقتى خشمناك بشوند، از تقصير

ديگران مى گذرند. وقتى نمى دانند، از عالمان مى پرسند. وقتى ستم ببينند، ظلم نمى كنند. وقتى نادانان

به آنان برخورد كنند، سلام مى گويند ] و بزرگوارانه برخورد مى كنند [. شب ها براى پروردگارشان سجده

و قيام دارند. كسانى كه دعا و درخواست مى كنند : خدايا! عذاب جهنّم را از ما دور بگردان، چون عذابش

سخت است و بد جايگاهى است.

خدايا، ما را از آنانى قرار ده كه وقتى مصيبتى بدانان برسد، مى گويند : ما از خداييم و به سوى او برمى گرديم.


خدايا! من به علم و دانايى ات تو را مى خوانم، ما نادانيم. به توانت تو را مى خوانم چون ما ناتوانيم. به بى

نيازيت مى خوانم چون نيازمنديم. خدايا! چشم بر هم زدنى و كمتر از آن، ما را به خودمان وامگذار. ما را به

قهقرا و جاهليّت برمگردان. قدممان را ملغزان. دلمان را گمراه مكن. دليل و برهانمان را در پيشگاهت نارسا و

غير مقبول مگردان. عذر تقصيرمان را بپذير. كارمان را سخت مكن. دشمن شادمان مگردان. كسى را بر ما

حاكم نكن كه از او بترسيم. رحمتت را شامل ما بگردان چون بخشنده اى. همسران و فرزندانى نصيبمان كن

كه نور چشممان باشند. ما را پيشواى متقيان قرار ده. خدايا! مبادا ما را گرفتار مكر و رسوايى ات كنى! مبادا

پرده عيب پوشى ات را از ما بردارى! مبادا رو از ما برگردانى. مبادا بر ما غضب كنى! مبادا بخشش و كَرَمت را

منع كنى. خدايا! ما را از شايستگان نيكوكار قرار بده. پاداش سراى باقى ( آخرت ) را نصيبمان بگردان. ما را از

پارسايان نيكوكار قرار بده. در دنيا و آخرت موفقمان بدار. محبّت ما را در دل مؤمنان قرار بده، آمين يا ربّ

العالمين.

خدايا! چنان كه حضرت آدم را برگزيدى و توبه اش را پذيرفتى، توبه ما را بپذير. چنان كه از اسحاق خشنود

گشتى، از ما خشنود باش. چنان كه « اسماعيل » را بر بلا صابر گرداندى، ما را صابر بگردان. چنان كه از

ايوب گرفتارى را برطرف كردى، گرفتارى ما را بر طرف كن. چنان كه سليمان را عاقبت به خير كردى و مقرّبش

گرداندى، براى ما چنان كن.

چنان كه خواسته موسى و هارون را برآوردى، خواسته مان را برآور. چنان كه مقام « ادريس » را بلندمرتبه

گردانيدى، درجه مان را متعالى كن. چنان كه « الياس و اليَسَع و ذالكفل و ذوالقرنين » را در زمره صالحان

گردانيدى، ما را صالح بگردان. چنان كه دل اصحاب كهف را قرص و محكم كردى (و گفتند : خدايا، پروردگار

آسمان ها و زمين، معبودى جز خدا را نمى خوانيم وگرنه گزافه گفته ايم، و ما نيز چنين دعايى مى كنيم )

دل و ايمانمان را قرص و محكم بگردان. چنان كه « زكريا » دعا كرد و اجابت كردى، دعايمان را اجابت كن.

چنان كه « عيسى » را با « روح القدس » يارى دادى، ما را يارى ده، آن گونه كه دوست دارى و مى پسندى.

چنان كه محمد (صلى الله عليه وآله) را آمرزيدى، گناهمان را بيامرز و لغزشمان را ( در گذشته و آينده، مخفى

و آشكار ) بپوشان كه بر هر كارى، توانايى

خدايا! ما و تمام بندگانت را مؤمن و دانا و عامِل و فروتن و پارسا و مخلصت قرار بده، تا ترسى نداشته باشند

و غمناك نگردند. و الحمدلله ربّ العالمين وصلى الله على محمّد وآله وسلّم تسليماً كثيراً.

 

 

منبع :جنة االامان ص 266

 

 

 

دعاى رفع اندوه

دعاى رفع اندوه :

 

امام على (عليه السلام) فرمود: هرگاه به پيامبر اكرم (صلى الله عليه وآله) گرفتارى يا ناراحتى مى‌رسيد،

چنين دعا مى‌كرد:


يَا حَيُّ يَا قَيُّومُ يَا حَيّاً لاَ يَمُوتُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ كَاشِفُ الْهَمِّ مُجِيبُ دَعْوَةِ الْمُضْطَرِّينَ أَسْأَلُكَ بِأَنَّ لَكَ الْحَمْدَ لاَ إِلَهَ

إِلاَّ أَنْتَ الْمَنَّانُ بَدِيعُ السَّمَاوَاتِ وَ الاَْرْضِ ذُو الْجَلاَلِ وَ الاِْكْرَامِ رَحْمَانُ الدُّنْيَا وَ الاْخِرَةِ وَ رَحِيمُهُمَا ارْحَمْنِي رَحْمَةً

تُغْنِينِي بِهَا عَنْ رَحْمَةِ مَنْ سِوَاكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.


اى خداى پاينده، اى پايدار، اى كه زنده‌اى و نمى‌ميرى، معبودى جز تو نيست، ناراحتى را تو برطرف مى‌كنى،

دعاى گرفتاران را تو اجابت مى‌نمايى، حمد و ستايش براى توست، معبودى جز تو نيست، اى نعمت‌دهنده،

آفريننده آسمان‌ها و زمين، صاحب جلال و جبروت و بخشش در دنيا و آخرت، بر من رحم كن، آن قدر كه از

توجه و مرحمت غير تو بى‌نياز بشوم، اى مهربان‌ترين مهربانان.

 


رسول الله (صلى الله عليه وآله) فرمود: هر مسلمانى سه بار اين دعا را بخواند، خواسته‌اش برآورده مى‌شود،

مگر آن كه قطع رحم يا گناه باشد.


 

منبع : بحارالانوار ج 92 ص 156 - امالی شیخ طوسی ص 511