ختم سوره یس :
ختم سوره مبارکه یس است از روز جمعه ابتدا کند تا روز پنج شنبه هر روز سه مرتبه بخواند که در عرض هفته ۲۱
مرتبه خوانده شود هر روز بعد از سه مرتبه خواندن دعای یا من تحل به عقد المکاره از صحیفه سجادیه بخواند و
به جهت مطلبی عدد همین است
لیکن اگر مطلب وسعت رزق باشد روز پنج شنبه بخواند
و اگر دفع دشمن است روز سه شنبه
و جهت رفعت روز یک شنبه
و برای علوم عقلیه و دینیه شنبه
و برای علوم ریاضیه و حساب چهارشنبه
و برای کدخدای و تسخیر زن جمعه
و برای سفر دوشنبه که زود انشاء الله تعالی اثر کند
اکثر خواص گفته اند اگر یس را بر گلاب بخوانند بر هر کسی بدهند از محبت او بی قرار شود
و اگر کسی را مطیع خواهد گرداند سوره را بر پاره ای نبات بخواند هر کس از او بخورد مسخر گردد والله اعلم
و در نسخه ای جدید دیده شده که اگر بخواهی زیر ران خود آیینه ای بگذار و به پهلو بخواب در رخت هفتاد بار
سوره اخلاص را بخوان در حالتی که بر پهلو خوابیده باشی بعد بخواب پس بدرستی که می بینی آن چه را
خواهی
دعای یا من تحل به عقد المکاره :
يَا
مَنْ تُحَلُ بِهِ عُقَدُ الْمَكَارِهِ، وَ يَا مَنْ يَفْثَأُ بِهِ حَدُّ
الشَّدَائِدِ، وَ يَا مَنْ يُلْتَمَسُ مِنْهُ الْمَخْرَجُ إِلَى رَوْحِ الْفَرَجِ.ذَلَّتْ
لِقُدْرَتِكَ
الصِّعَابُ، وَ تَسَبَّبَتْ بِلُطْفِكَ الْأَسْبَابُ، وَ جَرَى
بِقُدرَتِكَ الْقَضَاءُ، وَ مَضَتْ عَلَى إِرَادَتِكَ الْأَشْيَاءُ. فَهِيَ
بِمَشِيَّتِكَ دُونَ قَوْلِكَ
مُؤْتَمِرَةٌ، وَ بِإِرَادَتِكَ دُونَ نَهْيِكَ
مُنْزَجِرَةٌ.
أَنْتَ
الْمَدْعُوُّ لِلْمُهِمَّاتِ، وَ أَنْتَ الْمَفْزَعُ فِي الْمُلِمَّاتِ، لَا
يَنْدَفِعُ مِنْهَا إِلَّا مَا دَفَعْتَ، وَ لَا يَنْكَشِفُ مِنْهَا إِلَّا مَا وَ
قَدْ نَزَلَ بِي يَا
رَبِّ مَا قَدْ تَكَأَّدَنِي ثِقْلُهُ، وَ أَلَمَّ بِي مَا
قَدْ بَهَظَنِي حَمْلُهُ.
وَ
بِقُدْرَتِكَ أَوْرَدْتَهُ عَلَيَّ وَ بِسُلْطَانِكَ وَجَّهْتَهُ إِلَيَّ. فَلَا
مُصْدِرَ لِمَا أَوْرَدْتَ، وَ لَا صَارِفَ لِمَا وَجَّهْتَ، وَ لَا فَاتِحَ لِمَا
أَغْلَقْتَ، وَ لَا
مُغْلِقَ لِمَا فَتَحْتَ، وَ لَا مُيَسِّرَ لِمَا عَسَّرْتَ،
وَ لَا نَاصِرَ لِمَنْ خَذَلْتَ. فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ افْتَحْ
لِي يَا رَبِّ بَابَ الْفَرَجِ
بِطَوْلِكَ، وَ اكْسِرْ عَنِّي سُلْطَانَ الْهَمِّ
بِحَوْلِكَ، وَ أَنِلْنِي حُسْنَ النَّظَرِ فِيمَا شَكَوْتُ، وَ أَذِقْنِي
حَلَاوَةَ الصُّنْعِ فِيمَا سَأَلْتُ، وَ
هَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً
وَ فَرَجاً هَنِيئاً، وَ اجْعَلْ لِي مِنْ عِنْدِكَ مَخْرَجاً وَحِيّاً.
وَ
لَا تَشْغَلْنِي بِالاهْتِمَامِ عَنْ تَعَاهُدِ فُرُوضِكَ، وَ اسْتِعْمَالِ
سُنَّتِكَ. فَقَدْ ضِقْتُ لِمَا نَزَلَ بِي يَا رَبِّ ذَرْعاً، وَ امْتَلَأْتُ
بِحَمْلِ مَا
حَدَثَ عَلَيَّ هَمّاً، وَ أَنْتَ الْقَادِرُ عَلَى كَشْفِ مَا
مُنِيتُ بِهِ، وَ دَفْعِ مَا وَقَعْتُ فِيهِ، فَافْعَلْ بِي ذَلِكَ وَ إِنْ لَمْ
أَسْتَوْجِبْهُ مِنْكَ،
يَا ذَا الْعَرْشِ الْعَظِيمِ.
منبع : گوهر شب چراغ ج ۲ص ۱۵۴